Er niets over schrijven kan ik niet. Daarvoor jeukten mijn vingers te erg. En wel hierom. Belgische scheidsrechters moeten volgend seizoen voldoen aan een aantal nieuwe regels. Waaronder deze. De vetpercentages van de refs moeten eerst onder de vijftien procent zijn voordat zij actief mogen zijn op het hoogste niveau in het betaald en amateur voetbal. Na enkele maanden fluiten moet het vetpercentage zelfs gezakt zijn tot onder de twaalf procent.
Enkele jaren geleden mocht het vetpercentage niet hoger liggen dan achttien procent, zo las ik op de site van de KBVB. De meeste assistenten, voor wie de limiet van achttien procent nu nog op dat percentage ligt om te assisteren op het hoogste niveau, haalden dit percentage niet eens. Wat ga je doen als iemand die limiet niet haalt? Niet meer laten fluiten? Niet meer laten vlaggen? Dat geloof ik niet. Daarmee brengt de KBVB het voortbestaan van de arbitrage in gevaar. En dat weet men zelf heus wel. Wat is dan de reden dat men zichzelf dit aandoet?
Wel, in Nederland bijvoorbeeld zitten de topscheidsrechters stukken strakker in het vel dan die bij onze zuiderburen. Men is gewoon jaloers. Denk ik. Onze scheidsrechters fluiten internationaal ook vaker en hoger. Okee, er is een enkele uitzondering, zoals Kevin Blom, die oogt als een Guinees biggetje, maar die haalt met gemak de periodieke FiFa test. Op z’n boerenfluitjes, zoals hij zelf eens heeft gezegd. Maar bij de Belgen is er een seizoen geweest dat men niet zo kwiek overkwam zoals de Nederlandse collega’s hun conditietest scoorden. En dat stak bij onze Belgische scheidsrechtersbaas. ,,Het moet anders”, zo besloot hij. Zelf overigens minstens dertig kilo overgewicht meetorsend in het dagelijkse leven. dat dan weer wel.
Maar helpt dit strengere vetreductiereglement eigenlijk wel? En maakt dat de individuele toparbiter nog wel gelukkig? Men zegt wel eens, dat een gelukkig mens een gezond mens is. En Belgen eten nu eenmaal anders dan wij Nederlanders om een geluksgevoel te hebben. Als dit geluksgevoel er niet meer is dan fluit je uiteindelijk ook op een andere wijze. Je raakt minder gemotiveerd, hoe goed je het allemaal ook probeert te blijven doen, en dat beïnvloedt je prestaties.
Nee, ik vind het allemaal onzin. Laat de scheids die friet wil eten met een ferme kwak mayo maar lekker zijn friet met een ferme kwak mayo eten. Als hij of zij de FiFa test maar weet te halen. Weet je wat ik ervan vind als een Belgische topscheidsrechter enkele malen per week zijn patatje scoort en verorbert én hij die test ook weet te doorlopen? Dát vind ik pas vet. Dus.
Egbert Egberts floot bijna veertig jaar wekelijks wedstrijden in het amateurvoetbal. Nu loopt hij langs de velden, snuift sfeer. En af en toe, als het zo uitkomt, leidt hij nog wat matches voor Scheidsrechters op Maat. De leidsman schrijft over zijn persoonlijke ervaringen in het verleden, mooie personen en actuele gebeurtenissen in dat door ons zo geliefde amateurvoetbal. Vragen en/of opmerkingen? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
