Sander Schreuder, al jaren keeper bij de vv Heerjansdam, had al voor de winterstop besloten zijn actieve voetballoopbaan aan het einde van dit seizoen te beëindigen (moeilijk te combineren met zijn drukke baan). Door het coronavirus wordt de competitie niet meer afgemaakt en zal de VoetbalRijnmond Cup niet meer hervat worden. De laatste wedstrijd was dus (op een koude dinsdagavond, 10 maart 2020) een oefenwedstrijd uit tegen Slikkerveer (3-3) voor een handvol toeschouwers (met één, misschien twee Heerjansdamsupporters). Wat natuurlijk een triest einde is, van een behoorlijk lange carrière.
Een aantal vragen aan de geboren en getogen ‘Ambachter’.
Je bent bijna 30 jaar. Is dat niet wat vroeg om te stoppen?
Ja, misschien wel. Het is alleen mooi geweest. Ik ben iemand die altijd dingen goed en met volle overgave wil doen. De situatie is nu eenmaal dat ik dit seizoen al minder kon trainen dan de rest van de groep. Ik denk dat ik de club en de groep tekort doe wanneer ik maar ‘’half’’ actief en aanwezig kan zijn en daarom is dit wellicht wat vroeg maar wel het juiste moment.
Gespeeld bij ASWH (drie keer een periode) RBC Roosendaal, Alblasserdam en Heerjansdam (5e seizoen was dit). Welke wedstrijd (met en tegen wie) is je het meest bijgebleven?
Ik heb prachtige wedstrijden gespeeld. In de jeugd tegen spelers die nu international zijn en de Champions League hebben gewonnen maar over de laatste jaren was het kampioen worden met Heerjansdam het absolute hoogtepunt. Als team en individu was dat een prachtig seizoen met het kampioenschap als beloning.
Wat was de beste speler met wie je hebt gespeeld?
Wellicht niet overall de beste maar wel het leukste. Ik vond het geweldig de laatste jaren met mijn beste vriend Paul Scheurwater in een eerste elftal te spelen.
Wie was de beste trainer onder wie je hebt gespeeld?
Ik denk dat iedere trainer plus- en minpunten heeft. De periodes onder Fop Gouman heb ik over het algemeen als heel prettig ervaren. Ook met zijn trainingsstof is het een zeer geschikte trainer voor keepers. Zelf had hij vroeger stiekem ook wel keeper willen zijn vermoedde ik soms.
De laatste wedstrijd (Slikkerveer) is uiteindelijk (zonder dat je het toen wist) je laatste geworden. Dat moet een vreemd gevoel geven?
Het voelt wel vreemd. Het was zeker leuker geweest een ‘’echte’’ laatste wedstrijd te spelen maar het is niet anders in de huidige situatie.
Ambieer je een andere functie in ‘de voetballerij’ ?
Loslaten kan ik het toch niet. Ik zal zeker een andere functie gaan vervullen. Ik vermoed dat dat richting het technische beleid binnen een vereniging zal zijn.
Tenslotte, wat wil je nog kwijt?
Het einde is vreemd, al gaan we proberen dit seizoen wanneer de gelegenheid er weer is als team nog mooi af te sluiten met een activiteit. Wat overheerst zijn de mooie herinneringen en de volledige jaren op het veld!
We zullen elkaar nog zeker tegenkomen langs de velden maar voor nu wil ik iedereen bedanken die hebben bijgedragen aan het plezier wat ik altijd heb gehad in het voetbal. Er zijn altijd een paar mensen waar je een speciale band mee hebt opgebouwd en zonder namen te noemen weten die zelf ook wel dat ik ze enorm waardeer!
