Hij is voor het vierde seizoen als trainer actief bij GHVV’13, de fusieclub die ontstaan is toen Bernisse uit Heenvliet en PFC uit Geervliet samengingen. Het eerste jaar trainde hij PFC, dat toen nog op zondag speelde, in de eerste klasse. Na de fusie met Bernisse werd hij trainer van de nieuwgevormde club die op zaterdag ging spelen. In het eerste jaar werd hij kampioen in de vierde klasse en nu zit hij voor het tweede achtereenvolgende seizoen op de bank bij wedstrijden die zijn ploeg in de derde klasse speelt. Dat doet GHVV’13 probleemloos. Als we hem confronteren met de vaststelling dat hij helemaal geen grote verzameling goede voetballers heeft, beaamt hij dat. ‘Maar we hebben wel een goede ploeg’, zegt hij er meteen bij.
Is dat de reden dat het voortvarend gaat?
John Stougje: ‘Ik heb een groep spelers tot mijn beschikking met een hele goede wedstrijdmentaliteit en in het bezit van een puike conditie. Dat is allemaal prima in orde. In competitiewedstrijden dan, want voor de beker en vriendschappelijk hebben we dit seizoen helemaal niets gewonnen. Voorzitter Ad van de Bom heeft al gekscherend gezegd dat als ik nog een oefenwedstrijdje wil vastleggen, hij die hoogst persoonlijk van de kalender zal halen. Oefenwedstrijden hebben kennelijk geen zin met deze groep spelers. En dat is jammer, want op die manier kan je eens iets uitproberen en een keer een jongere speler mee laten doen. Maar ik mopper niet hoor, het gaat dit seizoen inderdaad naar tevredenheid. We hebben ons nog niet helemaal veilig gespeeld, maar het kan bijna niet anders dat we dat wel gaan doen. Maar achterover leunen kunnen we ons niet veroorloven. We zullen iedere keer weer bij de les moeten zijn. Vorig seizoen, op het einde van de competitie haalden we bijna geen punt meer. Dat wil ik nu voorkomen.’
Hoe houd jij je spelers scherp?
John Stougje: ‘Door er bovenop te zitten en door veel accent te leggen op conditie. Om te presteren moet die in orde zijn. De trainingen op dinsdagavond zijn vooral daarop gericht. Maar ik doe het niet alleen hoor. Ik heb een goede staf, dat is bij GHVV’13 prima geregeld. Er is een leider, een teammanager, er is een grensrechter en een keeperstrainer, Jeroen de Wit functioneert prima als assistent, met Jaap van Eijbergen, de trainer van het tweede is goed contact en bovendien zijn er nog twee technische mensen die op de club alles regelen en in de gaten houden. Omdat dit allemaal in orde is, kan ik me helemaal op het team focussen. Als trainer kan je er alleen maar voor zorgen dat je spelers er plezier in hebben en dat ze conditioneel in orde zijn. Ik bereid mijn trainingen altijd voor en als de spelers hun best doen, hebben ze een leuke avond. Dan zijn ze allemaal in beweging en hebben ze plezier. Want om plezier gaat het ook. Ik heb een groep waarmee het prima werken is. Er zijn weinig tot geen conflicten en daarin heb je als trainer ook een belangrijke rol. Je moet een soort peoplemanager zijn, want je moet altijd de hele ploeg meekrijgen met wat je wil. Maar het is niet altijd mijn wil, hoor. Ik overleg heel veel met Jeroen de Wit, mijn assistent. Die houdt me scherp. Ik praat ook veel met mijn aanvoerder Danny Poldervaart en ik leg mijn oor te luister bij de groep. Want je moet het samen doen.’
Zijn er dingen die je anders zou willen zien?
John Stougje: ‘Het is jammer dat er op de training gemiddeld vier, vijf man niet aanwezig is vanwege werk. Daar moet ik maar mee leren leven. Als ik dat niet zou willen, moet ik hogerop gaan trainen. Dan moet ik daarvoor op een vervolgcursus of assistent worden bij een hoofdklasser of zo. En ik weet niet of ze daar op John Stougje zitten te wachten. Met het trainersdiploma dat ik nu heb kan ik tot en met de tweede klasse trainen en dan moet ik het maar accepteren dat er soms spelers afwezig zijn. Als ik die jongens niet zou laten spelen op zaterdag, dan had ik over een tijd geen elftal meer over. We spelen maar in de derde klasse, met alle respect en op dit niveau moet je dan als trainer geven en nemen. Ik kan niet anders dan accepteren dat spelers er soms niet zijn. Maar dan moeten ze wel een goede reden hebben en dan moeten ze het zo schuiven dat ze minimaal één keer in de week wel bij een training aanwezig zijn. Een van mijn beste voetballers is Bryan van Dam en die heeft fysiek zwaar inspannend werk. Onlangs miste hij twee trainingen achter elkaar. Ik heb hem de zaterdag daarop laten spelen, maar hem meteen gezegd dat dit één keer is en nooit meer. Als hij er niet één keer in de week is, speelt hij zaterdag niet. Dat geldt voor hem net zo goed als voor een ander. Maar heel vaak gaat het goed hoor en daar ben ik dan weer wel tevreden over. De groep weet hoe ik er over denk en ik praat er ook over met ze. Ik leg uit dat iemand als Bryan, die er al 22 heeft in liggen, altijd speelt als hij minimaal één keer in de week op de training is en dat begrijpen ze allemaal. En dat snappen ze van de afwezigheid van andere spelers ook. En Bryan weet nu ook weer hoe ik er over denk. Als trainer moet je altijd je geloofwaardigheid behouden.’
Je bent volgend seizoen ook nog trainer van GHVV’13. Hoe zie je dat jaar tegemoet?
John Stougje: ‘Met vertrouwen. Er zit in de jeugd aardig wat talent aan te komen. Die haal ik er nu al vaak bij, laat ze minuten maken. Want die jonge gastjes zijn de toekomst van je vereniging. Ik ben absoluut voor de jeugd. Als ze goed genoeg zijn, spelen ze. Tegen Rozenburg heb ik Marco de Wild in laten vallen. Die is 15 jaar en nog B-speler. En zoals Marco zijn er nog meer. Als je die hier kunt houden ziet het er wat dat betreft goed uit. En als je, net zoals dit seizoen het geval is, weer vastigheden in je ploeg in kunt bouwen, dan zal het in de toekomst alleen maar beter gaan. Dit seizoen zit er ook al een stijgende lijn in. In het begin maakten we het veld veel te lang. Als Bryan van Dam dan voorin druk zette, ging de achterhoede naar achteren! Dat gaat nu aanzienlijk beter, we spelen veel compacter. Nee, daar praat ik niet urenlang over met mijn spelers. Maar ik geef het wel aan. Mijn wedstrijdbesprekingen zijn kort en in de rust geef ik aan wat goed ging en wat fout. Natuurlijk gaat er nog van alles mis en wil je als trainer altijd meer en meer, maar je moet ook accepteren dat we voor dit niveau met deze groep spelers prima presteren. Dat betekent overigens niet dat we achterover gaan leunen. Nee, daar zal ik altijd voor blijven waken.’
Leuk interview! Succes John!