Waar er vorige week een positieve dubbelslag werd gehaald was er deze zaterdag een negatieve te noteren. En de wedstrijd én de bovenste plaats werden verloren, zo snel kan het gaan. Vorige week was het al her en der ter sprake gekomen maar Wilhelmina ’26 uit is voor Pelikaan een lastige tegenstander. Twee seizoenen geleden een bloedeloze 0-0 en vorig seizoen een kansloze 3-1 nederlaag.
Wilhelmina ’26 is een hele stugge ploeg die nooit opgeeft en hard werken tot doel heeft. Dat had Pelikaan moeten weten en dan is het onbegrijpelijk dat de ploeg zo slap begon aan de wedstrijd. Na 12 minuten al de 1-0. Het begon met een vrije trap op zo’n 30 meter van het doel. Iedereen dacht dat deze rechtstreeks geschoten zou worden maar er volgde een slimme pass in de “16” en de speler met nummer 8, Robert Bouman, rekende daar als enige op en kon ongehinderd en vrijstaand inkoppen.
Zes minuten later bijna de 2-0 maar deze keer ging de kopbal uit een voorzet net over. Maar die 2-0 kwam toch kort erna. Het was een vloeiende aanval over de linkerkant en de voorzet werd ook nu door dezelfde speler ongehinderd ingekopt. Pas na 22 minuten de eerste mogelijkheid voor Pelikaan, vanaf de rand van het strafschopgebied kon Jesper Nossent uithalen maar de bal ging over het doel. Zes minuten later kreeg hij weer een mogelijkheid. Hij nam eerst een corner, uit de kluts kwam de bal weer voor zijn voeten, zijn krul verdween over de kruising. Nog eens zes minuten later deed Wilhelmina ’26 het beter. Een afgeslagen corner kwam voor de voeten van Willian Colijn en zijn streep verdween achter de kansloze Jeroen de Veij en dus 3-0. Een monsternederlaag kondigde zich aan maar er was een sprankje hoop want zelden speelt Pelikaan twee identieke helften en slechter dan deze eerste helft kon haast niet.
De intenties waren gelijk duidelijk, Pelikaan ging vol in de aanval en drukte Wilhelmina ’26 naar achteren. Na 5 minuten het eerste schot tussen de palen van in de rust ingevallen Jelle Dekker. Wilhelmina ’26 vond het niet erg dat het naar achteren moest want zo kon het via snelle uitvallen proberen Pelikaan de nekslag te geven. En dat lukte bijna in de 62e minuut. Een hoge bal bleef hangen in de zestien en het kopduel werd gewonnen door een Wilhelmina-speler maar de bal ging naast. Maar twee minuten later onverwacht de 3-1.
Er was een scrimmage voor het doel van Wilhelmina ’26 en het was Nick de Veij die het laatste zetje gaf. Drie minuten later had diezelfde Nick de Veij een goede actie maar zijn schot ging voorlangs. Een kwartier voor tijd de aansluitingstreffer. Na een rommelige situatie kwam de bal voor de voeten van Jeffrey Nossent. Die gaf een perfecte voorzet op de vrijstaande Jelle Dekker die een prachtige kopbal losliet over de lange keeper heen zo het doel in, 3-2. Alle tijd nog voor een slotoffensief om de gelijkmaker op het bord te krijgen maar gek genoeg was het niet Pelikaan maar Wilhelmina ’26 die de beste kansen kreeg. Eerst was er een aanvaller die alleen op Jeroen de Veij afging maar gehinderd door twee Pelikaan-verdedigers naast schoot en even later bracht Yorik van Deelen bijna op de doellijn staand redding voor een leeg doel.
Het bleef bij 3-2. Een terechte nederlaag want Pelikaan mocht geen enkel moment in de wedstrijd aanspraak maken op de overwinning. Het liet zich, vooral in de eerste helft, afbluffen door de tegenstander. Pelikaan heeft geen elftal dat elke wedstrijd gemakkelijk wint maar het kan wel van elk team winnen (en verliezen) en dat heeft te maken met instelling. Kortom, dit was een dure les en hopelijk wordt dit goed opgepakt.
Pelikaan: Jeroen de Veij, Leroy Verweij, Jesse de Raad, Yorik van Deelen, Jeffrey Nossent, Thomas den Boer (81, Deveney Veld), Rowdy Nossent, Nick de Veij, Ruben de Raad, Jesper Nossent (46, Jelle Dekker) en Mohamed el Bannasri (46, Mitchel Kroos).
