← Terug naar homepage

Ton Pattinama over brand kantine Deltasport en CION: ‘Janken heeft geen zin.’

2 april 2019 · Jan Schoonen · Interviews, Laatste Nieuws

Vorige week brandde in twee fases het clubhuis af van zijn vereniging, maar zijn humeur is oké. Breed lachend zit hij thuis op een stoel als we langs komen om over de ramp te praten die de Vlaardingse voetbalclubs Deltasport en CION vorige week is overkomen. ‘Joh, het heeft helemaal geen zin om te janken. Dat verandert toch niets aan de zaak.’ Het is trainer en sinds een half jaar ook bestuurslid technische zaken Ton Pattinama ten voeten uit. Hij fungeert trouwens als spreekbuis namens Deltasport omdat voorzitter Alfonso Soler wegens ziekte tijdelijk uit de running is en behartigt zo ook de zaken voor CION.

‘Tja, die brand. Het zij zo, het is niet anders. Er zijn trouwens wel ergere dingen in de wereld. We zullen onze schouders er onder moeten zetten en deze tegenslag komen we ook weer wel te boven. Natuurlijk was ik ook ontdaan van wat er allemaal gebeurde’, zegt hij. ‘Wij zitten hier 40 jaar en CION 5. En nu is alles weg. De eerste brand was dinsdagochtend tegen of half 5. Een vastgelopen motortje van het afzuigsysteem, zo gaf de brandweer als oorzaak op. De schade van die eerste brand viel nog wel mee, de tweede keer was het echt prijs. Nu fikte de hele kantine af. Die brand begon donderdagochtend omstreeks kwart over 4. Toen ik een telefoontje kreeg dat het gebouw weer in de hens stond, ben ik meteen in de auto gesprongen en naar Vlaardingen gereden. Om half 6 was ik er. Als je alles ziet afbranden, dan gaat er wel wat door je heen, hoor. En als je dan later op de dag de tranen in de ogen ziet van veel mensen van CION en van Deltasport die ontdaan een kijkje komen nemen, moet je zelf ook wel even slikken. Maar het is net als bij een begrafenis: iemand moet het voortouw nemen om de boel op een rijtje te zetten om verder te gaan. Dat ben ik dan maar, want over het algemeen kijk ik toch wel nuchter naar dit soort dingen.’

‘Ik ben de hele donderdag gebleven. Rond een uur of negen zijn  we bij McDonald’s ontbijtjes gaan halen en verder ben ik die dag alleen maar bezig geweest. Met praten vooral. Met de mensen van de brandweer die zich met het technisch onderzoek bezighouden onder meer. En met de man van de gemeente Vlaardingen die daarin gespecialiseerd is. Zowel de mensen van de brandweer als die expert van de gemeente zeggen dat brandstichting nagenoeg uitgesloten is. ‘Zelfs als ze de brand hadden aangestoken met slechts één lucifer, dan hadden wij dat al kunnen zien’, zeiden ze. Maar ze hebben geen enkel spoor van brandstichting aangetroffen. Natuurlijk moeten we het eindrapport nog afwachten voor het definitieve oordeel, maar dit klinkt al goed. We hebben er onze kantine niet mee terug, maar we hoeven in ieder geval niet te speculeren over brandstichting of zoiets.’

Deltasport

‘We zijn veel mooie dingen kwijt: onze sfeervolle kantine, kleedkamers, veel shirts en talloze andere zaken’, vervolgt Ton zijn verhaal. ‘Alles is weg. Frappant is wel dat het rookhok er nog staat. Gelukkig hebben we nog twee kleedkamers onder de tribune. Dat gebouw is gespaard gebleven, maar de ramen daarvan zijn gesmolten en de brandweer heeft deuren moeten intrappen. Kleding die daar in de kast lag, stinkt naar de brand. Meteen de volgende dag hebben we al heel veel kunnen opruimen en hartverwarmend waren de vele reacties de we ontvingen. Donderdag in de loop van de dag al. Zo belde trainer Toon Wolters van SVV mij met de mededeling dat hij niet zou gaan trainen met zijn spelers, maar bij ons zou gaan meehelpen opruimen. ‘Ga jij maar lekker trainen’, heb ik hem gezegd, want zoveel konden zij op dat moment niet voor ons doen. SVV heeft velden en kleedkamers aangeboden waar wij gebruik van kunnen maken en ook Victoria, DVO’32, Excelsior’20 en CWO hebben met mij contact opgenomen. ‘Als we jullie kunnen helpen, kun je op ons rekenen’, werd gezegd. Ook Mario Papavoine van RVVH heeft aangeboden ons uit de brand te willen helpen. We kunnen naar RVVH uitwijken als dat nodig is. Heel mooi al die hulp die aangeboden wordt. Dat doet een mens goed.‘

‘Ook de gemeente Vlaardingen is heel hulpvaardig. Ze willen Deltasport en CION helpen en er is vanaf het eerste moment constructief overleg. Ik weet niet hoe dat in andere gemeentes is, maar hier in Vlaardingen is het prima. We hebben al veel overleg gevoerd en woensdag hebben Sebastian Verburgh en Martin van de Merwe van CION  samen met Jan Groeneveld en mijn persoontje namens Deltasport een gesprek met wethouder Bikkers. Kijken wat er allemaal mogelijk is. Het puin moet zo snel mogelijk weg, vinden we, want dat is nu allemaal heel confronterend. Verder zouden we heel graag op korte termijn 4 portcabines willen hebben die dienst gaan doen als kleedkamers en nog eentje extra als kantine. En het beschadigde tribunegebouw moet hersteld worden. ‘Vraag maar een offerte aan bij een aannemer en laat ons dat maar weten’, hebben ze bij de gemeente al gezegd. Ik hoop dat alles verder ook op deze manier gaat verlopen. Dat alles op korte termijn gaat lukken en dat er over niet al te lange tijd er ook weer een nieuwe kantine staat, compleet met kleedkamers en zo.’

‘Man, we hebben het druk gehad de afgelopen week. Heel druk. Er is ontzettend veel gedaan, ook al omdat iedereen op de club vond dat we zaterdag tegen Honselersdijk moesten voetballen. We hebben van de nood een deugd gemaakt. Van de bestuurskamer is de helft als een soort kantine ingericht. Zaterdag is er inderdaad gevoetbald. Dat er geen warm water was om te douchen, daar heeft niemand over gezeurd. We hadden zowel de tegenstander als de scheidsrechter daar vooraf van op de hoogte gesteld, maar niemand deed moeilijk. Jammer genoeg was de uitslag weinig verheffend voor ons, maar dat is nu bijzaak. Over de stand maak ik me nu ook niet druk. We hebben het allemaal nog in eigen hand, maar als we nacompetitie moeten voetballen, dan moet het maar. Ja, dat valt tegen, want vooraf had ik nooit gedacht dat we zo laag zouden staan. Maar je ziet het, het gebeurt. En die brand gebeurt ook. Dan kun je wel bij de pakken gaan neerzitten, maar zo zit ik niet in elkaar. Dan zet ik er meteen de schouders onder. Op dinsdag en donderdag is er niet getraind, maar heel de week ben ik in de weer geweest. Ik was echt versleten zondag. Ik was uitgenodigd om als oud-speler van FC Utrecht de thuiswedstrijd tegen Feyenoord bij te wonen, maar daar heb ik maar van af gezien. Dat had trouwens niets met de brand te maken en de nasleep er van. Vooraf had ik al laten weten dat ik niet zou komen. Nee, Ik ben Feyenoord-supporter en dan kan ik niet gaan staan juichen als die ploeg scoort, vind ik. Zondag heb ik totaal afgepeigerd thuis op de bank een hele dag naar voetbal op tv gekeken. En deze week ben ik weer heel de tijd in touw voor Deltasport en CION. Joh, het gaat allemaal goed komen, daar ben ik van overtuigd.’

Om nog even een zijspoor te bewandelen legt Ton op ons verzoek ook uit waarom hij tot het bestuur is toegetreden. ‘Deltasport is mijn club’, zegt hij. ‘Ik ben er al heel lang trainer en ik ga hier nooit meer weg. Maar ik ben nu 62 en ik ga echt niet meer op het veld staan als ik 70 jaar ben. Ik denk nog een jaar of twee, hooguit drie en dan is het welletjes. Dan moet iemand anders het over nemen. Als bestuurslid technische zaken ga ik er voor zorgen dat voor mijn opvolger het bedje gespreid is. We waren hier bij Deltasport al bezig om weer een jeugdafdeling van de grond te krijgen. Vorig jaar in mei hebben we een open middag georganiseerd voor de jeugd. Daar kwamen 110 kinderen op af. We waren van plan om dat in mei dit jaar weer te doen, zodat we jeugdteams konden gaan formeren. Door de brand moeten we nog kijken of dat allemaal doorgaat, maar als het aan mij ligt wel. Het is nog 7 weken; dan kun je veel doen. In ons overleg met de gemeente zullen we trouwens wel aangeven dat we weer jeugd bij Deltasport willen hebben en dat het ook daarom noodzakelijk is dat er een goede oplossing komt’, is Ton strijdbaar.

Kijk tot slot ook nog even op de site van Deltasport.

Help Deltasport uit de brand

 

Deel dit artikel