Nick Koopal (Zuidland): ‘Ditmaal is mijn overstap wel definitief’

2

Na het seizoen 2017-2018 maakte hij de overstap van vierdeklasser Hekelingen naar Brielle dat in de eerste klasse uitkomt. Maar nog voor de competitie begonnen was keerde hij alweer terug bij zijn oude ploeg. Nick Koopal voetbalde afgelopen seizoen wederom op sportpark Het Spui aan de Sportpolderweg en vroeg toen overschrijving aan naar Zuidland, dat al een tijdje aan hem trok. We spraken hem, nu hij de voorbereiding begonnen is bij zijn nieuwe club.

Zien we je binnenkort weer terug bij Hekelingen?

Nick lachend: ‘Nee, nee. Ditmaal is mijn keuze definitief. Ik blijf bij Zuidland, heus.’

Waarom ben je vorig jaar na je overstap niet bij Brielle gebleven?

Nick: ‘Omdat ik te impulsief ja had gezegd toen Brielle zich meldde. Ik werd door hen benaderd met de vraag of ik in Brielle kwam voetballen en als zo’n club komt, zeg je geen nee. Ik was heel vereerd, want Brielle speelt op een aanzienlijk hoger niveau als wat ik gewend was. Alles was anders. Ik was uit mijn vertrouwde omgeving weg, ik had namelijk altijd bij Hekelingen gevoetbald, als kind al. Ik trainde bij Brielle met veel betere voetballers, het tempo was hoger, je had minder tijd om na te denken. Het zou echt wel gaan lukken om op dat niveau aan te haken, maar ik overzag het toen niet. Ik was net van baan veranderd, deed een avondopleiding op maandag, moest ook nog drie dagen trainen in Brielle en ik had bovendien nog geen rijbewijs toen. Ik moest elke keer gehaald of gebracht worden. Razend druk had ik het toen. De paar oefenwedstrijdjes die ik mee mocht doen, speelde ik hooguit een kwartier. Als je dan tegen Barendrecht voetbalt, is het niet zo makkelijk om je in zo’n korte tijd te bewijzen. Toch was de trainer positief. Je doet het goed, zei hij tegen me. Maar toen Brielle voor de beker tegen EVV moest spelen, mocht ik wel met de ploeg mee maar ik hoefde geen spullen mee te nemen, want ik zou niet spelen. Toen knapte er wel iets bij me. Ik zat er toch al aan te denken om terug te gaan naar Hekelingen, dat met Guy Duijm een nieuwe trainer had gekregen. Bij Guy had ik in de jeugd getraind. Ik belde hem op en vroeg of ik terug mocht komen. Dat mocht. Guy heeft vooraf niets gevraagd; het was helemaal mijn eigen besluit om terug te keren bij Hekelingen.’

Vorig seizoen speelde je weer bij je vertrouwde clubje. Hoe is dat bevallen?

Nick: ‘Goed. Ik kon het trainen goed combineren met mijn werk en mijn studie en het voetballen ging ook lekker. Toch wrong het wel een beetje. In die paar weken bij Brielle had ik ervaren dat samenspelen met goede voetballers je ook verder helpt. Bij Hekelingen deed iedereen zijn best, maar het niveau was beduidend minder. Als ik niet helemaal lekker speelde, werd ik niet gewisseld omdat ik nog altijd een van de beteren was. De lat lag lager, ook bij mij. Had ik niet bij Brielle moeten blijven, zo vroeg ik me af. Maar nee, dat zou heel lastig te combineren zijn geweest en ook moeilijk zijn omdat ik nog altijd geen rijbewijs had. Ik maakte het seizoen af bij Hekelingen en we liepen op het einde net de nacompetitie mis. Dat was wel jammer. Ik heb overigens van Guy Duijm nog wel wat dingetjes geleerd, details vooral. Hoe ik moet wegdraaien als ik aangespeeld word bijvoorbeeld, wanneer ik kan kaatsen en wanneer niet. Standaard dingetjes vooral, maar dan wel de details daarvan.’

En nu dus Zuidland.

Nick: ‘Inderdaad. Ik wil het toch op een hoger niveau proberen. Ze belden mij al vrij vroeg in het seizoen. Of ik eens wilde komen praten. Dat heb ik gedaan in het Carlton Hotel in Spijkenisser, met Jaap Sintmaartensdijk, Wil Mattijs en Johan van der Steen en met hun toenmalige trainer Peter de Haan. Ik had niet zo’n goed gevoel over dat gesprek en dan vooral over de trainer. Wat hij zei pakte me niet zo. Ik heb de boot afgehouden. Later in het seizoen belde Jaap Sintmaartensdijk nog een keer. Ze hadden in Tom Larssen een nieuwe trainer voor het seizoen 2019-2020 en ze wilden graag dat ik nog een keertje kwam praten. Dat gesprek was veel beter. Ik had veel goede verhalen over Larssen gehoord, dat hij goed met jonge voetballers om kan gaan bijvoorbeeld en wat hij mij vertelde pakte me dit keer wel. Hij zei dat hij in zijn eerste periode bij Zuidland jongens in zijn selectie had die beter zijn geworden en uiteindelijk hoger zijn gaan voetballen. Hij vond dat dit bij mij ook mogelijk was. Ik heb er nog een nachtje over geslapen en heb toen gezegd dat ik naar Zuidland zou komen. Waarom ik dat niet meteen bij dat gesprek heb gezegd? Omdat ik nu geen overhaast besluit wilde nemen. Ik wilde alles wat besproken was thuis nog even laten bezinken. En ik heb het er met mijn vader over gehad. Je moet het doen, zei hij. Zo dacht ik er zelf ook al over. De volgende dag heb ik dus de telefoon gepakt.’

En hoe bevalt het?

We zijn nog maar net bezig met de voorbereiding, maar nu al merk ik dat het niveau hoger is. Als ik aangespeeld word wordt er gelijk bijgesloten, kruipt er iemand onder, zijn er verschillende afspeelmogelijkheden. Door dat soort dingen kan ik zelf ook beter voetballen. Ik zie het wel zitten. Dit is wat ik wilde. Ik voel me meteen op mijn gemak bij Zuidland. Veel jongens kende ik al omdat ik vroeger in de jeugd van Hekelingen tegen hen heb gevoetbald. We hebben een jong elftal. Met mijn 21 jaar ben ik een van de ouderen, haha. Dan moet ik ook maar wat meer brengen, toch? Dat ben ik van plan. Ik ga mijn best doen.’

2 Comments
  1. Jan Lecker avatar
    jan lecker zegt

    Goed luisteren naar je Pa, Nick.

    Doe hem maar de groetjes !

  2. Arend Profijt avatar
    Arend zegt

    Veel succes Nick, gaat helemaal goed komen!

Laat een antwoord achter