Column Jan Schoonen: Nick Koopal (Hekelingen)

De stadsderby Hekelingen-SCO’63 is op papier altijd leuk, maar de omstandigheden om een lekker potje te voetballen waren zaterdag verre van ideaal. Nou waait het bij Hekelingen altijd al, maar zaterdag loeide een gure wind schuin over het veld en dat maakte het voetballen schier onmogelijk. De bal maakte de vreemdste capriolen en als het leer weggetrapt werd, kwam hij soms net zo hard terug. In zulke omstandigheden is het raadzaam om zoveel mogelijk over de grond te spelen, maar dat was aan de meeste voetballers van zowel de  thuisploeg als tegenstander SCO’63 aan dovemansoren besteed. Wat je als toeschouwer te zien kreeg was hemeltergend slecht en dan stond je zelf ook nog te kleumen in de snijdend wind. Nee, een pretje was het zaterdag niet.

‘Wie zegt dat voetballen leuk is’, zei ik dan ook tegen SCO-trainer Peter Hoek toen het spel even stil lag. Peter trok een gezicht zoals hij alleen zelf kan trekken: hevig fronsend, diepe rimpels op het voorhoofd en de mondhoeken ver naar beneden.  ‘Ik denk dat ik voortaan maar over zaalsporten ga schrijven. Dan zit je tenminste nog lekker binnen’, gooide ik nog wat olie op het vuur. Zover zal het niet komen, maar afgaande op de weersomstandigheden en het vertoonde spel dacht ik soms wel even ‘wat doe ik hier’. Dat moet Peter ook gedacht hebben, vermoed ik. IJsberend voor zijn dug-out werd hij zeker niet vrolijk van het spel dat zijn ploeg op de grasmat legde. Hij had 90 minuten lang het gezicht van een oorwurm.

Hekelingen was overigens niet veel beter en zo ontstond er een vreselijke wedstrijd waar niet veel goed ging. Neem nu zo’n Nick Koopal van Hekelingen, normaal gesproken toch een speler waar je voor naar een wedstrijd gaat. Ik heb hem vorig seizoen een paar keer aan het werk gezien en was iedere keer weer diep onder de indruk van hem. Hij was altijd veelvuldig aan de bal en deed er bijna altijd iets leuks mee. Het was allemaal nog iets te druistig allemaal, te onstuimig en hij liep soms te vaak met de bal, maar je kon zien dat het ventje kan ballen. En goed ook. Want hij was het die bij Hekelingen vaak de lijnen uitzette en het was niet voor niets dat vorig seizoen een paar hoger spelende clubs speciaal voor hem een kijkje kwamen nemen. Nick besloot de overstap te maken naar Brielle, dat drie klassen hoger speelt, maar had daar al snel spijt van. Nog voordat hij een bindende wedstrijd had gespeeld was hij alweer terug bij Hekelingen, want hij voorzag dat hij in Brielle niet veel minuten in het eerste zou maken. Dat had hij goed gezien. Brielle was en is nog een brug te ver voor hem en afgaande op wat hij zaterdag tegen SCO’63 liet zien, moet hij voorlopig maar lekker bij Hekelingen blijven voetballen.

Nick deed namelijk niet veel goed. Hij was door trainer Guy Duijm aan de linkerzijkant geposteerd, als een soort hangende linksbuiten. Als Nick de bal kreeg, deed hij er niet vaak iets leuks mee. Hij  overdreef  zijn acties. Weliswaar ging hij er vooral op snelheid regelmatig langs, maar dan stopte hij weer en zocht het duel met zijn rechtstreekse tegenstander weer op. Om vervolgens knullig balverlies te leiden. Het rendement van zijn acties was nul komma nul. Natuurlijk moet je de over het veld wervelende stormwind niet vergeten, maar dan nog mag je van een voetballer als Nick Koopal, met de kwaliteiten die hij zeer zeker heeft, meer verwachten. Veel meer.

Op het einde van de wedstrijd komt hij dan eindelijk uit zijn schulp. Vijf minuten voor tijd legt hij vanaf zijn linksbuitenpositie de bal prima opzij op Dinand Westendorp die knap inschiet en een paar minuten later wordt hij fraai aangespeeld door invaller Rowan Jansen en knalt zelf de 2-0 tegen de touwen. Zo speel je een slechte wedstrijd, zo heb je met een assist en een goal toch een heel groot aandeel in de uiteindelijke zege van je ploeg. Ik zei toch dat Nick Koopal een goede voetballer is? Maar hij zou wel meer moeten brengen dan wat hij zaterdag deed. En ik hoorde van Hekelingenvolgers dat hij de laatste tijd vaker te weinig brengt. Nick heeft de kwaliteiten om altijd beslissend te zijn. Dat weet ik 100% zeker. Zaterdag was hij 85 minuten onzichtbaar en toch besliste hij de wedstrijd. Dan kan je het ook vaker laten zien dan alleen de laatste 5 minuten. Toch? Ook bij windkracht 9.