Ron van Neck over zijn trainersloopbaan: ‘De cirkel is bijna rond’

19

Bij Flakkee bemoeiden ze zich met de opstelling. Daarom ben ik daar vertrokken.

Als ras-Rotterdammer was hij vele jaren trainer van clubs op Goeree-Overflakkee.  Bij twee seizoenen had hij Stellendam onder zijn hoede, vier seizoenen was hij trainer van Melissant, evenzoveel jaartjes was hij bij Herkingen’55 aan het werk en ook nog een blauwe maandag was Ron van Neck hoofdtrainer bij Flakkee, alwaar hij november 2019 voor de buitenwacht plotsklaps opstapte. Daar moet een goed verhaal in zitten, zo dachten we. Niet alleen over dat abrupte einde bij Flakkee, maar ook over al die voorgaande jaren dat hij op ‘het eiland’ werkzaam was. Als we hem benaderen  met het verzoek daarover te vertellen, is Ron daar gaarne toe bereid.

Allereerst: hoe ben je als Rotterdammer op Goeree-Overflakkee verzeild geraakt?

Ron: ‘Ik ben een echte CVV’er. Heb bij die club in het tweede gekeept en na mijn spelersloopbaan ben ik er de jeugd gaan trainen. Op de woensdagmiddagen met de F-jes begonnen, samen met Kees van As, Leo Kurvers en Ben Eggens, die laatste twee net als ik in het onderwijs werkzaam. In de jaren daarna ben ik met de spelertjes van dat elftal telkens naar een hogere leeftijdscategorie meegegaan. Bij CVV liepen toen Eus van Dijk en Erwin Hermes rond, betaalde jeugdtrainers en die zagen het wel in me zitten. Ze zeiden tegen mij dat ik mijn trainerspapieren moest gaan halen. Dat heb ik gedaan, want trainer worden, dat leek me wel leuk. Eerst TC3, later TC2. Voor die cursus liep ik stage bij NSVV in Numansdorp. Daan van der Meer was er trainer en die vroeg mij op een dag of ik geen zin had om trainer te worden bij Stellendam. Hij was daar zelf trainer geweest en had bij die club een goed woordje voor mij gedaan. Ik had ook de mogelijkheid om bij CVV-Mercurius hoofdtrainer te worden, maar die boot heb ik toen afgehouden. ‘Je moet je trainersloopbaan nooit bij je eigen club starten’, had Cor Troost mij geadviseerd, want hij wist dat ik een kind van de club was. Cor was hoofdtrainer bij CVV-Mercurius en ik was assistent bij hem. Bij die club deed ik toen trouwens meer. Ik had de A1 onder mijn hoede en was hoofd van de jeugdafdeling, maar ik wilde als trainer graag op eigen benen staan. Toen Stellendam via Daan van der Meer interesse toonde en Cor Troost zei dat ik dat moest doen, viel alles op zijn plek en ben ik in 2000 daar aan de slag gegaan.’

Wat was de opdracht die je van het bestuur van Stellendam meekreeg?

Ron: ‘Ze zochten een jonge, ambitieuze trainer en ik kreeg twee opdrachten mee: verjongen en promoveren naar de eerste klasse. Stellendam was toen een tweedeklasser, maar het bestuur wilde graag dat het eerste elftal een klasse hoger zou gaan voetballen. Het eerste seizoen lukte dat bijna. We haalden de finale van nacompetitie, moesten spelen tegen NTVV, destijds FC Visbeen genoemd, naar de sponsor die er veel geld in stak. Wij verloren die wedstrijd, maar als we gewonnen hadden was ik de kroonprins van Goeree geworden. Het tweede jaar liep anders. Ik had een paar gevestigde namen vervangen en voldeed zo aan de wens van het bestuur om te verjongen, maar op een gegeven moment moesten we knokken tegen degradatie. Op een zaterdag verloren we van Xerxes, een rechtstreekse concurrent voor degradatie. Vijf minuten voor tijd, we stonden met 1-0 voor, schoot Dick Tanis nog op de paal. Dat had zomaar 2-0 kunnen betekenen, maar een minuut later scoorde Xerxes de gelijkmaker en in blessuretijd de winnende.’

En toen waren de rapen gaar, nemen we aan.

Ron: ‘Stellendam is een kerkelijk dorp. Op zondag wordt er alleen naar de kerk gegaan, maar een groot deel van de selectie zat die dag bij ’t Wapen van Stellendam over mij te vergaderen. Ik wist daar niets van, dat is me later verteld. Toen het bestuur me belde om te komen praten, voelde ik de bui al hangen. Dat jaar heb ik dus niet afgemaakt.’

Terwijl je wel aan de helft van de gestelde doelen voldaan had.

Ron: ‘Inderdaad en wat betreft de resultaten; ik dacht dat ik het dat seizoen nog wel op de rit zou kunnen krijgen. Maar die tijd kreeg ik niet meer. Diezelfde oudere spelers waar ik afscheid van had genomen hebben mij de das omgedaan. Zij hadden geen vertrouwen meer in me en het bestuur ging daarin mee. De club bleef uiteindelijk wel behouden voor de tweede klasse na een beslissingsduel op het veld bij Rozenburg. Ik was daarbij als toeschouwer aanwezig en mooi was dat veel jonge spelers na de warming-up bij me langs kwamen en me vertelden dat ze tweedeklasser zouden blijven en dat ze dat voor mij zouden gaan doen.’

Daar sta je dan als beginnende trainer: bij je eerste club meteen ontslagen.

Ron: ‘Kennelijk was ik als trainer wel opgevallen, want even later belde Smitshoek. Ik kon er trainer worden van het tweede elftal. Ook CVV-Mercurius meldde zich. Ik kon er hoofd opleidingen worden en moest er voor een betere doorstroming zorgen. De club wilde het meer met eigen jongens gaan doen. Ik heb dat werk altijd al heel leuk gevonden en daarom keerde ik dus terug bij ‘mijn’ club. Na één seizoen werd ik ook hoofdtrainer van het zaterdagelftal. De club was van de zondag naar de zaterdag overgestapt en we speelden dus in de vijfde klasse. Het eerste jaar werden we kampioen, met veel jonge jongens in de ploeg, die bij de club ook in de jeugd hadden gevoetbald. Michel en Richard Feenstra bijvoorbeeld en ook Rick Danse en Mark Vuijk. Allemaal heel goede spelers, die de basis vormden van mijn ploeg. Maar zij vertrokken na dat kampioensjaar allemaal naar BVCB, LMO en DEHMusschen en ik hield een afgeroomd, kwalitatief veel minder goed elftal over. Dat jaar degradeerden we. Niet veel later liep een competitiewedstrijd tegen GLZ helemaal uit de klauwen. Er vond op het veld een massale vechtpartij plaats en als trainer probeerde ik de mensen te scheiden. Stond er de volgende dag in de krant dat zelfs de trainer van CVV-Mercurius meegevochten had. Moest ik de volgende dag bij de voorzitter van de ouderraad van mijn school op het matje komen. Maar ik had niet gevochten, had alleen de boel proberen te sussen. Ik eiste dan ook rectificatie van de krant. Na veel moeite kreeg ik die, maar de club was inmiddels door de KNVB uit de competitie gehaald. Het voorval vond plaats in de derde competitiewedstrijd en heel dat seizoen mochten we niets meer doen. Ook trainen mocht niet. Ik had er inmiddels  mijn buik van vol en ben gaan korfballen, met vrienden in het vierde team van De Sperwers, waarvan sommigen nog niet eens een bal konden vangen, haha. Het jaar daarop heb ik als trainer de draad weer opgepakt.’

Om later weer naar Goeree te vertrekken. Melissant ditmaal.

Ron: ‘Het laatste jaar bij CVV-Mercurius was ik hoofd opleidingen, maar de jeugd waarmee ik moest werken gaf de nodige problemen, ook in hun privésituatie. Het was allemaal niet zo makkelijk en ik werd steeds meer amateurpsycholoog in plaats van voetbaltrainer. Dat wilde ik niet en ik ben op zoek gegaan naar een club waar ik hardwerkende, goedwillende spelers tot mijn beschikking had. Melissant was zo’n club. Op mijn sollicitatiegesprek met Ad Kruimer was alles na 10 minuten in kannen en kruiken. Toen zei hij dat ik trainer kon worden en hadden we ook al het trainingskamp geregeld. Naar Spanje, voor de allereerste keer. Dat regelden we zelf. Waren we dus een trainingskampen.nl avant la lettre.  Ik zou uiteindelijk vier jaar trainer van Melissant blijven en heb altijd gekeken naar aanvulling vanuit de jeugd. Als eilandenclub heb je niet zo’n groot jeugdpotentieel, maar als ze goed genoeg zijn, moeten ze spelen, vind ik. Als trainer heb ik dat principe altijd gehuldigd. Ook later bij Herkingen’55, waar ik ook vier jaar trainer ben geweest. Vier jaar is lang genoeg als trainer bij dezelfde club, vind ik, zeker als er weinig wisselingen in de selectie zijn elk seizoen. Bij zowel Melissant als bij Herkingen heb ik al die jaren met veel plezier gewerkt en ik kijk er met veel voldoening op terug. Iedere keer weer als ik vanuit Rotterdam de Haringvlietdam overreed viel de druk van het moeten presteren op je werk weg. Heerlijk was dat. Maar na Melissant was het niet meteen met Herkingen rond gekomen. Ik was namelijk door een paar bestuursleden van SV Charlois benaderd met de vraag of ik daar trainer wilde worden. CVV-Mercurius, mijn club, was gefuseerd met DEH Musschen tot SV Charlois en daar was een plekje voor mij als trainer, zo verzekerden die bestuursleden me. Maar ze werden teruggefloten door de rest van het bestuur. Ik mocht ineens geen trainer meer worden daar, zo werd verordonneerd. Zolang de bestuursleden er nog zitten die er toen voor zijn gaan liggen, zal ik geen stap meer zetten bij Charlois. Dat heb ik mijn opa beloofd. Dat was een echte CVV-man en die ligt nu begraven aan de Charloisse Lagedijk. Ik was destijds ook in gesprek met Herkingen en dat werd na de afwijzing van SV Charlois dus mijn nieuwe club als trainer.’

Zolang de bestuursleden er nog zitten die er toen voor zijn gaan liggen, zal ik geen stap meer zetten bij Charlois. Dat heb ik mijn opa beloofd.

Na vier jaar Herkingen’55 ging je naar Flakkee, maar daar zou je geen vier jaar blijven. Je was er na een half jaar al vertrokken.

Ron: ‘Na Herkingen twijfelde ik of ik nog wel trainer wilde blijven. Ik was van plan mijn papieren te halen voor hoofd opleidingen, daar ging mijn hart meer en meer naar uit. Maar toen Flakkee zich meldde, kon ik trainer zijn daar mooi combineren met die opleiding. Flakkee zou meteen mijn stageplek zijn. Vol goede moed ging ik er aan de slag, maar binnen de kortste keren kreeg ik mijn bedenkingen. Er waren bij Flakkee namelijk een paar mensen die zich met mijn werk als trainer bemoeiden. Ook met de opstellingen. Al tijdens de voorbereiding, on augustus had ik al laten blijken dat ik daar niet van gediend was. Ik was als trainer aangesteld, dan moeten ze mij ook mijn werk als trainer laten doen, vond ik. Maar ze bleven het doen, ook voor de wedstrijd tegen Stellendam. Ze wilden dat een speler meedeed die ik niet had opgesteld. Dat was voor mij de druppel. Ik ben na de wedstrijd meteen vertrokken en het enige dat ik me kan verwijten is dat ik die dag die jongen wel heb laten spelen terwijl ik dat eigenlijk niet van plan was. Ik noem geen namen omdat ik niemand wil beschadigen en bij Flakkee had ik wel in de jeugd werkzaam willen blijven, maar dat had de club bij de KNVB niet aangegeven. In de ogen van de KNVB had ik dus geen stageplek meer had, mocht ik de cursus niet meer afmaken. Toen heb ik  Melissant benaderd en gevraagd of ik er bij de jeugd stage mocht komen lopen. Dat mocht en zo kon ik mijn opleiding weer oppakken, totdat de coronacrisis daar een eind aan maakte. In het nieuwe seizoen kan ik er weer verder mee.’

En zo is het cirkeltje rond.

Ron: ’De intentie is dat ik na afronden van de opleiding als hoofd-opleidingen bij Melissant aan de slag kan en zo kan zorgen voor een doorstroming vanuit de jeugd naar het eerste elftal, iets wat ik heel leuk vind om te doen. Je kunt inderdaad zeggen dat het cirkeltje zo rond is, maar toch is dat slechts ten dele. Want ooit zal ik weer bij Charlois aan de slag gaan, maar pas als de mensen weg zijn die mij toen niet wilden hebben. Die tijd gaat echt komen! En dan zal de cirkel dus echt helemaal rond zijn.’

19 Comments
  1. Jan Streefkerk zegt

    Gewoon lekker terug komen Ron…..ze zeggen ook zo veel tegen mij als ik naar BZCZUIDERPARK of Meeuwenplaat ga ik heb een gladde rug! Succes en veel plezier gozert

  2. Robin van der Weel zegt

    Mooi stukje Ron.

  3. Wil Neckvan zegt

    Ron een heel mooi verslag van je loopbaan als trainer

  4. Wil Neckvan zegt
  5. Dally Kendall zegt

    Hij was vroeger echt streng. Nu je ouder bent kan ik wel begrijpen waarom. Ik was een aantal keer geschorst door Ron. Strenge maar rechtvaardige trainer.

  6. Lenie van der Sloot zegt

    Mooi stukje ron

  7. Henk Salari zegt

    Goed stukje Ron.

  8. Sjaak Kievit zegt

    Ron van Neck held

  9. Richard Grijze zegt

    Zal de conditietraining van ron nooit vergeten ,rondjes rennen in het zuiderpark zo daar keek je tegen op hoor whaha

  10. Bert Busser zegt

    Inderdaad mooi stukje van Ron zijn carrière zeker mooi zijn principe over de opstelling bepaald de trainer.

  11. Piet Feenstra zegt

    ron un goed en mooi geschreven en mooi stuk

  12. Danny Beerens zegt

    Deze man heeft mij keeperstraining gegeven bij CVV in de b-tjes…echt een goeie trainer

  13. Oda Dos Santos zegt

    Kan me hem nog al te goed herinneren in de jeugd ( enorme luide stem ) mooi stukje Ron

  14. Peet de Zwart zegt

    Uit het leven gegrepen ron!!
    Mooie story vaar je eigen koers

  15. Danny van Gastel zegt

    Altijd welkom bij ons / jouw cluppie.

  16. Dave van der Welle zegt

    Matthijs Verstrate Jon Ten Hove Matthieu Floor zou die nog langskomen?

  17. Rene Merk zegt

    Mooi stuk Ron

  18. Henk Dorst zegt

    Blijf je hart volgen Ron!!!

  19. Raymond van Gilst zegt

    Leuk te lezen. Als t zo ver is, kom ik kijken.

Laat een antwoord achter