Hij is een kind van IJVV De Zwervers. Lid vanaf zijn zestiende, eerder mocht niet van zijn vader die een kruidenierswinkel had en hem in de zaak nodig had. Over drie maanden wordt hij 70 jaar oud en lid is hij nog altijd. Weg bij de club is hij nooit geweest, ook niet na verhuizingen naar Papendrecht en later naar Barendrecht waar hij nog altijd woont met zijn vrouw Jannie.
Al snel nadat hij lid was geworden van de IJsselmondse Voetbal Vereniging De Zwervers is Jan Laffeber vrijwilligerswerk gaan doen bij de club en daarvoor is hij al een paar keer in het zonnetje gezet. Hij is lid van verdienste, erelid, kreeg de KNVB-speld en is ook koninklijk onderscheiden. Hij is niet op zijn lauweren gaan rusten na al die beloningen. Vrijwilligerswerk is hij blijven doen en doet hij nog altijd. Maar hij stopt wel met het maken van ’t Zwervertje, het veelgeprezen maandblad van de club en later dit jaar, in oktober, treedt hij af als secretaris. We kijken met hem terug op zijn werkzaamheden voor de club, te beginnen met het maandblad ’t Zwervertje, waarvan hij sinds 2003 eindredacteur is.
‘Ik heb 106 maandbladen gemaakt en de 107e uitgave van ’t Zwervertje, in juni, zal de laatste zijn’, vertelt hij. ‘Daarvoor schreef ik wel eens artikelen voor het maandblad, maar in 2003 ben ik redacteur geworden, als opvolger van Cor Donker en Jan Kranendonk. Ik heb het altijd met veel plezier gedaan, maar ik moest de laatste tijd steeds vaker mensen achter de broek zitten om kopij aan te leveren. Daar kreeg ik steeds minder zin in en voordat het mij helemaal tegen ging staan heb ik een opvolger gezocht en gelukkig ook gevonden. Jim Goudman gaat het werk overnemen en wellicht is hij beter in staat nieuwe contacten aan te boren die een bijdrage aan ’t Zwervertje willen leveren.
Waarom heeft IJVV De Zwervers nog een papieren maandblad?
Jan: ‘Hij staat ook digitaal op de website van de club, maar veel leden van de club willen het maandblad in handen hebben. Dat wees een jaar of 6 geleden een enquête uit die we onder de leden hebben gehouden. Destijds had ’t Zwervertje een oplage van bijna 800, waarvan het merendeel per post verzonden werd. De kosten van het drukken en voor het versturen rezen de pan uit. Het op die manier blijven doen kon gewoon niet meer. Dat was veel te duur geworden. Veel mensen hebben toen aangegeven genoegen te nemen met een digitale versie. Maar er waren ook leden die het op prijs stelden een papieren blad te ontvangen. Die mensen zijn we tegemoet gekomen. De oplage is nu 350, waarvan er 100 zelf rondgebracht worden bij de mensen thuis. De rest wordt per post verstuurd. Financieel is het veel beter zo, met de advertenties in het blad zijn we nu nagenoeg kostendekkend.’
Hoe ben jij eigenlijk eindredacteur van ‘t Zwervertje geworden?
Jan: ‘Ik ben lid geworden van IJVV De Zwervers omdat ik vlakbij woonde en bij mij in de straat zeker zes voetballers van het eerste elftal woonden. Nadat ik lid was geworden ging ik al snel meneer Van Horssen helpen. Dat was een oudere heer die altijd bezig was om bladeren te verwijderen, de velden te rollen en meer van dergelijke klusjes deed. Ik hielp hem altijd na schooltijd en zo rolde ik in het vrijwilligerswerk bij de club. Ik ben leider geweest van pupillenelftalletjes, heb jeugdwedstrijden gefloten, ik hielp de materiaalman, stencilde op maandagavond de weekbrief en Teun Hagendijk, de toenmalige voorzitter kreeg mij kennelijk in het snotje. Want die vroeg of ik wilde toetreden tot het bestuur. Ik was 32 jaar oud toen en werd bestuurslid. En dat ben ik nog altijd. Een van de dingen die ik hier altijd gedaan heb is het archief bijhouden van de club. Ik heb de jubileumboeken gemaakt voor zowel het 75- als 90-jarig jubileum en toen er in 2003 een nieuwe eindredacteur gezocht werd, heb ik dat op me genomen.’
Maar eindredacteur en bestuurslid waren niet de enige dingen die je voor de club gedaan hebt. Je deed toch veel meer?
Jan: ‘Ja, maar ik houd er niet van om daarover op te scheppen. Ik heb het altijd normaal gevonden dat je als lid dingen voor je club doet. Ik ben secretaris nu en houd me ook bezig met het innen van de contributie. Ik ben lid van de sponsorcommissie, beheer de gelden van de Club van 50, ik houd de betalingen van gele en rode kaarten bij, want die moeten spelers bij ons zelf betalen. Samen met Ger Boender en Tom van der Sluis organiseer ik de 60+ dag, voor leden die 60 jaar of ouder zijn en die elk jaar op woensdag voor Pasen plaatsvindt. Op die dag komen 75 tot 80 mensen bij elkaar. Zij eten een hapje, kunnen meedoen aan een quiz en samen kunnen ze herinneringen uitwisselen. Ik ben lid van de werkploeg, maak de oorkondes voor de pupil van de week en op zaterdag ben ik gastheer voor bezoekende verenigingen en voor de scheidsrechters. En ik zoek altijd uit wat de voorzitter kan vertellen als jubilarissen op de club in het zonnetje gezet worden.’
Als je dat allemaal uitzoekt, dan kun je als bestuurslid dat zelf toch ook vertellen?
Jan: ‘Nee, dat kan ik helemaal niet. Praten voor een groep; ik moet er niet aan denken, dat is helemaal niets voor mij. Ik praat wel via mijn pen.’
Je stopt als redacteur van ’t Zwervertje en in oktober ook als bestuurslid. Ga je in een zwart gat vallen?
Jan: ‘Nee hoor. Ik blijf nog genoeg dingen voor de club doen. Ik ben nu bezig met het maken van het jubileumboek voor het 100-jarig bestaan van de club, in september dit jaar. De titel is al bekend: ‘De eeuw van De Zwervers. En ik ben ook in de weer met het samenstellen van een fototentoonstelling over de club, die op 26 juni tijdens de jaarlijkse paardenmarkt in Oud-IJsselmonde te zien is in de Adriaen Janszkerk. En als dat weer achter de rug ik, blijf ik wel andere dingen doen voor IJVV De Zwervers. Soms denk ik er wel eens aan. Hoe zou het gaan als ik stop? Zou het dan wel goed gaan? Maar er zal altijd een oplossing komen, dat weet ik zeker. Het komt altijd goed. En wie weet, misschien krijg ik er straks wel spijt van dat ik gestopt ben als bestuurslid. Wie zal het zeggen.’
Fantastisch wat Jan alleen heeft gedaan en nu nog doet!
Succes met laatste project 100 jaar Gr Peter Huisman