Scheidsrechter staakt Berkel – HVC’10 na 45 minuten rustpauze

Met recht was er zaterdag een derde helft bij de wedstrijd Berkel-HVC’10. Die duurde ook ongeveer 45 minuten maar speelde zich af in de krochten van het clubgebouw van CVV Berkel.

Over de wedstrijd valt eigenlijk weinig te vertellen. Al na 10 seconden vanaf de aftrap verkeken twee verdedigers en de doelman van HVC’10 zich op een bal die door de storm ongelukkig tussen die spelers viel, waardoor de Berkelse spits Van Dool kon scoren. Na twintig munten interpreteerden de scheidsrechter en zijn Hoekse assistent een buitenspelbal ieder op hun eigen wijze. De verklaring die scheids Van der Perk aan zijn assistent gaf, zou van een onzekere VAR hebben kunnen komen. Die 2-0 was ook onverdiend, want ook Berkel bakte er niets van. Het spel werd gewoon door de storm en het kale complex ontsierd. Vlak voor rust kopte Kay van den Bos een voorzet van broer Michael net naast. 2-1 zou lekker zijn geweest.

De Zeeuw wisselde Thomas van der Bogt in voor Bram Leerdam en Kay van den Bos schoof daardoor door naar het middenveld. Dat werkte inderdaad beter en al na drie minuten knalde Johan Reurink de 2-1 de bal achter de thuisdoelman. Twee minuten later miste Jurgen Warbout de kans op de gelijkmaker, maar het had er alle schijn van dat die wel zou vallen. Van der Perk was erg inconsequent bij het geven van gele kaarten; een tweede gele kaart voor een Berkelse speler werd niet gegeven, een duwtje van Kay van den Bos daarna weer wel.

Maar het feest moest nog beginnen. Bij een afgeslagen aanval werd dezelfde Van den Bos door een Berkel-speler met een elleboogbeuk beloond. Van der Perk volgde de bal en zag niets, maar wel de wraakactie van een van de Hoekse spitsen. Er volgde een opstootje waarbij diverse spelers over en weer aan elkaar rukten en plukten. Daarna liet de scheids inrukken voor een afkoelingsperiode en wat daarna als een derde helft volgde, had alles weg van een soap.

Na overleg met de beide aanvoerders wilde scheids wel verder als Henk de Zeeuw zijn gewraakte spits zou wisselen. Die introductie van een nieuwe spelregel stuitte op verzet bij de Hoekse trainer. Een volgende overleg en daaruit voortvloeiend compromis was dat beide teams de daders zouden wisselen. HVC’10 ging akkoord en meteen weer naar buiten voor een warming up. In de Berkelse kleedkamer werd echter besloten dat niet te doen, want hun “speler” had immers niets gedaan. Dat was weer onrecht in de ogen van de Hoekenaren.

Het derde voorstel van de scheids kwam na raadpleging van (alleen) de Berkelse assistent, die verklaarde natuurlijk niets gezien te hebben. Het werd een ‘vermakelijk einde ‘ want na 45 minuten besloot scheidsrechter Van der Perk de strijd definitief te staken een Hoekse speler alsnog rood te geven. Of dat juridisch steek houdt valt zeer te betwijfelen. Een scheidsrechter lijkt geen voorwaardelijke rode kaart na 45 minuten te kunnen geven, omdat een van de ploegen niet op een compromisvoorstel ingaat. Hoe de staart van deze muis eruit gaat zien, kan werkelijk niet voorspeld worden.