Hij heeft best wel een drukke baan bij het transportbedrijf van zijn oom en thuis gaat er bij het grootbrengen van zijn drie kinderen ook aardig wat tijd in zitten. En toch is die tijd die hij met werk en opvoeden ‘kwijt’ is slechts een fractie vergeleken met het aantal uren dat hij wekelijks in voetbalvereniging Nieuwenhoorn steekt. Marcel van Orselen is namelijk alle dagen van de week bij zijn voetbalcluppie in touw.
Op zijn zesde werd hij lid van de club waarvan hij vanuit zijn slaapkamer de voetbalvelden kon zien liggen. Marcel is geboren en getogen in Nieuwenhoorn, dus ergens anders gaan voetballen was nooit im Frage. We zijn inmiddels 42 jaar verder en Marcel heeft in de tussenliggende jaren bij de zwartbroeken een aardige staat van dienst opgebouwd. Hij begon dus als voetballertje. Als B-speler liep hij tegen een zware blessure aan, waardoor hij nooit het eerste elftal gehaald heeft; iets wat hem ongetwijfeld nog altijd een beetje pijn doet. Hij heeft nog wel lange tijd in lagere elftallen gevoetbald, maar besloot zich bij Nieuwenhoorn op een andere manier nuttig te maken. Marcel werd jeugdtrainer. Welhaast alle elftallen heeft hij onder zijn hoede gehad, vanaf de F-jes tot de A’s. Elke pupil, elke jeugdspeler en bijna alle seniorenvoetballers; hij kent ze allemaal van haver tot gort. Hij heeft ze immers allemaal gecoacht en getraind. Trainer van het eerste elftal is hij nooit geweest. Hij zou het wel willen, maar hij heeft er de papieren niet voor. Bij het tweede heeft hij wel een keer als trainer-coach op de bank gezeten, toen vaste man Dave de Jong op vakantie was. Dat was op 14 september dit seizoen. Het tweede won die dag met 7-2 van Schipluiden 2, een vanzelfsprekende uitslag, zou je haast zeggen.
Omdat Marcel goed weet wat elke speler van Nieuwenhoorn in zijn mars heeft, omdat hij zicht heeft op de capaciteiten, de vaardigheden en de doorgroeimogelijkheden van elke jeugdspeler, vanaf de kabouters tot en met de Onder 19, omdat hij dus weet welke jongens op termijn het eerste elftal zouden kunnen halen, is hij toegetreden tot de voetbaltechnische commissie (VTC). Dat initiatief om plaats te nemen in die technische commissie is trouwens niet van hemzelf uitgegaan, want Marcel is er de man niet naar om zich ergens tussen te wringen. Hij blijft liever op de achtergrond. Het waren Jaap Otte en Ergün Buga die hem overhaalden om in de VTC zitting te nemen. Hij kreeg er de portefeuille seniorenselectie en gaat zich onder meer bezighouden met de scouting, zowel intern als extern. De juiste man op de juiste plaats zo te zeggen, vooral omdat ze bij Nieuwenhoorn binnen afzienbare termijn minimaal 80% zelf opgeleide jongens in het eerste elftal willen hebben. En wie kan er beter weten welke jongens daartoe in staat zijn?
Op deze manier worden de capaciteiten van Marcel ten volle benut en kan hij zich blijven inzetten voor zijn club. En hij deed al zo weinig, haha. Het is ongelooflijk hoeveel tijd en energie hij in Nieuwenhoorn steekt. Zijn vrouw Denise is trouwens met hetzelfde virus besmet. Ook zij zet zich met hart en ziel in voor Nieuwenhoorn. Ze heeft vroeger zelf ook gevoetbald, bij Rockanje onder meer, en staat nu in het clubhuis aan de Rijksstraatweg zeker 5 dagen in de week achter de bar. De drie kinderen van Marcel en Denise voetballen ook. Bij Nieuwenhoorn natuurlijk. ‘s Zaterdags spelen ze alle drie hun wedstrijdjes en het is elke week weer passen en meten wie welk kind bezoekt. Maar één van de twee is er altijd, is het niet bij hun dochter, dan is het bij hun zoons. Die drie kinderen zijn ook al uit hetzelfde hout gesneden. Lars, de oudste van de drie, hikt als selectiespeler tegen het eerste elftal aan en traint al meerdere jaren een jeugdteam. Marcel moet dat tevreden aanschouwen, denk ik zo maar.
Al vele, vele jaren is Marcel dus in touw voor zijn cluppie. Zijn vrouw en zijn kinderen evenzeer en Marcels schoonvader, Peter Hoogenboom, de vader van Denise dus, is als lid van de werkploeg ook al een erg actief clublid. Het Van Orselenbloed moet zwartwit gekleurd zijn. Met een vleugje rood erbij welteverstaan, want de familie Van Orselen trekt elke 14 dagen naar de Grolsch Veste. Ze hebben een seizoenskaart van FC Twente. Ook dat nog! Hoe kunnen ze daar nog tijd en energie voor vrij maken? Volgens mij zitten er voor Marcel geen 7 dagen in een week, maar 10.
