DVO’32 stond (na 1973 en 1993) voor de derde maal in de Vlaardingse finale en het werd meteen ook scheepsrecht. Dat deed de derdeklasser op een manier, die respect afdwong en VFC/za geen schijn van kans bood om ook maar één moment op een goede afloop te hopen.
Het bleek de niet te winnen strijd van de ‘jonkies’ tegen de ‘grote mannen.’ De twee troffen elkaar eerder in de voorronde. Daarin zette DVO’32 de toon met een 0-4 overwinning. Aan de Sportlaan werd het weggezet als een eenmalig smetje en werd ingezet op een verloop van de in augustus met 3-1 gewonnen bekerwedstrijd.
Zover liet DVO’32 het echter niet komen, want voordat VFC/za zijn ritme te pakken had, was het door Nico Huijer (7e minuut), Robin den Breems (12e minuut) en Gert–Jan van der Veen (18e minuut) op een schier onoverbrugbare 3-0 achterstand gezet. Huijer, die later werd uitgeroepen tot man-of-the-match, tekende voor de pauze voor nog twee treffers. Daarna nam Den Breems nog een doelpunt voor zijn rekening en zorgde Jelle Blakenstein voor de eindscore. VFC kwam niet verder dan een afgekeurde (ere)treffer.
- Mannen: DVO’32 – Victoria’04 7-0
- Vrouwen: CWO – Zwaluwen 2-3
- JO19: Zwaluwen – Victoria’04 1-4
- JO17: DVO’32 – Victoria’04 0-3
- JO15: Victoria’04 – VFC 2-2, VFC wns.
- JO13: Victoria’04 – zwaluwen 1-4
- JO11: Zwaluwen – VFC 1-1, VFC wns.
- JO10: VFC – Victoria’04 4-2
- JO9: Victoria’04 – VFC 2-6
- JO8: Zwaluwen – VFC 3-7
