Column Jan Schoonen (440): Gilmaro van de Werp (ASWH)

1

Ernie Brandts is tegenwoordig trainer van Eindhoven dat uitkomt in de Keuken Kampioen Divisie, maar ik heb hem nog als voetballer bezig gezien. Mandekker was hij, centraal in de verdediging. Op de WK in Argentinië in 1978 gaf bondscoach Ernst Happel hem een basisplaats tegen Oostenrijk, dat met Hans Krankl een vermaarde spits had. ‘Kennst du Krankl’, vroeg

Happel de avond tevoren aan Brandts, die op dat WK tot aan die wedstrijd altijd op de reservebank had gezeten. ‘Ja, die ken ik’, antwoordde Ernie. ‘Dann spielst du morgen gegen Krankl’, zei Happel en liep weg. Verdere uitleg over het hoe of wat gaf de bondscoach niet meer. Het is een fantastische anekdote en over Ernie Brandts als voetballer bestaan die er nog wel meer. Zo zei zijn ploeggenoot in het Nederlands elftal Wim Suurbier eens dat Brandts stokken in zijn broek had. Suurbier refereerde daarmee aan de lange, magere benen van Ernie en die uitspraak bracht nogal wat commotie teweeg in die dagen.

Ik moest aan Ernie Brandts denken toen ik zaterdag in de wedstrijd ASWH-TEC Gilmaro van de Werp van de thuisploeg zag voetballen. Maro, zoals hij door zijn ploeggenoten genoemd wordt, heeft dezelfde lange, ranke benen als Ernie Brandts. Ook bij hem steken ze als stokken uit zijn korte broek. Als Wim Suurbier zaterdag op ASWH aanwezig was geweest had hij net als mij een déjà vu beleefd.

Maro is trouwens een puike voetballer. Het Nederlands elftal gaat hij niet halen, maar bij ASWH heeft hij zich ontwikkeld tot een zeer bruikbare speler en zaterdag tegen TEC was hij centraal achterin van grote waarde. Zijn lange benen stak hij op het juiste moment overal goed tussen en daardoor onderbrak hij menige aanval van de bezoekers.

Maro was de enige speler in het basiselftal die bij ASWH in de jeugd heeft gevoetbald. Hij kwam als B-spelertje op sportpark Schildman terecht, na eerst bij Fluks, het inmiddels niet meer bestaande Dordt en FC Dordrecht te hebben gevoetbald. Hij kwam in het kielzog van zijn oudere broer Josiemar, die al op jonge speler bij ASWH in het eerste elftal debuteerde, maar zich twee jaar geleden zwaar blesseerde en nog altijd aan het revalideren is. Zo snel als zijn broer haalde Maro het eerste niet bij ASWH. Hij deed er iets langer over, knokte zich via het tweede omhoog. Anno 2019 is hij niet meer uit de ploeg weg te denken. Centraal achterin is hij een rustgevende factor, een speler die je niet zo gauw gek krijg. Hij neemt weinig risico’s, stelt zich altijd goed op en grijpt in op het juiste moment. Zijn lange, uitschuifbare benen zijn daarin bruikbare wapens. In de opbouw wordt hij weinig betrokken. Hij krijgt wel eens een bal aangespeeld door doelman Stefan Kok, maar transporteert hem snel verder naar een ploegmaat, naar Koen Wesdorp meestal. Maro kent zijn plek en doet in de opbouw geen gekke dingen. Als hij ziet dat de ruimte er nog niet is, schuift hij het balletje breed. Inschuiven doet Maro niet, alleen bij vrije trappen en corners gaat hij mee naar voor. Dan zorgt hij met zijn lange lichaam voor de nodige onrust in de defensie van TEC. Tot scoren komt hij niet, maar omdat er achterin de zestien veel aandacht naar hem uitgaat bij een vrije trap van Koen Wesdorp kan Lars Bosscha alert van de situatie profiteren door vrij in te tikken.

Het doelpunt valt in een fase dat ASWH baas is op het veld. De lat wordt twee keer geraakt maar dan valt vanuit het niets de 1-1. Maro kan er niets aan doen. De voorzet van rechtsback Rodny Hofman komt van de ene kant van het veld en helemaal achterin aan de andere kant duikt plots Wimilio Vink op uit de rug van Menno Vooges en Clarence Bijl. Maro ziet het gebeuren maar kan niet meer ingrijpen. Opvallend genoeg maakt TEC later in de wedstrijd een vrijwel identiek doelpunt. Julien Calor, koud in het veld, duikt  plots op als een duvel uit een doosje en kan de 2-2 maken. Twee tegendoelpunten die gemaakt worden door komende spelers; de achterhoede van ASWH zou er iets alerter op mogen reageren, denk je dan. Zou  Maro zijn maten achterin niet meer naar de juiste plekken moeten dirigeren? Als het spel even stilligt vanwege een blessurebehandeling van Jesper van den Bosch praat hij wel met Koen Wesdorp, Lars Bosscha en Davis Almeida, maar ook als het balletje rolt zou hij vanaf zijn positie centraal achterin in woord en gebaar meer aanwezig mogen zijn. Het is een klein puntje van kritiek op een voetballer die me verder wel kon bekoren. Maro is betrouwbaar, rustig. Een zekerheidje achterin. Hij zou wel meer leiding moeten geven achterin. Maar hij is nog jong. Dat komt nog wel, hoop ik.

Overig Nieuws
1 reactie
  1. Jasperado Sheep zegt

    Mooie verdiende woorden ! Niets aan gelogen

Laat een antwoord achter