Ongeveer een maand geleden overleed Martin (Anne) den Hengst. Opgegroeid in Leerdam, letterlijk en figuurlijk. Martin was een ontzettend getalenteerde basketballer. Zijn ietwat oudere broer Henry was niet minder getalenteerd, maar had net even niet de lengte om een wereldbasketballer te kunnen worden. Dat had Martin wel.
Met zijn 2.18 meter steeg hij bij de jeugd van Basketbalvereniging Leerdam al snel boven iedereen uit. Mijn broer speelde nog met hem samen. Grappig was dat mijn broer net zo hoog kon springen als dat Martin zijn armen kon reiken. En allebei scoorden ogenschijnlijk vrij gemakkelijk. Martin uit de rebounds, mijn broer vanaf grote afstanden, voornamelijk driepunters. Wellicht dat beide het mede daarom al binnen no time tot de eerste divisie konden schoppen. In Utrecht bij de Cangeroes zagen scouts al binnen enkele weken dat Martin over de oceaan kansen moest krijgen om het heel ver te schoppen. Het zorgde ervoor dat Martin terecht kwam bij New Hampshire in de Verenigde Staten. Voor wie er wat kennis van heeft: ,,NBA Status: via unrestricted Free Agent, Draft Entry: 1989 NBA Draft, 1989 Early Entrant, Undrafted.”
Bij New Hampshire (Southern University) keek men eerst vreemd op toen Martin met schoenmaat 56 ½ (net geen 40 centimeter!) vanuit de kleedkamer het veld op wandelde. Ook werd een beetje argwanend gekeken naar hoe hij met zijn typische studentenbril op anderen neerkeek. Maar toen men in de gaten kreeg dat hij een zeer sociale speler was en opkwam voor zijn ‘teammates’ werd hij al snel in het basketbalteam opgenomen. Het was toen, toen ik het contact met Martin voor jaren verloor.
Twee jaar geleden liet Martin plots via Facebook van zich weten. Hij bleek al jaren getrouwd, woonachtig in Brabant en werkzaam bij een gerenommeerd computerbedrijf, Atos Origin. Amerikaanse roots. En hij was nog steeds ‘just as long as the Trump Tower’. Hij had de top van het Amerikaanse basketbal net niet gehaald. ,,Was jammer, maar je moet je plekje ook kennen. Bleek net iets tekort te komen. Maar ik heb het beste uit mezelf gehaald en ben er gewoon veel wijzer door geworden.” Zoals hij erover schreef zo was hij. Geen opschepper. Geen persoon die naast zijn schoenen was gaan lopen of dat jaren na dato nog deed om de showbink uit te hangen. Martin was gewoon Martin.
Wie mijn columns op Voetbal Rotterdam volgt weet dat ik ook – a long time ago – op een vrij hoog niveau basketbal heb mogen fluiten. Juist Martin was degene die in een vroege mate al had voorspeld dat mij dat ging lukken. Ik was volgens hem (in mijn jonge jaren dan) best streng, maar rechtvaardig. ,,Jij zag veel, vrijwel alles. Maar je floot consequent en ging mee met het spel. Het viel me op dat je misschien wel wachtte op het juiste moment om persoonlijke fouten te bestraffen. Je stelde me in de gelegenheid om nog te gaan voor een score, ook al hing er bij wijze van spreken al iemand aan mijn armen om de score te voorkomen. Daardoor kon ik regelmatig opgaan voor een bonus vrije worp, en had ik al twee punten in de tas, terwijl bij andere arbiters meestal al voor de actie een fluitsignaal loskwam en een teamlid naar de zijkant moest om van daaruit de bal in het spel te brengen.”
Martin schreef ‘dat ‘ie daardoor sterker werd en leerde om niet op te geven voordat een scoringskans geen scoringskans meer was.’ ,,Als ik wist dat jij bij onze wedstrijden de scheidsrechter zou zijn dan speelde ik mijn beste wedstrijden.” Ik vond dat een prachtig compliment.
Ik moest ook vooral daaraan denken toen ik las dat Martin op 24 juni 2019 was overleden in Veldhoven, daar de strijd had verloren tegen een ziekte die nog steeds veel te veel slachtoffers maakt. De grote grootste man van Leerdam is niet meer. Dat doet zeer. Maar door hem in deze column te gedenken wil ik aangeven dat hij voor mij voor altijd de grootste basketballer zal blijven die ik gekend heb. Letterlijk en figuurlijk.
Egbert Egberts floot bijna veertig jaar wekelijks wedstrijden in het amateurvoetbal. Floot ook een aantal jaren op hoog niveau basketbal. Nu loopt hij langs de velden, snuift sfeer. En af en toe, als het zo uitkomt, leidt hij nog wat matches voor Scheidsrechters op Maat. De leidsman schrijft over zijn persoonlijke ervaringen in het verleden, mooie personen en actuele gebeurtenissen in dat door ons zo geliefde amateurvoetbal. Vragen en/of opmerkingen? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
