Column Jan Schoonen: Stef Oppong (SC Botlek)

0

SC Botlek en SCO’63, twee Spijkenisser clubs die op een steenworp afstand van elkaar liggen, moesten zaterdag tegen elkaar voetballen in de eerste ronde van de nacompetitie met als uiteindelijke inzet een plek in de derde klasse. Je zou dan denken dat de vonken er vanaf het begin af zouden spatten, maar dat was niet het geval. De wedstrijd kwam maar niet op gang. Een schot van 30 meter afstand van SCO-er Charlo Hassell dat 20 meter naast gaat, een rollertje van Jorn Berkelaar van de thuisploeg dat doelman Rick Groenendijk zelfs met de ogen dicht op kan pakken en Patrick van Dorp die een bal over de kantine knalt; veel was er niet te genieten.

Af en toe stuurde Botlekker Bennie Blokland met een splijtende pass linksback Patrick Klaris de diepte in want daar lag inderdaad de ruimte. Maar ook dat leverde niet veel gevaar op. Charlo Hassell schoot nog van grote afstand op de lat, maar de enige speler die me toen kon bekoren was Stef Oppong, de rechtsbuiten van SC Botlek. Niet dat hij nou de sterren van de hemel speelde, verre van dat zelfs in dat eerste half uur, maar toch deed Stef af en toe leuke, onverwachte dingen, zoals die voorzet in minuut 22 die zijn broer Tim net niet kon bereiken. Het was de eerste goede actie van de wedstrijd.

Stef is een voetballer naar mijn hart. Hij werkt zich altijd drie slagen in de rondte, hij is supersnel, heeft een prima voorzet in het rechterbeen en het leukst van al is dat je nooit weet wat hij gaat doen. Dat had hij vroeger al als skateboarder. Toen dacht hij ook niet na wat hij ging doen. Wordt het een ollie, een kickflip of een aerial? Dat onvoorspelbare en impulsieve heeft hij als voetballer ook en dan loop je natuurlijk ook het risico dat dingen mislukken. Als skateboarder ga je dan op je bek, als voetballer verspeel je de bal.

Dat gebeurde redelijk vaak het eerste half uur, ook al omdat SCO’63 compact speelde en zo de angel uit het spel van SC Botlek haalde. En toch bleef je wachten op het moment van Stef, want dat moment zou geheid komen. Dat moment kwam er ook, meerdere keren zelfs. Eerst strandden zijn acties nog, tot grote teleurstelling van hemzelf nog het meest, want als hij de bal verliest, als zijn eindpass niet aankomt, dan gaat Stef een tijdje bij de pakken neerzitten. Dan blijft hij hangen in zijn treurmoment, omdat het niet lukte wat hij van plan was. Hij zou dat meteen van zich af moeten laten glijden, meer onverstoorbaar moeten zijn, maar zo zit hij niet in elkaar. Stef heeft zijn emoties. Hij is een gevoelige jongen, die opfleurt als het wel lukt.

En het ging steeds vaker lukken zaterdag. Gaandeweg de wedstrijd ontwikkelde hij zich tot een van de uitblinkers op het veld. Meer en meer ging bij SC Botlek de aanval over rechts omdat zijn medespelers inzagen dat Stef lekker in zijn vel zat. Er lukte meer en meer bij hem. De makkelijkste weg kiest hij daarbij niet altijd en dat is in hem te prijzen. Mooi is het als hij in de voeten aangespeeld wordt, met een SCO-verdediger in zijn rug. Dan schermt hij de bal goed af en is altijd onvoorspelbaar in wat hij gaat doen. Hij kan de bal dan terugleggen, wat hij vaak doet, maar even zo vaak draait hij rechts of links weg en zet daarmee zijn tegenstander op het verkeerde been. In de skateboardwereld heet zo’n move de back- & frontside 180 en dat zie ik van hem op het voetbalveld het liefst.

Na dat onverwachte draaien is hij weg. Op volle snelheid stuift hij dan op de rechterflank richting achterlijn om daar een voorzet af te leveren. In minuut 57 is hij weer eens na een draai aan de haal gegaan en laat tegenstander Earl Starke zijn hielen zien. De voorzet is perfect op maat en Mike Kortsmit kan de 1-0 maken. Kort daarop tekent Wesley Sturrus de gelijkmaker aan omdat ze bij SC Botlek achterin even niet opletten, maar dan wordt het de wedstrijd van Stef Oppong. Het wordt 2-1 door Jorn Berkelaar en 3-1 door Bennie Blokland, maar het is Stef die de show steelt. Keer op keer snelt hij er op de rechtervleugel vandoor en 10 minuten voor tijd levert hij zijn zoveelste prima voorzet af die door Mike Kortsmit wederom tot doelpunt wordt gepromoveerd.

SC Botlek wint uiteindelijk verdiend en niet eens geflatteerd en Stef Oppong was voor mij de man van de match. Heel de wedstrijd lang had hij zijn ziel en zaligheid er in gelegd, hij had prima dingen laten zien. Stikkapot moet hij zijn geweest toen scheidsrechter Joost Hoogerbrugge affloot. Brullend van vreugde en met de vuisten gebald liep hij het veld af en eenmaal buiten de lijnen werd hij met schouderklopjes onthaald. En met een biertje. Dikverdiend allemaal, vond ik.