Afgelopen zondag sprak ik een oud-klasgenoot van de voormalige Prins Willem Alexander Mavo (en Havo) in Leerdam, met wie ik enkele jaren in de klas zat. Een beroemde en beruchte klas overigens, want naast de huidige lokale topondernemer John Spruijt zaten onder meer ex-profvoetballer Gert van Hanegem (juist, de zoon van…), de toenmalig talentvolle Leerdam Sporter Louis Tuasuun, de huidige pastoor bij Parochie Maria Sterre der Zee Dolf Langerhuizen, de mooiste meisjes van de klas Anja Benschop en Lizsy Kropff én ex-basketbaltoppers Fred Buys en Rens de Vor met mij in de schoolbanken.
Mijn oud-klasgenoot is nu een respectabel ondernemer in Nieuw-Lekkerland. Toen ik samen met hem een bakje koffie dronk na een toevallige ontmoeting in het centrum van mijn woonplaats Gorinchem kwam het gesprek na een vlotte terugblik op onze gezamenlijke schooltijd als snel op onze gezamenlijke hobby: voetbal. Hoe kan het ook anders, nietwaar?
Hij verzocht me na ons gesprek hem niet met naam en toenaam in mijn column te noemen, want hij ‘wilde in zijn woonplaats niet geconfronteerd worden met plaatsgenoten of werknemers, die het niet met hem eens zouden zijn’. En ik geef toe, het zal daar op dit moment een heel gevoelig onderwerp zijn.
Want tijdens de wedstrijd Nieuw-Lekkerland tegen Oranje Wit van afgelopen zaterdag werden vanuit het publiek racistische uitingen gepleegd in de richting van een speler van de bezoekende ploeg. Eén of meer supporters van de thuisclub zouden Oranje Wit-speler Emerson Antonia na een op hem begane overtreding kort voor rust kwetsend hebben bejegend. Antonia en enkele ploeggenoten wilden daarna de tribune op om verhaal te halen. Scheidsrechter Melvin Vink besloot het duel te staken. Voetbal Rotterdam berichtte over deze kwestie. Een stuitende, wat mij betreft. De zoveelste van de laatste weken.
Mijn ex-klasgenoot vond het besluit van de arbiter terecht. ‘’Racisme hoort niet thuis op de voetbalvelden, nergens in onze samenleving. Terecht dat hij de beslissing nam te staken. Meteen. En definitief. Het verbaast me niet dat het gebeurt trouwens. In onze leefgemeenschap hoor ik vaker negatieve geluiden over mensen die niet van hier zijn, over mensen waar men van meent dat er een luchtje aan hangt dat stinkt. Ook al heb ik daar een geheel andere kijk op, je brengt deze mensen niet van hun mening af. Ze zijn er zelfs diepgeworteld overtuigd van dat ‘vreemdelingen’ niet in hun dorp thuishoren. Laat staan dat als ze van een andere plaats op bezoek komen in ons dorp ‘voor dat korte moment dat ze er zijn te vertrouwen zijn’. Ik walg daarvan.”
Toen ik hem vroeg wat dit voor consequenties voor hem zou hebben als hij er wel publiekelijk wat van zou vinden aarzelde hij even. Om vervolgens na wat bedenktijd te vervolgen: “Ik denk dat ik zakelijk in de problemen zou kunnen komen. En dat men mij of mijn gezin met de vingers zal gaan nawijzen. Niet iedereen zal dit doen, hoor. Maar er wordt genoeg geluld in ons dorp. Ik wil gewoon geen onderwerp van gesprek zijn. Dat begrijp je toch wel?”
Hij sprak eerlijk wat hij ervan dacht en toonde daarbij ook zijn emoties. Daar kan ik wel respect voor hebben.
Ik heb inmiddels ook de commentaren van de voorzitter van de organiserende voetbalclub gelezen. Zag diverse clichés voorbijkomen. “Een slechte zaak die ook onze vereniging schaadt. Als bestuur gaan we intern uitzoeken wat er exact heeft plaatsgevonden. Meer kan ik er op dit moment niet over zeggen.” Ik kreeg er spontaan de kriebels van.
Om maar eens een wijs citaat van wijlen Johan Cruijff te gebruiken: ,,Ik heb een vreselijke hekel aan iemand die beweegt, maar niet weet waar naartoe.” Wat ik toen ik het allemaal las voelde kon ik niet beter omschrijven dan zoals de wijste Amsterdammer het ooit tijdens zijn leven op deze deels ontspoorde aardbol wist te verwoorden. Want zoals hij het zei is het.
Egbert Egberts floot veertig jaar wekelijks wedstrijden in het amateurvoetbal. Blies ook een aantal jaren op hoog niveau basketbal. Nu loopt hij regelmatig langs de velden, snuift sfeer. De leidsman schrijft over zijn persoonlijke ervaringen in het verleden, mooie personen en actuele gebeurtenissen in dat door ons zo geliefde amateurvoetbal. Vragen en/of opmerkingen? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl of reageer op Facebook of Twitter.
