Oude Glorie [1]: Eef van Splunder scoorde als spits meer dan 1000 doelpunten

20

En toch was ik liever middenvelder geweest.

Oude Glorie. Dit is een nieuwe rubriek van VoetbalRotterdam die twee keer per maand zal verschijnen en die in de plaats komt van De Werkploeg. In Oude Glorie wordt de ene keer een voetballer of trainer uit lang vervlogen tijden belicht, de andere keer is er een verhaal met een erelid, een lid van verdienste of iemand anders die zich voor zijn club verdienstelijk heeft gemaakt.

Aflevering 1 gaat over oud-voetballer Eef van Splunder, zestig jaar oud inmiddels, die zijn loopbaan begon bij Hekelingen, maar vooral bij Nieuwenhoorn furore maakte.

Waarom begon je met voetballen bij Hekelingen?

Eef: ‘Wij woonden vlakbij het oude complex in Hekelingen, op een steenworp afstand dus. Daar komt nog bij dat ik uit een echte Hekelingenfamilie kom. Mijn vader zat er in het bestuur, mijn moeder was leider van het dameselftal, mijn zussen voetbalden er en mijn twee broers ook. En dan ga ik daar natuurlijk ook voetballen.  Acht jaar was ik, eerder mocht toen nog niet.

Hoe ging het voetballen in de jeugd bij Hekelingen?

Eef: ‘Eerst was ik middenvelder, later linksbuiten. Ik maakte altijd veel doelpunten. Dan kwam ik bijvoorbeeld als B-spelertje trots thuis als ik die dag 10 doelpunten had gemaakt. Mijn vader temperde dat meteen.  ‘Ja en je hebt ook drie opgelegde kansen gemist’, zei hij dan. En gelijk had hij. Dat soort opmerkingen van mijn vader had ik nodig. Die hadden echt nut, hij hield me zo scherp en dat heeft me wel geholpen. Het ging best goed dat jaar en in de aanloop van het seizoen daarna wilde Leo Wijntjes, de trainer van het eerste elftal, mij erbij halen. Al mijn ploegmaten uit de B waren naar de A gegaan, maar de trainer van het eerste liet mij in de voorbereiding meedoen in een oefenwedstrijd tegen Rockanje. Ik scoorde die dag. En toen was het zeker voor de trainer: hij wilde me er echt bij hebben. Ik vond dat natuurlijk wel tof. Als jong ventje in het eerste voetballen, dat leek me wel wat. Maar het bestuur van Hekelingen ging er voor liggen. Die zeiden tegen mij dat ik niet met het eerste mee mocht doen, maar bij mijn leeftijdsgenoten in de A moest gaan voetballen. Dat wilde ik niet, maar het bestuur hield voet bij stuk. ‘Als je niet bij de A wil voetballen, dan schorsen we je voor een jaar’, dreigden ze. Dat zal zo’n vaart niet lopen, dacht ik en ik hield voet bij stuk. Ik wilde naar het eerste en de trainer wilde dat ook steeds. ‘Hou je poot stijf, Eef’, zei hij, ‘ze draaien wel bij’. Maar ze draaiden niet bij. Ze bleven bij hun standpunt. Ik ook. En toen werd ik voor een jaar geschorst.’

Je vader zat toen bij Hekelingen in het bestuur. Dat moet niet zo makkelijk geweest zijn voor jou en voor hem.

Eef: ‘Mijn vader liet me vrij in mijn keuze. Hij hield zich afzijdig. Dat was maar het beste ook, denk ik. Maar ik mocht dus een heel jaar niet voetballen bij Hekelingen.’

Wat gebeurde er toen?
Eef: ‘Mijn broer Kees voetbalde toen bij Zuidland en die zei tegen mij dat ik maar met hem mee moest gaan. Ik was toen nog maar 15 jaar, behoorlijk bleu en had natuurlijk nog geen rijbewijs. Ik ben een jaar met mijn broer op en neer naar Zuidland gereden en heb daar met de selectie meegetraind. Maar officiële wedstrijden mocht ik niet spelen, want de bond had de schorsing overgenomen. Ik mocht alleen met vriendschappelijke wedstrijdjes meedoen. Na dat seizoen bleef ik bij Zuidland en mocht toen wel meedoen met het eerste, dat in de tweede klasse uitkwam. Dat was toen best hoog. Ik speelde samen met mijn broer Kees in hetzelfde elftal en ook met jongens als Inge Meerkerk en Daan van der Meer. Mijn broer was spits, ik was middenvelder of linksbuiten. Veel scoorde ik toen niet. Mijn broer wel. Die was samen met Rien van Zanten en Frans den Doelder topscorer in onze regio. Stond hij samen met hen op een foto in het Rotterdams Dagblad. Na dat jaar vertrokken mijn broer en ik naar Hellevoetsluis. Ik denk dat ze mijn broer wilden hebben en mij er maar bij hebben genomen. Hoe dan ook, wij naar Hellevoetsluis.’

Bij Hellevoetsluis ben je maar één seizoen gebleven.

Eef: ‘Dat klopt. Ik was nog altijd geen spits. Speelde ook daar in het eerste. Op zondag, samen met spelers als Hans Venneker, Johan den Doelder, Piet van Holst en Harry Boontjes. Halverwege dat seizoen kregen veel spelers ruzie met Wim Kievit, de voorzitter. Ik niet, ik was nog maar 17 jaar oud. Het ging eigenlijk om niks, want het was begonnen met het over een hek klimmen van een paar spelers. Daar was de voorzitter het niet eens. Ze moesten omlopen van hem, maar dat deden ze niet. Dat liep dus uit de klauwen. Sommigen vertrokken meteen, anderen stopten aan het einde van het jaar. Mijn broer Kees werd uit de spits gehaald en moest gaan keepen, want de keeper was opgestapt. Dat jaar ben ik wel versneld volwassen geworden en dat zag je ook terug aan mijn spel. Ik ging ballen opeisen en zo.’

En toen kwam Nieuwenhoorn.

Eef: ‘Iedereen ging dus weg bij Hellevoetsluis. Mijn broer ging terug naar Hekelingen en ik ging naar Nieuwenhoorn, want die hadden mij gevraagd om bij hen te komen voetballen. Nieuwenhoorn speelde toen ook in de tweede klasse. Cor Oostdijk, Martin Klomp en Arie Verboon stonden voorin en waren alle drie goede koppers. Ik was linksbuiten en moest dus voor de voorzetten zorgen. Na een paar jaar, toen Cor Oostdijk wat ouder was geworden, kwam er voorin een plekje vrij. Ik werd in de spits gezet en vanaf dat moment ben ik gaan scoren. Tot mijn 33e heb ik bij Nieuwenhoorn in de spits gestaan en elk seizoen veel gescoord. Mijn vader hield alles bij en die zei op een gegeven moment dat ik in de competitie, voor de beker en wedstrijden om de RD-Cup de 750 doelpunten gepasseerd was.’

Ben je toen benaderd door betaaldvoetbalclubs?

Eef: ‘Ja zeker wel, door een heleboel. De eerste die belde was Barry Hughes, trainer van Sparta. Dat was al toen ik nog maar kort bij Nieuwenhoorn voetbalde. Ik moest eens komen praten, zei hij. Dat heb ik gedaan.  Bij Nieuwenhoorn had ik niks te klagen en bij Sparta zou ik 300 gulden per maand kunnen krijgen. Ik zou ingedeeld worden in het C-team. Dat is een elftal dat je kunt vergelijken met het Jong Sparta van nu. Een garantie voor een basisplaats kreeg ik natuurlijk niet. Dan zou ik een dag naar Limburg moeten met de bus en misschien wel op de bank moeten gaan zitten. Daar had ik weinig zin in. Bovendien heb ik altijd slecht tegen busreizen gekund. Dan werd ik altijd kotsmisselijk. Nu nog. Mij zie je niet in een bus, alleen als het niet anders kan. Daar komt nog bij dat ik in die tijd bij Hobbyrama werkte, een grote winkel in Spijkenisse. Op koopavonden moest ik werken, op zaterdag ook. Donderdagavond was een trainingsavond bij Sparta, dan zou ik vrij moeten nemen van mijn werk. En op zaterdag ook. Bij Nieuwenhoorn hoefde ik geen vrij te nemen. Dat speelde op zondag en als ik op donderdagavond moest werken, kon ik de training overslaan. Daarom ben ik niet naar Sparta gegaan. En heb ik ook geen ja gezegd toen SVV, Excelsior, Feyenoord, DS’79 en Germinal Ekeren zich melden. Bij Ekeren ben ik ook gaan praten. De voorzitter daar had een auto waarin ik met mijn autootje makkelijk kon keren. Zo enorm groot! Maar ik zat goed bij Nieuwenhoorn. Eén mooie mogelijkheid kwam er later nog voorbij. Ik kon met Hans Venneker naar Saudi-Arabië en kon daar een contract tekenen voor drie jaar. Ik kon dus veel geld verdienen. Maar ik zou juist dat jaar gaan trouwen en toen mochten ongetrouwde vrouwen dat land nog niet in. Moest mijn vrouw drie jaar op mij gaan zitten wachten, thuis. Ik ben niet gegaan en een paar maanden later getrouwd.’

Waarom na al die mooie jaren ben je bij Nieuwenhoorn vertrokken?

Eef: ‘Ik had een meningsverschil met Mak Nijssen, de trainer. Ik had altijd een goed contact met hem, ook privé. Hij had een aanbieding gekregen van Excelsior Maassluis, maar Nieuwenhoorn hield hem aan zijn langjarig contract. Dus hij zocht iemand uit om een conflict te creëren, zodat de club hem misschien wel liet gaan. Dat conflict zocht hij met mij, ook al omdat er privé iets was voorgevallen. Omdat hij bleef bij Nieuwenhoorn, ben ik vertrokken. Naar OHVV. Daar heb ik 7 jaar gevoetbald, tot mijn 40e.’

En ook daar veel gescoord?

Eef: ‘Ja, samen met die goals bij Nieuwenhoorn moet ik er in totaal meer dan 1000 gemaakt hebben. Ik maakte er in een jaar eens 33 en dat seizoen miste ik 5 wedstrijden omdat ik geschorst was.’

Wat voor spits was je?

Eef: ‘Ik was een luie spits, niet iemand die voorin aan het trekken of sleuren was. Zo veel bewoog ik niet in het veld. Ik kwam alleen in beweging als de bal goed aangespeeld werd en op de eerste meters was ik heel snel. Meeverdedigen hoefde ik niet. Ik moest scherp zijn om op het juiste moment toe slaan. Daar bestaat nog wel een leuk verhaal over. Als je jaar in jaar uit tegen dezelfde ploegen speelt, leer je je tegenstanders goed kennen, ook al omdat er toen nog niet zo vaak van club gewisseld werd. Zo stond achterin bij Hermes DVS een voorstopper. Ben Lansbergen heette hij. Ik scoorde elk jaar tegen hem. Op een keer stond het in minuut 89 nog altijd 0-0 en kwam hij in de wedstrijd naar me toe. ‘Zo Splunder, dit keer heb ik je in mijn zak zitten’, zei hij grijnzend. ‘De wedstrijd is nog niet gedaan, hoor’, was mijn antwoord. En zie. Onze keeper trapte ver uit, de bal zeilde over alles en iedereen en ik stond op de juiste plek om te scoren. Dat betekende 0-1. En in blessuretijd maakte ik er nog eentje. Na afloop in de kantine van Hermes DVS dronken we een biertje en Ben was er niet. ‘Waar is Ben’, vroeg ik aan Hans de Roos, die ik kende omdat hij vroeger bij Nieuwenhoorn had gevoetbald. ‘Die is zo kapot van je doelpunten, dat hij met tranen in de ogen in de kleedkamer kwam en meteen naar huis is vertrokken.’

Dus je hebt altijd wel genoten in de spits?

Eef: ‘Het is misschien vreemd om te zeggen, maar al die jaren heb ik altijd liever op het middenveld gestaan dan in de spits. Op het middenveld ben je veel vaker aan de bal, heb je meer ruimte om je heen. Dat is echt heerlijk voetballen. In de spits is je bewegingsvrijheid veel minder en altijd zit er wel een mannetje in je rug. Ik wilde altijd graag op het middenveld spelen, maar toen ik eenmaal aan het scoren was, vond geen enkele trainer dat goed. Ik moest in de spits blijven.’

Tot slot: wat doe je nu?

Eef: ‘Ik ben nu trainer van de A in Hellevoetsluis en doe samen met Edwin de Koning de onder 23. Dat is wel leuk, maar niet altijd. Sommige gasten zijn behoorlijk eigenwijs. Maar daar moet ik maar niks over zeggen, want dat ben ik ook altijd geweest.’

 

20 Comments
  1. Han Steenbeek zegt

    Leuke rubriek. Misschien ook leuk om een foto van vroeger als voetballer te plaatsen.

  2. Marcel van Dam zegt

    Was ook een fijne en gezellige collega bij Vopak! Veel gelachen.

  3. Ron van Neck zegt

    Bob van ‘t Hof

  4. Wim Kalt zegt

    Beste amateurspits in die tijd

  5. Martin Kwekel zegt

    Tamara

  6. Tamara Akdeniz-Kwekel zegt

    Kim van Splunder

  7. Maurice Balkhoven zegt

    Destijds een van de beste amateur spitsen van Nederland

  8. Hans Eggelmeijer zegt

    Als je dacht deze wedstrijd hebben we hem onder controle scoorde hij toch nog.
    Top spits

  9. Leo Wijntjes zegt

    Hoe is het met je eef

  10. Freek Batelaan zegt

    Youri Voordouw… Aan Gerrit Hulters zijn verhalen te horen hoef hij er nog maar 3 tot de 1000 doelpunten.

  11. Jan de Vrij zegt

    Wereldspits …..!!!!

  12. Jerry Visser zegt

    Ik had hem in mijn broekzak scoorde niet tegen mij ha

  13. Sjaak Aarnoudse zegt

    ⚽️⚽️⚽️

  14. Floris van Soest zegt

    Voor Eef ging je naar het sportpark aan de Rijksstraatweg, fijne spits en altijd gevaarlijk

  15. Dennis van Hagen zegt

    Arjen Den Ouden aardige spitsje ..samen de blok …aardig duo …

  16. Michiel van Soest zegt

    Ronaldo? Ronaldinho? Romario? Van Basten? Nope, op het veldje was ik altijd Eef van Splunder. Eef scoorde altijd.

  17. Nicky Berg zegt

    Mitchel Berg ik denk dat er wat in het water zit in Hekelingen. Ik kan namelijk ineens ook zo goed voetballen!

  18. Peter Hoek zegt

    Kanjer van een spits, maar zeker ook als mens.
    Voorbeeld voor velen.
    Mooi stukje weer Jan.

  19. Rick Van T Hof zegt

    Dat waren pas duels Hans Graffner!

  20. Michel Brouwer zegt

    Iris Van Splunder

Laat een antwoord achter