Foto: Justin Egberts
Ik heb één ding geleerd: over ziekten maak ik geen grapjes. Ik wens deze ook niemand toe. Behoor volgens mijn huis- en longarts tot de risicogroepen in ons land. Omdat ik gezegend ben met een beheersbare vorm van astma. Vooral zich openbarend tijdens zware of langdurige inspanningen (die ik uiteraard probeer te voorkomen), of als mijn luchtwegen geïnfecteerd of ontstoken geraken (iets wat ik niet altijd zelf in de hand heb).
Over de invloed en waarde van het coronavirus zal ik dus ook geen enkel waardeoordeel geven. Noch mensen die er besmet mee zijn geraakt be- of veroordelen. Je zult het maar hebben. Dan wil je er vanáf. Liefst zo snel mogelijk. Maar niet door tussen een aantal plankjes te eindigen.
Het is wel een feit, dat er jaarlijks meer mensen komen te overlijden door de griep. Van een gebruikelijke griep weten we dat deze doorgaans vrij goed te behandelen is. En soms zelfs te voorkomen kan zijn. Vandaar het vaccinatieprogramma, vooral voor mensen die tot de risicogroepen behoren. Ouderen, chronisch zieken, mensen met luchtwegaandoeningen en andere mensen die vatbaar zijn voor virussen. Een inentingsoproep in de maanden september/oktober kun je opvolgen, maar het is niet verplicht.
Wat ‘corona’ betreft is nog niet zeker of daartegen een middel bestand is. Mensen kunnen er resistent tegen zijn, of vatbaar voor zijn. Iemand die het virus oploopt hoeft niet per se ziek te worden. Maar je kunt er wel heel ziek van worden, zelfs dood aan gaan. SARS-CoV-2 kán COVID-19 veroorzaken. Het hóeft niet.
Dat er mensen aan kunnen overlijden schrikt af. Dat is logisch. Dat je ook maatregelen kunt ondernemen om een verdere uitbraak te voorkomen lijkt ook logisch. Dat dit in ons land nog niet op zo’n schaal gebeurt zoals dit in Italië aan het begin van deze week wordt opgetuigd is evenzo logisch. Daar heeft men in het noorden van het land al over honderden dodelijke slachtoffers. En daar zitten niet alleen oudere mensen en chronische zieken tussen. In Nederland zijn de klappen die het coronavirus heeft veroorzaakt nog niet zo hard. Desalniettemin is het oppassen geblazen.
Ik werk in Noord Brabant. Net aan de andere kant van de rivier en plaats waar ik woon. Het eerste dodelijke slachtoffer van het virus in Nederland komt uit de gemeente, waarin ik vijf dagen in de week parttime post loop. Ik merk daar ook wat van de ongerustheid die men heeft. Er zijn ook meerdere gevallen bekend. Mensen die heel ziek zijn, of zijn geweest. Want er zijn er ook die beter zijn.
Maatregelen om grote evenementen, zoals voetbalwedstrijden, carnavalsvieringen, tentoonstellingen, beurzen, markten voorlopig te verbieden zijn afgelopen dinsdag genomen. Donderdag werden deze verder aangescherpt. Dat doet men echt niet voor niets. Zolang men niet weet hoe het coronavirus kan worden gestopt, net als de verspreiding ervan, is het verstandig om grote groepen mensen elkaar te laten mijden. Ook goed doordacht dat men elkaar voorlopig geen handen moet geven of moet begroeten met drie klapzoenen op de wangen.
Dat het jammer is dat er bijvoorbeeld geen wedstrijden in het betaald voetbal en bij de amateurs kunnen plaatsvinden begrijp ik. Overal waar meer dan honderd mensen tegelijk aanwezig zijn bij evenementen zijn deze verboden. Wat ik echter niet begrijp is dat er organisaties zijn die daardoor denken dat het niet gevaarlijk is als er dan (verdeeld over diverse tijdsfasen) minder dan honderd bezoekers worden toegelaten tot hun evenement. Tart het lot niet.
Het is een illusie dat je het coronavirus door goed rond te kijken kunt herkennen. Maar ik ga hier niet schrijven dat bestuurders van organisaties die denken alles onder controle te hebben en dat hun activiteit onmisbaar is én dus door moet gaan bestaan uit ezels. Maar ik denk stiekem dat ze dat wel zijn.
Egbert Egberts floot veertig jaar wekelijks wedstrijden in het amateurvoetbal. Blies ook een aantal jaren op hoog niveau basketbal. Nu loopt hij regelmatig langs de velden, snuift sfeer. De leidsman schrijft over zijn persoonlijke ervaringen in het verleden, over mooie personen en over actuele gebeurtenissen in het amateurvoetbal en daarbuiten. Vragen en/of opmerkingen? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
