Elroy van Seventer en Jordie de Groot: ‘Rozenburg is onze club’

1

Ze zijn geboren en getogen Rozenburgers. Ze maakten alle twee hun debuut op 17-jarige leeftijd in het eerste elftal en beiden zijn bij de roodgele bewoners van sportpark West aanvoerder geweest. De 28-jarige Elroy van Seventer en de vier jaar oudere Jordie de Groot zijn niet weg te denken uit het eerste elftal en dat is sinds hun debuut eigenlijk altijd al zo geweest, hoewel Jordie een uitstapje van één seizoen heeft gemaakt naar Brielle. Maar sinds 2016 is hij weer terug en speelt weer samen met zijn voetbalmaat Elroy, die de club nimmer verlaten heeft. Inclusief de laatste wedstrijd, afgelopen zaterdag tegen SVS, heeft Jordie inmiddels 328 officiële wedstrijden achter zijn naam staan en Elroy 277 (Met dank aan clubarchivaris Jaap van der Vliet) en daarmee zijn ze de spelers die bij de huidige tweedeklasser de meeste wedstrijden in het eerste elftal hebben gevoetbald. Voorafgaande aan de thuiswedstrijd tegen SVS, afgelopen zaterdagmiddag, spraken we hen.

Waarom is Rozenburg jullie club?

Jordie: ‘Omdat ik in Rozenburg geboren ben en hier op jonge leeftijd ging voetballen. Ik heb weliswaar in de jeugd ook bij Spijkenisse en bij SHO in Oud-Beijerland gevoetbald en dus ook dat ene jaartje in Brielle, maar Rozenburg is en zal altijd mijn club blijven omdat ik hier iedereen ken en iedereen mij kent. Hoewel ik nu in Zuidland woon, ben ik hier thuis.’

Elroy: ‘Ook ik ben hier als pupil bij Rozenburg met voetballen begonnen en in al die jaren daarna ben ik nooit weggegaan. Ik was namelijk niet de meest getalenteerde speler hier. Bij Rozenburg voetballen was en is lekker makkelijk, dicht in de buurt en ik heb nooit de ambitie gehad om weg te gaan, ook niet toen ik  door clubs benaderd werd om bij hen te komen voetballen. Rozenburg is mijn club, hier hoor ik thuis.’

Elroy van Seventer (rechts), foto: Jan Groenendijk

Jordie, waarom is het bij Brielle trouwens maar bij één jaartje gebleven?

Jordie: ‘Omdat er veel jongens van Rotterdam met de toenmalige trainer Ben Spork meekwamen en die vaak speelden en ik daardoor niet. Alles wat ik zou spelen was meegenomen, zo dacht ik toen. Gaandeweg het seizoen speelde ik trouwens wel vaak wedstrijden, vooral tegen de winterstop aan. Tien keer heb ik toen in de basis gestaan. De club kwam toen bij mij met de vraag of ik niet wilde verlengen. Daar had ik wel oren naar, maar toen vertelden ze me dat ik fors moest inleveren. Ik was al niet de best betaalde speler bij Brielle, zoveel geld kreeg ik in Brielle namelijk niet en dan zou ik nog veel minder overhouden. Dat wilde ik niet. Ik ben teruggegaan naar Rozenburg, ook al omdat ik wist dat ik daar alle wedstrijden zou meedoen. Toen ik bij Brielle had gezegd dat ik zou vertrekken, speelde ik daarna bijna nooit meer.’

Wat is bij Rozenburg jullie rol in de ploeg?

Elroy: ‘Ik speel centraal achterin en Jordie is momenteel linksback. Allereerst moeten we het achterin dicht houden. Rust brengen in de ploeg ook. Omdat wij de spelers zijn met de meeste wedstrijden hier moeten we onze ervaring overbrengen op de anderen. Maar daarin zijn we trouwens niet de enigen. Er zijn meer spelers in het elftal die al veel ervaring hebben opgedaan bij de club waar ze eerder speelden.’ ’Denk bijvoorbeeld aan Regillio van Buuren, aan Bryan van der Laan en aan Nick de Bil’, vult Jordie aan. ‘Dat zijn allemaal jongens die het klappen van de zweep kennen. We hebben eigenlijk best wel een uitgebalanceerd elftal, wat leeftijd betreft is het een aardige mix. We hebben een paar jongens van boven de 30, we hebben een paar hele jonge jongens en een grote groep van  allemaal rond de 26, 27 jaar. Van onze trainer Peter-Marcel Nauta moeten we allemaal praten in het veld. Elkaar aansturen.’

Doen jullie dat ook?

Elroy: ‘Jawel hoor. Dat proberen we echt wel te doen. Maar omdat je ook met jezelf bezig bent in het veld, vergeet je het soms wel eens. Dan is er trouwens wel iemand anders die de boel aanstuurt en dan kom ik weer terug op de jongens in de ploeg die best wel veel hebben meegemaakt. Daarvan hebben we er gelukkig wel een paar.’

Spelen jullie op jullie favoriete plek in het elftal?

Elroy: ‘Centraal achterin is een plek dat je het voetbal voor je hebt. Dat vind ik wel leuk, want dan zie je alles op je afkomen. Maar als je de bal verspeelt ontstaat er meteen een kans voor de tegenstander. Daarom moet je erg geconcentreerd blijven en alles goed neerzetten. Praten dus ook.’

Jordie: ‘Elke trainer zag in de voorbereiding een middenvelder in me, maar toen de competitie begon stond ik steeds achterin. Ik heb met Elroy centraal achterin gespeeld, maar de laatste paar jaar ben ik back. Eerst rechtsback, dit seizoen linksback. Ik speel waar de trainer mij neerzet, dat maakt me echt niets uit. Je moet 100% passie, strijd en inzet tonen, dan maakt de plek eigenlijk helemaal niet uit. Het enige nadeel van spelen als linksback is dat ik rechtsbenig ben en dus nooit een voorzet kan geven als ik mee naar voor ga. Dan moet ik eerst kappen en de bal voor mijn goede voet leggen.’

Jordie de Groot (voorgrond), foto: Jan Groenendijk

Vorig seizoen promoveerden jullie via de nacompetitie naar de tweede klasse. Hoe kijken jullie daar op terug?

Elroy: ‘Heel leuk natuurlijk en we hebben flink gefeest. Het was een knappe prestatie, vooral omdat we van te voren niet gedacht hadden dat het zo zou aflopen. Eigenlijk hadden we met het bereiken van de nacompetitie ons doel al bereikt. Maar toen we de nacompetitie haalden , wilden we er wel voor knokken om te kijken hoever we zouden komen.’

Jordie: ‘In de eerste ronde hadden we Kethel Spaland, een tweedeklasser. Wij waren de underdog, maar zij hadden een teleurstellend jaar achter de rug en wij zaten juist in een flow. In de volgende ronde troffen we OSV in Oud-Beijerland.’ ‘Met strafschoppen wonnen we die wedstrijd’, vervolgt Elroy. ‘En zover hadden we het niet moeten laten komen, want we hadden kansen genoeg om het eerder te beslissen.’ ‘In de finale troffen we Zuidland, alweer een tweedeklasser’, neemt Jordie het woord weer over. ‘Tegen jongens die we allemaal kenden. ‘Jullie hebben geen schijn van kans tegen ons,’ zeiden die allemaal. Maar wij wonnen wel en nu zijn wij tweedeklasser en spelen zij in de derde klasse.’

In die tweede klasse gaat het vooralsnog voortvarend.

Elroy: ‘Ja en dat hadden we zelf ook niet gedacht. Veel mensen dachten vooraf dat we in de tweede klasse niets te zoeken hadden, maar onze trainer had van te voren gezegd dat we in de eerste 4 wedstrijden 10 punten zouden moeten hebben, vooral ook omdat we van die 4 wedstrijden er 3 thuis zouden spelen. We hebben heel veel op vaste patronen getraind, week in, week uit en soms komt het er in wedstrijden al uit. Niet altijd, maar we zijn goed op weg.’

Jordie: ‘De trainer zei dat hij met die vaste patronen net zo lang doorgaat totdat er automatismen in de ploeg zitten. Deze week hebben we het voor het eerst niet gedaan, dus hij moet tevreden zijn, haha. Na overwinningen op De Zwerver, Vitesse Delft en Deltasport zijn we aardig op weg, maar tegen SVS kan het helemaal anders aflopen. Zij hebben tot nu toe maar 1 puntje en daarom worden wij hier door Rozenburgers als favoriet bestempeld. Maar is dat wel reëel? Wat zegt dat ene puntje voor SVS? Misschien is het wel een goede ploeg. Maar dat zijn wij ook. We zien wel. Handhaven is ons doel, liefst rechtstreeks. Ik vind overigens wel dat je in de tweede klasse meer aan voetballen toekomt dan in de derde klasse. Daar is het meer knokken.’

Rozenburg zal later die middag tegen zijn eerste nederlaag oplopen. SVS keerde met een 3-2 overwinning terug naar Capelle aan den IJssel. Jordie heeft na afloop het laatste woord: ‘Zonde en onnodig, die nederlaag, denk ik. Maar waar we de afgelopen weken aan de goede kant van de medaille zaten, viel het nu de verkeerde kant op voor ons.’

Overig Nieuws
1 reactie
  1. Marcel Nobel zegt

    Ok

Laat een antwoord achter