Meindert Voogt wordt grensrechter. ‘Maar als ik niet was gedegradeerd, was ik scheidsrechter gebleven’

36 Jaar geleden floot hij voor het eerst een wedstrijdje. Hij speelde destijds in een lager elftal bij OHVV in Oudenhoorn. ‘Op dat niveau was het heel moeilijk om een scheidsrechter te krijgen’, weet hij nog. ‘Daarom besloot ik een keer om de fluit te hanteren, dan kon het elftal tenminste voetballen.’ Meindert Voogt had meteen de smaak te pakken. ‘Ik had altijd gevoetbald, raakte met mijn 35 jaar als speler al een beetje op leeftijd en scheidsrechteren was verrassend leuk. Ik ging het steeds vaker doen, ook al omdat veel mensen lovend waren over mijn manier van fluiten.’

Meindert besloot er toen helemaal voor te gaan. ‘Ik ging op de SO3-cursus, een opleiding van een aantal avonden. Als je die afgerond had, mocht je namens de KNVB wedstrijd leiden. Videobeelden kwamen er niet aan te pas, die waren er toen nog niet. Het was voornamelijk een theoretische cursus, maar ik heb er een boel van opgestoken. Toen ik met die cursus klaar was, was ik echt een scheidsrechter. Ik mocht wedstrijden in de reserve vierde en vijfde klasse fluiten. Elke scheidsrechter moest op dat niveau beginnen en dat deed je als tweetal. Een van de twee was de ene week scheidsrechter, de ander keek toe en er was een begeleider bij. De andere week was het andersom. Mijn eerste wedstrijd was er eentje van PFC 4 of 5 in Geervliet. Ik moest die middag toe kijken. Er viel een doelpunt, maar die bal ging door het zijnet. De scheids zag dat niet en keurde hem goed. Onze begeleider zei meteen tegen mij dat ik nooit meer zou vergeten om de netten te controleren. Dat is nu nog altijd het eerste wat ik doe als ik op het veld ben en die jongen die die middag floot zal dat daarna ook altijd wel gedaan hebben, haha.’

In de drie, vier jaar die volgden klom Meindert op als arbiter. Op een gegeven moment mocht hij wedstrijden fluiten in de toenmalige RVB. Hij was scheidsrechter op Voorne-Putten, op Flakkee en bij wedstrijden in Rotterdam. ‘Ik floot op zondag, want ik moest toen nog vaak op zaterdag werken. Ook toen dat niet meer hoefde, ben ik op zondag blijven fluiten.’

Scheidsrechteren werd een steeds serieuzere hobby en Meindert wilde een zo hoog mogelijk niveau bereiken. Hij volgde nog meer cursussen, SO-2 en SO-1 en hield door de week zijn conditie op peil. Toen hij 57 jaar oud was promoveerde hij naar groep 1 en mocht scheidsrechter zijn in de hoofdklasse, toen het hoogste amateurniveau. ‘Dat was door heel Nederland’, zegt hij. ‘En als je toen in groep 1 zat mocht je ook op maandagavond de tweede elftallen van BVO’s fluiten en wedstrijden van de jeugd van die clubs. Ik vergeet nooit dat ik scheidsrechter was bij FC Groningen A1 tegen Ajax A1. Dat was van een enorm hoog niveau en al die jonge voetballers waren erg gedisciplineerd. Het was een feest om zo’n wedstrijd te fluiten.’

Na 1 jaar in groep 1 actief te zijn degradeerde Meindert naar groep 2. ‘Ik kreeg dat telefonisch te horen van de KNVB. De man die me belde vroeg wat ik ging doen. ‘Stoppen zeker’, zei hij, want dat deden veel scheidsrechters die een niveau teruggezet werden. Maar ik vond het zo leuk dat ik gewoon door gegaan ben. Waarom ik degradeerde? Omdat ik te weinig kaarten gaf. Maar ik verdomde het om dat anders te doen. Je moet natuurlijk de regels toepassen, maar ik vond dat je als scheidsrechter de vrijheid moest hebben om naar de geest van de wedstrijd te fluiten. Kaarten moet je geven als het echt nodig is.’

Meindert bleef scheidsrechter. Vele seizoenen achtereen zat hij in groep 2 en toen de indeling van de scheidsrechters veranderde omdat er een tweede en een derde divisie bijgekomen was, belandde hij in de D-groep. Hij mocht wedstrijden fluiten tot in de eerste klasse. ‘Ik heb dat altijd met heel veel plezier gedaan. Maar de laatste twee jaar degradeerde ik twee keer achter elkaar en daar had ik best wel moeite mee. Ik snapte dat niet. Overal waar ik kwam, kreeg ik lovende kritieken van de clubs. Ze prezen mijn conditie en mijn manier van fluiten. Maar de beoordelingen die ik van de KNVB kreeg waren niet goed genoeg om in groep D te blijven. Ja, dat ging ook weer over die kaarten. Ik had die laatste degradatie al zien aankomen, want op de ranking die we in februari kregen stond ik al op een degradatieplaats en dan heb je niet zo veel mogelijkheden om toch op dat niveau te blijven. Simpelweg omdat je dan nog maar 1 of 2 keer beoordeeld wordt en omdat er toch 6 scheidsrechters een stapje terug moeten doen. Ja, de KNVB beslist. Ik word binnenkort 66 jaar. Is het omdat ze oudere scheidsrechters willen lozen? Willen ze op die manier plaats vrij maken voor aanstormende talenten? Je gaat het bijna denken, want tegenwoordig zijn er heel veel jonge arbiters die snel doorstromen. Dat is jarenlang niet het geval geweest. Kon ik zo lang in groep 2 blijven fluiten omdat er geen aanwas was? Je weet het niet. Hoe dan ook, die degradaties heb je maar te accepteren. Maar voor mij was het genoeg. Ik wil niet in de vierde klasse gaan fluiten. Dat niveau is verschrikkelijk. Bovendien kun je in de F-categorie ook op wedstrijden van tweede elftallen gezet worden als arbiter en daar heb ik al helemaal geen zin in. Dan moet je ’s zondags om 8 uur ’s morgens al op pad. En nu? Ik heb er thuis een tijd over lopen nadenken, maar ik wil wel actief blijven. Daarom laat ik me omscholen. Ik wil grensrechter worden. Dat heb ik jaren geleden toen ik in groep 2 zat ook een aantal keer gedaan en dat was leuk. Als ik KNVB-grensrechter ben kan ik dat doen in de eerste klasse of hoger. Zeven jaar geleden heb ik voor me zelf al een KNVB-cursus voor grensrechter gevolgd, maar dat is te lang geleden meldde de KNVB. Ook weer zoiets. Maar ja, het zijn de regels van de KNVB en die moet je opvolgen. Tja… Dan doe ik die cursus toch nog een keer, want ik ben vast van plan om nog jaren in de voetballerij actief te blijven. Niet meer als scheidsrechter dus, maar als grensrechter, hoewel ik dat nog wel wil nuanceren. Oefenpotjes en toernooien van clubs in de regio wil ik nog wel fluiten en misschien ga ik me ook wel aanmelden bij Scheidsrechter Op Maat, de database van Egbert Hadders. Ik ben daar nog niet over uit, maar dat zou best wel eens kunnen. Mijn pijlen richt ik nu op een rol als grensrechter. Maar als ik niet gedegradeerd zou zijn, was ik lekker scheidsrechter gebleven’