We kennen natuurlijk allemaal Lee ‘de zingende kraanmachinist’ Towers maar daar komt nu een icoon bij: Jan ’de fluitende buschauffeur’ Jung. De Schiedammer kan met recht een groeibriljant worden genoemd en heeft zich in de relatief kote tijd dat hij als ‘man in het zwart’ acteert opgewerkt tot een zeer gewaardeerde leidsman.
De ontwikkelingen van deze 58-jarige krasse knar zijn ook de KNVB niet ontgaan. Dit seizoen debuteert Jung, in het dagelijks leven buschauffeur bij de RET, in de eerste klasse en hoofdklasse. Zijn geheim? “Duidelijkheid, onderling respect en plezier.”
Zoals zoveel als zijn collega’s in het zwart begon het fluiten als een grap. “Ik heb als voetballer bij SVV, Hermes DVS, VFC, Ursus en DRZ gespeeld. Toen ik gestopt was, ging ik altijd bij mijn zoon kijken en ineens hadden ze iemand nodig om te fluiten. Ik heb het toen gedaan en ik vond het wel leuk. Uitein- delijk ben ik een cursus gaan volgen en werd ik echt door het ‘vak’ gegrepen.
Duidelijkheid
Met de pijlers duidelijkheid, onderling respect en plezier maakt Jung inmiddels reuzenstappen. “Ik ben erin gestapt zonder de druk te hebben van het moeten presteren, maar als ik iets doe, dan ga ik er altijd voor de volle honderd procent voor. Wat ik nu heb mogen bereiken vind ik echt geweldig. Inmiddels heb ik al een paar heel mooie wedstrijden mogen fluiten, waaronder afgelopen zomer de wedstrijd tussen het Schiedams elftal en de profs van Sparta. Dat is echt genieten!”
Buschauffeur bij de RET
Alleen in een kleedkamer en soms een legertje voetballers of publiek dat het niet eens is met je beslissing. Het zijn omstandig- heden waar je als scheidsrech- ter maar tegen moet kunnen. “Je moet gewoon je eigen lijn houden, maar ook niet bang zijn om een keer een fout toe te geven.”, stelt Jung. “Bij mijn werk als buschauffeur bij de RET heb je ook veel contact met allemaal verschillende mensen. Ook daar heb je wel eens te maken met situaties waarin je handhavend of corrigerend moet optreden. Wat dat betreft zijn er wel zeker parallellen.”
Ooit met de bus naar een wedstrijd gegaan? “Haha, vroeger met VFC gingen we altijd met de bus naar de uitwedstrijden, dat waren mooie tijden! Wat dat betreft mag ik mij gelukkig prij- zen bij de RET dat de planner mij ook vaak ontziet als ik moet fluiten. Het is weleens haasten en snel van uniform wisselen maar het komt altijd weer goed!”
Dit is een artikel uit het gloednieuwe WaterwegSport.nl magazine. Lees de nieuwe WaterwegSport.nl aftrap editie 19/20 nu online of pik hem op bij je sportvereniging.
