‘Ik zit niet meer in het bestuur maar verder doe ik hier bij SCO’63 van alles’. Joos Adriaanse zei het me ooit, nog niet zo lang geleden. Op maandag, woensdag en vrijdag is hij als lid van de werkploeg bij de Spijkenisser club bezig met het schoonmaken van de kleedkamers. Op zondag komt hij ook vaak even langs, want je weet nooit of er nog wat te doen is. Op de vrijdagavonden is hij samen met Jan Hagestein de animator van het 7 tegen 7 voetbal dat in de nabije omgeving inmiddels een begrip is. Tot en met vorig seizoen was hij leider van het eerste elftal en in die functie was hij elke trainingsavond en op de wedstrijddagen ook altijd present. En dan is hij nog de organisator van het horecatoernooi dat elk jaar rond deze tijd ter afsluiting van het seizoen plaatsvindt op sportpark Oostbroek. Samen met Martin Kraaijeveld doet hij dat, terwijl Joos’ zoon Marcel deelnemende ploegen benadert.
Afgelopen zondag was het weer zover. Voor het vijfde achtereenvolgende jaar vond het horecatoernooi plaats, een evenement waar veel regionale voetballers al weken naar uitgekeken hadden. Rond half tien druppelden de eerste spelers binnen. Die dag zouden ze drie poulewedstrijden gaan spelen en daarna nog een kruiswedstrijd om de eindstand van het toernooi te bepalen. ‘Vroeger hadden we eerst nog kruisfinales en dan pas de echte finale, maar dat hebben we dit jaar maar geschrapt’, doet Joos uit de doeken. ‘De spelers hadden op dat moment te veel bier op’.
Hij zegt het met een stalen gezicht, maar als je als speler aan dit toernooi meedoet, moet je een aardige plas bier weten weg te werken, zo heb ik zondag met eigen ogen gezien. Het zal me niet verbazen als teams speciaal daarom spelers selecteren. Voetbalkwaliteit zal hierbij minder de doorslag gegeven hebben dan het vermogen om een grote hoeveelheid flessen leeg te drinken.
‘Ik was hier om kwart over 9’, gaat Joos verder. ‘Even later arriveerden de eerste spelers, die tegen tienen naar de kleedkamer vertrokken. Ik heb gezien dat sommige elftallen toen al twee kratten bier meenamen.’
Dat zullen wel voetballers geweest zijn die zondag door restaurant De Krom gesponsord werden, vermoed ik, want toen ik om kwart voor 11 een kijkje kwam nemen, zaten die na hun eerste gewonnen wedstrijdje uit te blazen op het terras voor de kantine, allemaal met een fles bier in de hand en met twee zo goed als lege kratten bier op tafel. En zo ging het de hele dag door. Bas Oomen, samen met Karel Kraanen de grote man van team De Krom, had er voor zijn elftal zelfs een intern reglement voor opgesteld. ‘We juichen ook voor een doelpunt van de tegenstander en als we zelf scoren moet iedere speler dat vieren met een drankje bij de dug-out’, zo stond er onder meer in. Wat die drank was? Bier natuurlijk!
Het horecatoernooi bij SCO’63 is nu al legendarisch. Dat heeft Joos Adriaanse maar mooi voor elkaar gekregen. ‘Rottigheid is er hier nog nooit geweest in al die jaren’, zegt hij trots, ‘maar we zien wel dat de inzet afneemt naarmate de dag vordert.’ Naarmate de ingenomen hoeveelheid drank zijn uitwerking begint te krijgen, bedoelt hij eigenlijk te zeggen. ‘Niets moet hier, alles kan. De jongens voelen zich er wel bij. Je ziet hier spelers van allerlei clubs, velen met een SCO’63-verleden en voor iedereen is het op deze manier een mooie afsluiting van het seizoen.’
Een paar dagen later sprak ik Joos nog even. ‘We hadden hier dit weekend eerst 7 tegen 7 op vrijdagavond en op zondag dus dat horecatoernooi. Er zijn in totaal 65 kratten bier door heen gegaan, 3 vaten bier, 5 treeën bacardi-cola en dan vergeet ik de wijn nog. Mooi toch’, grijnst hij.
Mooi is dat inderdaad, en nog mooier is het als iedereen veilig is thuisgekomen. Een mooie omzet ook voor de club SCO’63, die Joos als beloning maar een volle krat bier moet geven om zijn vakantie in te luiden. Of staat er geen volle krat meer nu?
Jan, met Joos heb je weer een clubman met een gouden hart. Soms wat mopperend, maar altijd met de goede bedoelingen voor z’n club. Samen met z’n vrouw Linda die ook heel veel doet voor de club. Want je weet ook, achter elke sterke man staat een nog sterkere vrouw he.