In De Hoek heerste dit seizoen het ‘laagvliegersvirus’ Tegen de topploegen kan HVC’10 zich vaak better oppeppen dan tegen laagvliegers als Van Nispen, Kagia en de tegenstander van zaterdag hekkensluiter DoCos. Goed, HVC’ 10 miste belangrijke spelers: Leroy Smits blesseerde zich vorige week tegen SV Honselersdijk aan de knie en zal een paar wedstrijden moeten missen. Michael van den Bos moest afzeggen vanwege persoonlijke omstandigheden.
Eigen doelpunt
De thuisclub begon uiterst ongelukkig aan de wedstrijd. Al in de 2e minuut kreeg DoCos een vrije trap op het middenveld. Glenn Boon kopte vervolgens de bal achter zijn eigen doelman Madern (die na zijn operatie aan zijn ellenboog weer het Hoekse doel verdedigde). Die tegenslag dreunde lang na, want in het eerste kwartier liep HVC’10 vruchteloos te zoeken waar de bal heen moest. Pas in de 20e minuut was het Rico Sterrenberg de veel te snel bleek voor zijn directe tegenstander. Kyrill Slutskyy stond klaar op de rand van het strafschopgebied klaar en schoot zijn zevende competitietreffer achter de sterke doelman Joris van Harmelen(ex-SVC’08). Met zijn vele assists erbij is de nieuwkomer op dit moment de waardevolste speler van HVC’10.
Botte bijl
Die gelijkmaker was het Leidse sein om de botte bijl tevoorschijn te halen. Fysiek trad het buiten het boekje en middenvelder Quendrim Gashi kreeg het ook verbaal aan de stok met scheidsrechter Wim Roozenboom uit Vlaardingen. Die begreep gelukkig snel dat het moment was aangebroken om kaarten te trekken en hij deed dat drie keer binnen tien minuten. Verdediger Sean Armitage mocht daarbij blij zijn dat hij vlak voor rust niet zijn tweede geel kreeg. Alleen Rico Sterrenberg kreeg aan Hoekse kant geel. Daarvóór had Glenn Boon een vrije trap keihard op de paal geschoten. DoCos bleek overigens een terechte hekkensluiter. Zonder zijn topscorer Chris van Empel maakte het eigenlijk niets klaar. Alleen de attent keepende doelman Joris van Harmelen functioneerde op tweedeklas-niveau.
Weer een raar misverstand
Spelend naar de geliefde kantinezijde zou de thuisclub het werk wel snel beslissen, was de algemene gedachte van de supporters. Een kwartier na rust zag de wereld er echter heel somber uit. In de 50e minuut werd een misverstand tussen Madern en zijn verdedigers simpel afgestraft door DoCos. (1-2) Een Hoeks rampscenario dreigde toen één minuut later spits Milan Flippo alleen op Madern afging. De katachtige reactie van Madern bleek later van groot belang. Laagvlieger DoCos verzuimde op dat moment 1-3 te maken. Vrij gelukkig kreeg de thuisclub na een corner en een handsbal de kans om gelijk te maken. Jorno Reurink (deze keer matig op dreef) trotseerde een oude voetbalwet. Zijn slappe schot werd kundig gepareerd door Joris van Harmelen (“Ik ken Reurink en ook zijn favoriete hoek. Hij was trouwens ook niet al te scherp ingeschoten”)
Geen cent
Eerlijk gezegd gaf niemand meer een cent voor een goed resultaat van de thuisclub. Het Hoekse spel bleef slordig en onsamenhangend en alleen de middenvelders Slutskyy en Bard ben Mohammed onttrokken zich aan de malaise. DoCos speelde toen op de manier waarop een hekkensluiter best mag en soms moet spelen.(ontregelen, tijdrekken, mekkeren) De Leidse assistent-scheidsrechter deed hieraan volop mee, maar maakte het enkele keren veel te bont en ook dat moet je bij ‘Haringkop’ Roozenboon niet “flikken.” Aan de gelijkmaker van de thuisclub hing misschien een buitenspelluchtje, maar een te pas en te onpas vlaggende assistent gaat altijd een keer het schip in. De jonge spits Sil van Ooijen mocht in de 68e minuut van Roozenboom doorgaan, legde de bal succesvol terug op Dave Kram (sterk ingevallen voor de weer met een hamstringblessure ingewisselde Sterrenberg). Intikkertjes zijn ook geldige doelpunten. ‘Voor de vorm” consulteerde Roozenboom zijn assistent Marco Boot die dus in zijn eigen zwaard viel. Kram scoort bij HVC’10 trouwens vaak als invaller. (2-2)
Roozenboom gaat door
“Dat is het risico van het “vak” was het simpele commentaar van de goed leidende Roozenboom. Hij verklaarde na afloop met enige trots binnenkort 66 jaar te worden. Zijn smartwatch gaf aan dat hij ook nu weer 9,5 kilometer had afgelegd. Dat konden veel spelers van Docos en HVC’10 hem niet nazeggen. Roozenboom is ondanks zijn leeftijd niet van plan te stoppen, met fluiten. Het pensioen nadert weliswaar “maar wat moet je thuis doen? Bovendien was ik al 46 toen ik met fluiten begon.”
Leids lid op de neus
De gelijkmaker betekende het einde van DoCos. De Leidse koppies gingen hangen. De tank was leeg en HVC’10 liep ineens gemakkelijk weg naar de overwinning. Sil van Ooijen maakte een echte spitsengoal door een assist van Mitchell Bouwhuis in één draai achter Van Harmelen te deponeren: 3-2 in de 70e minuut. Weer twee minuten later kreeg uitblinker Kyrill Slutskyy het op zijn heupen. Hij gaf Badr ben Mohammed de gelegenheid 4-2 te maken.
In zes minuten was de beer losgekomen. Dave Kram, Slutskyy zelf (mislukt lobje over Van Harmelen ) en Sil van Ooijen ( op de paal) hadden daarna het doelsaldo flink kunnen verbeteren. De mooiste actie van de middag kwam van Kay van den Bos die direct na elkaar twee keer een Leidse tegenstander ‘poortte’ maar net niet op tijd de bal terug kreeg om een doelpunt te scoren.
Curieus genoeg heeft HVC’10 de meeste doelpunten in 2C en in het ‘Hele Westland’ gemaakt. Maar de doelcijfers 35 voor en 34 tegen eigenlijk zijn raar voor een subtopper, die na de derde overwinning op rij de gedeelde 5e plaats pakte.
Opgelucht
Opgelucht sprak coach Piet Boon na afloop over zijn middenveld. “We misten daar twee belangrijke pionnen, maar Badr ben Mohammed deed het goed en Slutskyy bleek vandaag beslissend. De ongelukkige achterstand konden we gelukkig nog repareren. Op naar het sterke Valken ’68.”
HVC’10: Madern, Van Anraad, Boon, Van der West, Kay van den Bos, Slutskyy, Bouwhuis, ben Mohammed ( 82. Voskamp) Sterrenberg (62 Kram) Van Ooijen, Reurink
