Patrick van Dam (WFB): ‘Onze club heeft een belangrijke functie in het dorp’

Als je een verhaal wil maken over WFB kom je al snel uit bij Patrick van Dam. Die loopt al heel zijn leven rond bij de vierdeklasser uit Ouddorp, heeft al heel veel functies bekleed bij de club en doet nog altijd veel dingen. Als wij hem benaderen, is hij graag bereid te vertellen wat de club voor hem betekent. We spraken elkaar telefonisch, want in deze tijd elkaar opzoeken; dat doet Patrick liever nog niet.

Allereerst: hoe is het met je?

Patrick: ‘Goed hoor. Niet ziek gelukkig. Toch heb ik wel last van de coronacrisis, want ik zou op 19 maart aan mijn schouder geopereerd worden, maar twee dagen daarvoor kreeg ik bericht dat die operatie voorlopig uitgesteld wordt. Vanwege de corona. Ik heb er behoorlijk veel last van, slaap er ook slecht van en omdat ik vloerlegger ben, kan ik door dat fysieke ongemak mijn werk nu ook niet doen. Ik zit nu dus noodgedwongen thuis, zit tussen vier muren en dat is helemaal niets voor mij. Maar het is niet anders…’

Je kunt nu dus ook niet naar je club.

Patrick: ‘Nee. Daar zijn de hekken dicht, net als bij alle andere verenigingen. Alleen de mensen van werkploeg zijn nog bezig met het snoeien van de bosschages. Verder komt er niemand.’

En jij, wat doe jij allemaal voor WFB?

Patrick: ‘Ik ben nu lid van de technische commissie, samen met Marco Breen en Daan Moerkerk. We zullen binnen niet al te lange tijd weer eens bij elkaar komen,  om te overleggen over volgend seizoen. Dat kan nu mooi, maar dan moeten we wel minstens anderhalve meter afstand van elkaar bewaren. Verder ben ik al sinds 2007 als assistent-trainer betrokken bij het eerste elftal.  Tot die tijd heb ik bij WFB altijd in het eerste gevoetbald, maar een knieblessure gooide roet in het eten. Ik ben aan mijn knie geopereerd en na die operatie heb ik het nog wel geprobeerd, maar het ging echt niet meer. Jan Lecker, de toenmalige hoofdtrainer haalde mij er toen als assistent bij. Leuk is dat ik nu assistent ben van Arie Horstink. Dat is de trainer die mij als voetballer in het eerste elftal liet debuteren. Dat was in een vriendschappelijke wedstrijd, uit bij Nieuwenhoorn. Ik was toen een jaar of 16 en het mooie was dat ik als wissel het veld in kwam voor mijn vader. Naast assistent bij het eerste elftal ben ik nu weer trainer van het tweede elftal. Dat had ik jaren gecombineerd, maar daar was ik mee gestopt. Maar omdat de huidige trainer zijn taken heeft neergelegd heb ik de draad weer opgepakt. Dat was rond de kerst. Mijn terugkeer als trainer van het tweede elftal heeft dus  niet zo lang op zich laten wachten.’

Wat betekent WFB Voor je?

Patrick: ‘WFB is naast mijn werk mijn hobby. De enige. Ik weet niet anders. WFB is er bij mij namelijk met de paplepel ingegoten. Mijn vader heeft er heel zijn leven gevoetbald en als klein ventje ging ik al met hem op pad. Ik ben vanaf mijn vijfde jaar lid en heb er heel lang gevoetbald. Ik zal de club nooit verlaten. Ik heb hier veel dingen gedaan. Ik ben jeugdleider en jeugdtrainer geweest, ik heb in de jeugdcommissie gezeten, ben bestuurslid geweest en nu ben ik al meer dan 13 jaar assistent-trainer bij het eerste elftal. Dat is leuk en ik heb er mijn verzet mee. WFB is mijn liefde en mijn passie. Ik ben er misschien nog wel vaker dan thuis. Je kunt me wel een clubman noemen. Een paar jaar geleden ben ik benoemd als lid van verdienste en daar ben ik heel trots op.’

Slaap je in een WFB-pyjama?

Patrick; ‘Haha. Nee, dat net nog niet.’

Als je al zolang assistent bent, waarom ben je dan nooit hoofdtrainer geworden?

Patrick: ‘dat hebben mij wel meer mensen gevraagd, ook trainers die hier gewerkt hebben. Die zeiden dat ik het spelletje aardig snapte, dat ik het ook goed over kon brengen en dat ik mijn papieren maar moest gaan halen. Maar dat wilde ik niet. Moet ik dan trainer worden bij een andere club? Nee, ik ga WFB nooit verlaten. Ik blijf hier totdat ik mijn laatste adem uitgeblazen heb. En hoofdtrainer hier wil ik niet worden. Want dat zal dan op een gegeven moment ten einde komen en dan? Moet ik dan weg? Nee, dat gaat niemand mij afpakken. Laat mij daarom maar lekker assistent en lid van de technische commissie blijven. Op die manier kan ik mijn steentje bij blijven dragen.’

Waarom is WFB zo belangrijk voor je?

Patrick: ‘Omdat ik er thuis ben en me er heel erg op mijn gemak voel. En dat geldt niet alleen voor mij hoor. Dat geldt voor veel mensen op het dorp. Al die mensen vinden WFB een leuke, gemoedelijke en gezellige club. WFB heeft best wel een belangrijke functie hier in Ouddorp en in het nabijgelegen Goedereede, niet alleen op sportief vlak, om er te kunnen voetballen dus, maar ook op sociaal gebied. Er wordt hier veel geklaverjast, mensen kunnen elkaar hier ontmoeten. Wij streven er naar dat de kantine 52 zaterdagen in het jaar open is, zodat mensen elkaar elke week kunnen zien, ook in de vakanties als de bal niet rolt. Maar dat is vanwege de coronacrisis helaas ook niet meer mogelijk nu. Ik hoop dat het snel achter de rug is.’