Jeffrey Duijnstee (Brielle): ‘Ik was blij dat Feyenoord belde’

Zonder hem persoonlijk te spreken stond er een tijdje geleden een verhaal in het AD. ‘Gebrek aan waardering doet Jeffrey Duijnstee besluiten Brielle te verlaten’ was de strekking van het artikel, waar een aantal ploeggenoten aan het woord kwam, maar Jeffrey zelf niet.  Gebrek aan waardering; iedereen denkt dan dat de 30-jarige aanvaller de Brielse eersteklasser gaat verlaten omdat de financiële beloning minder is dan hij wil, maar de reden van het gesprek ligt toch iets genuanceerder. Jeffrey wil desgevraagd graag vertellen waarom hij tot het besluit is gekomen om te vertrekken.

‘Laat ik er mee beginnen dat Brielle een heel fijne club is, waar ik tot nu toe ruim 3½ jaar met veel plezier heb gevoetbald’, zo vertelt hij. ‘Ik ken er heel veel mensen, van de mensen achter  de bar tot andere clubmensen en de supporters en al die contacten heb ik altijd als prettig ervaren. Net zoals ik dat vroeger bij Zuidland ook heb meegemaakt. Maar het eerste gesprek dat ik met Brielle heb gehad over de plannen van de club en die van mij is niet lekker verlopen. Nee, dat ging in niet over geld. Dat had er maar zijdelings mee te maken en daar waren we echt wel uitgekomen. Maar dat eerste gesprek was niet fijn. Wat er precies besproken is laat ik in het midden. Dat is iets tussen de club en mij en daar heeft niemand iets mee te maken. Als mensen dan denken dat geld de reden is dat ik vertrek, het zij zo.’

‘Brielle heeft vorig jaar de stap gezet het meer met jongens uit Brielle of uit de omgeving te doen. We hebben dit seizoen een elftal dat bestaat uit vrienden. Na de donderdagtraining zitten we nog uren in de kantine te kletsen en te kaarten en buiten het voetbal gaan we ook heel vaak met elkaar om: een hapje eten, bowlen, stappen en we komen allemaal op elkaars verjaardagen. Die onderlinge saamhorigheid is mooi, maar op het veld zie je daar toch te weinig van terug. Individueel hebben we de beste selectie van de eerste klasse, vind ik, maar het komt er niet uit. We voldoen niet aan de verwachtingen, kunnen niet brengen wat we willen. Omdat ik een van de belangrijke spelers van de ploeg ben is het logisch dat mensen van de club ook bij mij komen om uit te spreken dat ze teleurgesteld zijn over de resultaten. Dat mag. Teleurgesteld ben ik ook; dat zijn wij spelers allemaal. Maar de knop omzetten op het veld en samen strijden tot het gaatje, dat kunnen we blijkbaar niet. In een team moet iedereen van zichzelf weten wat zijn kwaliteiten zijn en wat hij niet zo goed kan en daar naar handelen. Maar dat lukt niet. Het acceptatieniveau op het veld is niet zo groot als zou moeten. Omgaan met elkaar binnen of buiten het veld; daar zit toch een te groot verschil in. Ik ga dit seizoen nooit het veld op met de 100% overtuiging dat we gaan winnen, tegen geen enkele tegenstander. Soms gaat het een wedstrijd goed, maar een volgende keer kan het weer een heel stuk minder zijn. Het gaat te veel met pieken en dalen, we hebben nog geen serie weggezet. We willen echt wel, maar we krijgen het niet voor elkaar om elke week top te presteren en dat is best wel frustrerend. Waarom het niet lukt om het voor elkaar te krijgen dat we wel een team vormen dat strijdt voor elke meter, ik zou het echt niet weten. We proberen het echt wel, maar je kunt er geen vinger op leggen waarom het soms niet gaat zoals we graag zouden willen.’

‘Ikzelf zou ook beter moeten presteren. In de 12 wedstrijden die ik dit seizoen gespeeld heb, heb ik 7 keer gescoord. Dat is te weinig. Ik hoop dat ik nog wat doelpunten kan maken, want het zou een smet zijn wanneer ik dit seizoen geen clubtopscorer word. Dat zou voor het eerst in jaren zijn. Als het niet lekker loopt, doe ik het zelf ook niet goed. Dan loop ik me meteen te ergeren en dat heeft een negatieve invloed op mijn spel. Je kunt dat ook aan mijn lichaamshouding zien en ik weet dat dit anders zou moeten. Nee, dan ben ik geen makkelijke jongen. Ik ben dan te impulsief, zou daarin moeten veranderen, het meer van me af moeten laten glijden, maar zo zit ik niet in elkaar.’

‘En toch heb ik een supertijd bij Brielle. Het is echt mijn club geworden. Ik ken er iedereen en heb 4 jaar de jeugd getraind. Net als Zuidland is Brielle mijn club geworden, maar toch wil ik weg. Ik heb een nieuwe prikkel nodig, een nieuwe omgeving. Als er geen grotere sportieve uitdaging gekomen zou zijn, zou ik echt wel gebleven zijn, maar Ik denk dat ik die nieuwe, vreemde omgeving nodig heb om er alles uit te halen.’

‘Daarom was ik zo blij dat Hans Maus van SC Feyenoord belde en vroeg of ik interesse heb daar te komen voetballen. Ik heb veel aanbiedingen gekregen na bekend was geworden dat ik uitkeek naar een nieuwe club, maar diep in mijn hart waren er eigenlijk maar twee ploegen waar ik echt wilde voetballen. Zo zou ik dolgraag een keertje teruggaan naar Spijkenisse en de andere club waar ik graag zou willen voetballen was SC Feyenoord. Spijkenisse heeft niet gebeld. SC Feyenoord dus wel. Jaren geleden had Hans Maus ook al eens een visje bij me uitgegooid, maar ik was toen net met Zuidland gepromoveerd en Feyenoord speelde toen nog in de derde klasse. Dat zag ik toen niet zitten. Maar toen Hans Maus me vorige week belde en uitsprak dat hij mij graag bij SC Feyenoord zou zien, zette ik de andere clubs die interesse hadden getoond meteen in de wacht. Ik vertelde hen dat ik eerst bij Feyenoord wilde gaan praten. Dat heb ik gedaan en dat was een erg fijn gesprek. We waren er snel uit.’

‘Natuurlijk zal ik volgend seizoen moeten knokken voor een plekje in het elftal en makkelijk zal dat echt niet worden met al die goede spelers in de selectie, dat weet ik nu al. Maar die prikkel heb ik nodig om het beste uit mezelf te halen. Wat dat betreft is het de laatste jaren misschien wel iets te makkelijk voor me gegaan. Ik denk dat ik zulke prikkels echt nodig heb om het maximale er uit te halen en ik ga er dan ook alles, maar dan ook alles aan doen om bij SC Feyenoord te slagen. Ik kijk er nu al naar uit. En één ding weet ik nu al zeker: ik zal straks mijn vrienden bij Brielle missen. Daarom wil ik bij Brielle het seizoen goed afsluiten en een serie goede wedstrijden neerzetten. En eindigen als topscorer. Dat heeft de club wel verdiend, vind ik. ‘

[Foto is van Arie Molendijk]