Op mijn vijftigste verjaardag, inmiddels alweer ruim vijf jaar geleden, werden in een veld op de grens van de West-Vlaamse gemeenten Passendale en Moorslede meer dan honderd bommen uit de Eerste Wereldoorlog gevonden. Vlakbij de sportaccommodatie van de lokale voetbalsportclub SV Moorslede, waar ik in de zomer van 2013 nog een internationaal jeugdtoernooi mocht fluiten. De met het eerste elftal in de tweede provinciale spelende club, met een tenue dat alle kleuren van de Belgische vlag bevat, speelt op de Ieperseweg. En in die omgeving zijn nog steeds de sporen van een wereldoorlog te zien, waarna men dacht dat er nooit een tweede van zou kunnen volgen. Zo vreselijk was deze destijds verlopen. Met honderdduizenden graven, en als stille getuigen overal bommen en granaten. De geschiedenis vertelt echter een ander verhaal.
Ik ben normaal vrij sterk in het relativeren van bepaalde nieuwsfeiten. Hoort ook bij mijn werk als journalist. Ik ben dus ook niet zo van ‘wat áls’? Zoals, wat áls die bommen toch zouden zijn ontploft terwijl ik in Moorslede mijn leidsmankunsten op de terreinen van de plaatselijke ‘FC De Kampioenen’ vertoonde? Zo wat? Dan was ik er wellicht niet meer. En dan hadden jullie deze column en de 49 stuks ervoor ook niet van mij kunnen lezen. Dan had ik de broers Feenstra van VoetbalRotterdam.nl niet gekend en zij mij ook niet. Dan had ik niet gefloten voor Scheidsrechters op Maat van Egbert Hadders, Remco van der Hul en wat andere voetbalvrienden. Dat zou reuze jammer geweest zijn. En dan had ik ook niet in besloten kring gevierd – vlak voor de zomervakantie – dat ik afgelopen seizoen veertig jaar actief was als voetbalscheidsrechter.
Besloten, omdat de KNVB alleen maar oog heeft voor mensen die wekelijks klaar staan voor de competitieplanners. En dat kan ik niet, dus fluit ik al enige tijd niet meer volgens de officiële wedstrijdplanningaanstellingen mijn deuntjes. Bovendien was ik slechts enkele jaren lid van de COVS omdat ik het in mijn beginjaren niet leuk vond om steeds tussen hielen- en kontenlikkers van bobo’s te blijven trainen. Vond ik walgelijk. Nu nog.
Ik sloot me daarom destijds aan bij een voetbalclub om daar als scheidsrechter ook te kunnen trainen, en grappig is dat ik me daar sinds enkele jaren, en zeker na mijn verhuizing van Woerden naar Gorinchem, ook weer prima thuis voel. Misschien ga ik wel bij Leerdam Sport’55 in de toekomst wat op bestuurlijk niveau doen. Voor wat hoort wat, nietwaar? Ik hou van gezelligheid, en van mensen die eerlijk, open en direct zijn. Dat weten mijn collega’s in de wereld van de arbitrage inmiddels ook. Wie dat niet zijn, daar heb ik niks mee. En wie dat wel zijn kunnen rekenen op mijn aandacht, steun en vertrouwen.
Vijftig columns, dat zijn er al best veel. Ga ik voor de honderd? Ik denk het wel. Hoe de voetbalwereld er dan uit zal zien zal mij net zo verbazen als de lezers van VoetbalRotterdam.nl. Let maar op. Want de VAR is dan ondertussen alweer afgeschaft. De eerste paal van de nieuwe Kuip, het Willem van Hanegem Stadion, is in de grond geramd. De eerste moord op een Nederlandse voetbalscheidsrechter is een feit. Iemand heeft waargemaakt wat al voordien honderdduizenden mensen in vlagen van verstandsverbijsteringen vanaf de tribunes hebben geroepen. Ik verklap alleen nog niet welke arbiter dit zal overkomen. Het moet wel spannend blijven, nietwaar? Zeker voor degene, die het zal overkomen.
De mannenwedstrijd Ajax – Sparta Rotterdam wordt wellicht volgend jaar al gefloten door Lizzy van der Helm, in hetzelfde weekend dat Kayleigh van Ee debuteert in de Derde Divisie heren. Het kan allemaal, want in Nederland kan werkelijk alles wat vrijwel onmogelijk lijkt.
Volgende week Nafluiten (51). Benieuwd waar ik het dan weer over zal gaan hebben? Ik ook.
Egbert Egberts floot veertig jaar wekelijks wedstrijden in het amateurvoetbal. Blies ook een aantal jaren op hoog niveau basketbal. Nu loopt hij regelmatig langs de velden, snuift sfeer. En af en toe, als het zo uitkomt, leidt hij nog wat matches voor Scheidsrechters op Maat. De leidsman schrijft over zijn persoonlijke ervaringen in het verleden, mooie personen en actuele gebeurtenissen in dat door ons zo geliefde amateurvoetbal. Vragen en/of opmerkingen? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
