Maikel van Pul (coördinator jeugdopleidingen Spartaan’20): ‘Clubbelang gaat altijd voor teambelang en teambelang gaat voor individueel belang.’

Luc Castaignos, Bruno Martins Indi, Anwar El Ghazi, Jetro Willems en Denzel Dumfries; het zijn een paar voorbeelden van profvoetballers die in de jeugd bij Spartaan’20 hebben gespeeld. Het lijstje is veel langer. ‘Nog niet zo lang geleden hebben we alles eens op een rijtje gezet. De vereniging bestaat bijna 100 jaar en in al die tijd hebben er zeker 150 spelers van hier de overstap gemaakt naar een betaald voetbal organisatie’, zegt Maikel van Pul, als lid van het jeugdbestuur belast met de portefeuilles voetbaltechnische zaken en coördinatie van de opleidingen en al 21 jaar jeugdtrainer. ‘De laatste jaren is die uitstroom up and running geworden, tegenwoordig gaan er na elk seizoen tussen de 10 en 15 voetballers naar de BVO’s, spelertjes van de F tot en met de A, waarbij ik het overigens belachelijk vind dat je al bij de E en F scout.’

Hoe is de jeugdopleiding bij Spartaan’20 georganiseerd en hoe komt het dat er jaarlijks zoveel talentjes naar BVO’s doorstromen? Het zijn vragen die we Maikel voorleggen en waar hij graag op wil reageren.

‘Bij Spartaan’20 heeft een hele grote jeugdafdeling en in alle leeftijdsklassen spelen teams op het allerhoogste niveau’, legt Maikel uit. ‘Dat heeft een geweldige aantrekkingskracht. Spelertjes willen hier graag komen voetballen. Vroeger organiseerden we elk jaar een open dag en daar kwamen meer dan 600 kinderen op af. Die open dag is er nog altijd, maar we zijn het wel anders gaan aankleden, want 600 kinderen op een dag, dat was nauwelijks meer te behappen. Nu zijn er hier van januari tot mei proeftrainingen waarvoor kinderen zich aan kunnen melden en waarvan goed gebruik wordt gemaakt. Op deze manier komen er nu minder kinderen op de open dag af en is dat makkelijker te organiseren en blijft de aanwas toch nog altijd groot. We hebben veel jeugdspelers. Het overgrote deel daarvan komt uit Rotterdam of uit de directe omgeving, maar we hebben hier ook jongens rondlopen die in Willemstad, Noord-Brabant wonen, of in Leiden. Als ze in selectie-elftallen zitten trainen ze drie keer in de week en krijgen ze een kledingpakket. Daarvoor moet een contributie van 280 euro betaald worden en dan is alles inbegrepen, tot en met het busvervoer naar verre uitwedstrijden. Voetballertjes die niet in een selectie-elftal zitten betalen minder contributie en het kledingpakket is dan niet inbegrepen. Dat kunnen ze aanschaffen. Die jongens trainen een keer minder in de week en op jaarbasis scheelt dat toch ruim 40 dagen.’

‘Trainers bij ons zijn opgeleid, voor de selectie-elftallen is het zelfs een wens. Dan zien we het liefst TC3 of TC2. Nee, wij werken bij de selectie-elftallen niet met ouders die als trainer van hun eigen zoon optreden of anderszins bij die teams betrokken zijn, ook niet als grensrechter. Dat willen we niet. Zulke zaken moet je strikt scheiden. Die duidelijkheid levert veel minder gezeur op, want vroeger deden we het niet zo. Toen waren er ook veel meer wisselingen in de jeugdelftallen. Dan waren er voor een nieuw seizoen 14 nieuwe spelers nodig voor de B-elftallen en  evenzoveel voor de A’s. Daar zijn we van afgestapt. Natuurlijk scouten we nog en vragen we jongens om bij ons te komen voetballen, iets wat we overigens altijd via hun clubs doen. We hebben namelijk best wel veel verloop omdat er elk jaar spelers vertrekken. Vanaf de B1 en A1 kijken we goed naar de jongens die we in huis hebben, wie uiteindelijk naar het eerste elftal kan doorstromen’.

‘Dat eerste elftal bestaat nu uit bijna allemaal spelers die hier de jeugdopleiding doorlopen hebben en speelt in de eerste klasse. Dat was vroeger wel anders. Toen was dat onderin tweede of bovenin derde klasse en veel spelers uit eigen opleiding stonden er toen ook niet in. Het eerste elftal is hier belangrijker geworden dan voorheen. Als de Onder 19 voor een periodetitel of voor een kampioenschap kan gaan, maar het eerste elftal heeft dat weekend een paar spelers uit dat elftal nodig, dan kiezen we er voor om die jongens met het eerste te laten meedoen. Clubbelang gaat altijd voor teambelang en teambelang gaat voor individueel belang; dat is hier de volgorde.’

‘Niet alleen aan het voetbalgedeelte besteden we veel aandacht, ook qua opvoeding zijn we met de jeugd bezig. Je gedraagt je altijd normaal, dat is het motto. Met schoenen of shirtjes gooien bijvoorbeeld is uit den boze. Je gaat netjes met je spullen om. Ik denk dat we hier strenger in zijn geworden en dat is ook wel nodig, want ook gedrag moet je afkaderen. Naar ouders toe zijn we ook eisen gaan stellen. Ouders van D-, E- en F-jeugdspelers worden verplicht activiteiten voor de club te doen. Dat was eerst niet zo. Toen moesten ze 40 euro betalen en dat geld kregen ze terug als ze zich een aantal uur inzetten voor de club. Mensen betaalden die 40 euro, maar deden weinig. We zaten helemaal niet op dat geld te wachten, wij wilden dat mensen dingen voor de club gingen doen, kantinediensten draaien bijvoorbeeld, of schoonmaken en op die manier betrokken raakten. Dat gaat nu beter.’

‘Elke zaterdag komen hier BVO’s scouten’, snijdt Maikel een ander onderwerp aan. ‘Momenteel zijn dat er 18. Dat weten we omdat ze verplicht zijn zich hier te melden als ze een wedstrijd willen bezoeken. Dan krijgen ze netjes een wedstrijdformulier. Ze weten ook dat wij niet willen dat ze ouders aanspreken. Als een spelertje van ons bij een scout in de smaak valt en een uitnodiging krijgt voor een stage, dan moet dat via ons verlopen, niet via de ouders. Deze regels hebben we als Spartaan’20 opgelegd aan scouts, want zo houd je het overzicht. Wij willen namelijk zelf het moment bepalen wanneer een spelertje op stage kan. In ieder geval niet voor de jaarwisseling en nooit na woensdag, want vanaf donderdag moet de focus liggen op Spartaan’20. Op deze manier worden spelers niet afgeleid, want vaak heeft zo’n stage een behoorlijke impact. Als spelers hier weggehaald worden is dat niet leuk, maar het geeft ook voldoening. We houden altijd contact met die jongens en het komt vaak genoeg voor dat als ze het uiteindelijk niet redden bij een BVO ze dan hier terugkeren. Dat betekent dat ze zich altijd goed gevoeld hebben en tevreden waren. Opleiden, opleiden, dat is wat we hier doen.’