Column nr. 423 Jan Schoonen: Eric Fortes (Zwaluwen)

0

Eén zwaluw brengt nog geen zomer, maar als het ene zwaluwtje dat zaterdag in de basis begon bij de Vlaardingse hoofdklasser Zwaluwen navolging krijgt, dan ziet de toekomst er daar weer een beetje rooskleurig uit. Eric Fortes, die vorig seizoen nog in de Onder 19 voetbalde op het sportpark aan de Zwaluwenlaan, staat al twee competitiewedstrijden achter elkaar in het elftal dat trainer Ralph Kalkman laat starten. Tegen Rijsoord speelde hij nog niet, maar vorige week tegen DUNO en afgelopen zaterdag tegen Smitshoek begon hij wel in de basis. Een zelf gekweekt zwaluwtje, bij Zwaluwen zijn ze er dolblij mee.

Ze kunnen het wel gebruiken daar. Van het elftal dat vorig seizoen in de hoofdklasse 50 punten bij elkaar voetbalde is alleen Mario Nijgh nog over en ook in de jeugd is er een gat gevallen, omdat een paar jaar geleden de Onder 13 grotendeels vertrok en omdat afgelopen seizoen ook een aantal spelers van de Onder 19 verkaste. De selectie voor dit seizoen is aangevuld met spelers van buitenaf, maar de intentie van de club is wel degelijk dat ze af willen van dat duiventil-idee.  Minder wisselingen in de groep, meer eigen opgeleide spelers. Eric Fortes is daarvan de voorbode, de eerste zwaluw uit eigen nest.

Omdat hij net van vakantie terug is, zat Mario Nijgh zaterdag tegen Smitshoek op de bank en misschien daarom wel mocht Eric spelen. Of hij dat aanstaande zaterdag ook mag doen? Het zou best kunnen, want tegen Smitshoek deed hij het niet verkeerd. Oké, hij is nog lang geen dragende speler en moest door ervaren jongens als Richie Basoski en Adair Veiga Lopes soms nog naar de juiste plek gedirigeerd worden, maar hij had wel degelijk zijn waarde in de ploeg die een dik uur stroperig en weinig vloeiend speelde.

Of dat met het gras te maken had kan zo maar zijn, want de voorafgaande vrijdag was er niet gemaaid, terwijl dat in deze periode van het jaar gewoonlijk wel gedaan wordt door de gemeente. Het gras was lang en dat was wel degelijk van invloed. Maar beide ploegen brachten ook te weinig voetbal en dat heeft volgens mij dan weer te maken met de vele nieuwe spelers in beide elftallen. Van automatisme was nog weinig sprake en zowel trainer Richard Middelkoop, trainer van Smitshoek als diens collega Ralph Kalkman stonden verwoed te coachen.  Richard zelfs 90 minuten aan een stuk. Er werd gestreden om elke meter, maar veel spelers liepen vaak te lang met de bal en werkten zich dus in de nesten. Dat gebeurde niet een paar keer, nee, dat gebeurde een heleboel keer. Daardoor bleef de wedstrijd lang rommelig.

Maar Eric speelde niet rommelig. Die stond vaak op de goede plek om een aanval van Smitshoek te onderscheppen en als hij een bal veroverd had, speelde hij hem meteen af. Dat bracht vaart in het spel, zeker ook omdat hij na het afspelen door bleef bewegen en daardoor ook weer meteen aanspeelbaar was. Hij was onvermoeibaar, liep vele, vele meters, verdedigde zelfs mee tot in de eigen zestien. En dat voor een rechtsbuiten…. Of was hij middenvelder? Hoe dan ook, hij speelde aan de rechterzone en dook overal op.

Je kunt trouwens ook zien dat Eric nog jong en druistig is, dat hij aan de bal nog niet altijd de rust kan bewaren. Af en toe nog speelt hij te snel af en dan niet altijd naast de juiste kleur. Eén keer leidde dat zelfs tot een gevaarlijke uitbraak van de Smitshoekers, maar gelukkig voor hem kon Marciano van Homoet met een knappe sliding redding brengen.  Maar meestal ging het wel goed. Eric Fortes kon me wel bekoren. Ondanks die paar keer balverlies scoorde hij toch een voldoende. Moegestreden werd hij 10 minuten voor tijd door Ralph Kalkman naar de kant gehaald en toeval of niet, toen ontbrandde de strijd helemaal, misschien ook wel omdat Eric er niet meer was om de gaatjes te dichten. De bezoekers kregen vlak voor tijd een penalty die Bart Deprez koeltjes verzilverde en diep in blessuretijd werkte Stefano Gonçalves een voorzet van Marlon Slabbekoorn over de eigen doellijn. Het werd 3-3, in mijn ogen een terechte uitslag. Het optreden van Eric moet iedereen tot tevredenheid gestemd hebben. Het is te hopen voor de club dat er over enige tijd meer zelf gekweekte zwaluwtjes hun opwachting maken in het eerste elftal. Want Eric, die eerste zwaluw, smaakt naar meer.

Overig Nieuws

Laat een antwoord achter