Jacco Vink (Piershil) na alweer een fikse nederlaag: ‘We blijven lachen’

En alweer liep Piershil tegen een grote nederlaag aan. Afgelopen zaterdag werd er met 6-0 van SC Botlek verloren en zo staat de ploeg na 16 wedstrijden en even zovele nederlagen  troosteloos onderaan met de doelcijfers 6 voor en 160 tegen. Wie denkt dat de spelers van Piershil chagrijnig rondlopen, komt bedrogen uit want de sfeer is en blijft goed en in de kantine is het elke zaterdag erg gezellig. Ook aanvoerder Jacco Vink, die dit seizoen tot dusverre 4 keer gescoord heeft,  lacht zijn tanden bloot als we hem vragen wat er nou zo leuk is aan al die kansloze nederlagen.

‘Dat we niet veel punten zouden halen, wisten we van te voren’, legt hij uit. ‘Ik denk niet dat we dit seizoen punten gaan halen. Dat zit er niet in, maar je weet nooit’, houdt hij de moed er in. ‘Piershil speelde vorig seizoen nog in de tweede klasse, maar alle spelers van toen zijn vertrokken. Ik ben de enige selectiespeler die wel gebleven is. Waarom ik niet weggegaan ben? Omdat Piershil mijn clubje is. Ik ben er al lid sinds mijn vijfde. Begin vorig seizoen speelde ik nog met mijn vrienden in het A-elftal, maar werd ik na een tijdje naar de selectie overgeheveld. Toen iedereen wegging heb ik met mijn vrienden die toen allemaal nog in het A-elftal voetbalden afgesproken dat wij het eerste elftal zouden gaan vormen.  Er kwamen nog wat jongens terug die hier vroeger al gespeeld hadden en die we ook goed kennen en we kregen nog aanvulling van een paar Brazilianen die hier op het dorp zijn komen wonen. Zo staat er dit jaar toch een eerste elftal.’

‘Ja, we winnen niks en verliezen vaak met grote cijfers. Maar als wij dit niet gedaan zouden hebben, dan bestond Piershil nu niet meer. Dan was het over en sluiten geweest voor de club. Het grote voordeel is dat we nu met allemaal vrienden samen voetballen en dat de onderlinge band daarom goed is. En de sfeer ook. Want waarom zouden wij die goede sfeer laten bederven door die nederlagen? We wisten van te voren toch dat het zo zou gaan? We lachen er niet minder om. Vorige week stond het in de thuiswedstrijd tegen Vierpolders vlak voor tijd 0-9 en maakte ik vlak voor tijd de 1-9. Juichend gingen we de kleedkamer in. Dat deden we ook tegen OSV Oud-Beijerland. We stonden met 16-0 achter, maar scoorden toch nog een tegendoelpunt. Ook toen gingen we juichend het veld af.’

‘De stemming zit er goed in. Nadat we bij Den Bommel met 12-0 hadden verloren zijn we op de terugweg met z’n allen een hapje gaan eten. We doen wel vaker dingen samen en we blijven lachen. De vorige seizoenen, toen er heel veel jongens bij Piershil speelden die niet op het dorp woonden, was er nooit zo’n band. Nu wel. De voetballers van het huidige eerste elftal zijn allemaal jongens die in Piershil wonen en al heel lang bij de club voetballen. We kennen elkaar door en door en de mensen die komen kijken en ook in het dorp wonen, weten ook goed wie wij zijn. Daarom is er dus sprake van een hechte band, is de sfeer goed en wordt het in de kantine vaak laat. Heel laat. Ook als we weer dik verloren hebben. De club leeft.’

‘We moeten gewoon onze best blijven doen en zullen volgend seizoen in de vierde klasse uitkomen, want dat is onvermijdelijk. Natuurlijk is verliezen nooit leuk, maar we troosten ons maar met de complimenten die we krijgen van veel mensen dat wij het volhouden. Natuurlijk houden we het vol. Punten zullen we naar alle waarschijnlijkheid dit seizoen niet halen, maar dat zal geen enkel effect hebben op de stemming. Die is goed en blijft goed. Zeker weten.’