Column Jan Schoonen: Danny Poldervaart (GHVV’13)

0

Van links naar rechts. Van voor naar achter. Altijd is hij in beweging tijdens een wedstrijd en dat is fascinerend om te zien, want Danny Poldervaart, middenvelder en aanvoerder van derdeklasser GHVV’13, doet dat op een bijzondere manier. Alles gaat in één en hetzelfde tempo. Hij staat nooit stil, maar sprinten en heel hard lopen doet hij ook niet. Het is geen wandelen, ook geen snelwandelen, maar het is ook geen rennen. Het zit er tussenin.

Zaterdag in de thuiswedstrijd tegen Rozenburg was Danny 90 minuten lang op die manier in beweging en alleen bij spelonderbrekingen, zoals vrije trappen, corners en blessurebehandelingen stond hij stil. Zodra de bal weer rolde, kwam hij weer in beweging en dan draafde hij in zijn eigen snelheid van hot naar her. Je denkt dat hij door dat ietwat langzame tempo overal te laat komt, maar zo is het niet. Danny is heel vaak op het juiste moment op de goede plek. Hoe meer je hem in het oog houdt, hoe meer bijzonder je hem gaat vinden.

Dat begint al met zijn lichaamshouding. Hij loopt met een nauwelijks bewegend bovenlichaam en met zijn kont ietwat naar achteren. Dat wordt nog geaccentueerd door het shirt dat ze bij GHVV’13 tijdens thuiswedstrijden dragen. Op de rug is het hoofdzakelijk wit en aan beide zijkanten is een zwarte baan die onderaan iets breder is, waardoor het wit daar dus smaller is. Zo valt de kont van Danny nog meer op. Niet dat ik de hele wedstrijd naar zijn achterwerk heb staan kijken, maar als je Danny van je weg ziet lopen, is dat wel iets wat opvalt.

Wat verder nog opvalt is dat Danny onvermoeibaar is. Hij kan 90 minuten lang blijven lopen. Vreemd is dat, want door zijn continudiensten bij containerbedrijf Kramer op de Maasvlakte is hij niet in staat er elke training bij te zijn en zou je denken dat die afwezigheid van invloed is op zijn conditie. Dat is niet het geval. Danny draaft en blijft draven en altijd in hetzelfde eentonige tempo. Het is alsof je naar een Duracellkonijn zit te kijken, maar wel een konijn dat aan snelheid ingeboet heeft omdat de batterij nagenoeg leeg is.

Wie denkt dat Danny door zijn monotone gedraaf weinig inbreng heeft in het elftal heeft het mis. Danny is een heel belangrijke schakel, want als hij aan de bal is, doet hij er bijna altijd iets goeds mee. Zoals na een half uur, als hij op het middenveld Paul Santra de bal afneemt en meteen Brian van Dam de diepte in stuurt. Danny is een controlerende voetballer, eentje die het spelletje snapt. Hij is sterk aan de bal, hij ziet de openingen en hij kan het spelletje goed verplaatsen. Niet voor niets stond hij al op jonge leeftijd in het eerste elftal van de toenmalige zondageersteklasser PFC, dat een paar jaar geleden fuseerde met Bernisse en nu GHVV’13 is.

Danny kon trouwens niet voorkomen dat Rozenburg op 0-1 kwam door Floris van den Heuvel, die met een bekeken schouderduwtje tegenstander Jelle van der Graaf simpel opzij zette en de bal langs keeper Erwin van Trigt in de verre hoek krulde. Diezelfde Van Trigt behoedde zijn ploeg in de tweede helft voor de 0-2 toen hij een knappe redding had op een uithaal van dichtbij van alweer Floris van den Heuvel.

Het was best wel een leuk wedstrijdje. Hoewel twee inzetten van GHVV’13 op de paal belandden, waren de bezoekers in de eerste helft toch de bovenliggende partij, maar na rust kreeg de thuisploeg meer en meer de overhand. Brian van Dam scoorde de gelijkmaker en toen mocht Danny op de rand van de 16 een vrije trap nemen. Veel aanhangers van de thuisploeg rekenden zich al rijk, want Danny heeft een prima trap in de benen, maar hij schoot hoog over.

In blessuretijd mocht GHVV’13 op exact dezelfde plek weer een vrije trap nemen omdat Rozenburgverdediger Vince Lissenberg te fel reageerde op een Schwalbe van Brian van Dam. Wederom zette Danny zich achter de bal, maar het was ploeggenoot Jordi Breestraat die ineens de bal trapte en daarmee iedereen verraste. De bal zeilde loeihard langs doelman Wouter Bloothoofd en toen stond het plots 2-1.  Slim bekeken van Danny dat hij die vrije trap niet nam. Ik zei toch al: hij snapt het spelletje. De resterende anderhalve minuut draafde hij weer in zijn eigen tempo op en neer en met alweer 3 punten in de knip zocht hij daarna voldaan de kleedkamer op

Laat een antwoord achter