Column Jan Schoonen: Johnno Bakker (Den Bommel)

0

Het is dat ik elke zaterdag steeds bij een andere club ben om een wedstrijd bij te wonen en daar een stukje over te schrijven, want anders zou ik vaak naar Den Bommel gaan. Daar speelt namelijk een voetballer die ik graag bezig zie: de 27-jarige Johnno Bakker, de jongere broer van Wesley, die er ook wel iets van kan. Maar Johnno zie ik nog liever voetballen. Eigenlijk is dat best wel gek, want hij ziet er qua motoriek niet uit. Als hij wandelt, doet hij dat lichtjes voorover gebogen en met hele grote stappen. Bij elke pas bewegen zijn schouders vele centimeters heen en weer. Zijn voeten staan zoals Charlie Chaplin vroeger altijd liep: met de punten naar buiten gericht. In die lichaamshouding liep hij afgelopen zaterdag ook weer op het veld van GHVV’13, aan de Toldijk in Geervliet, want daar moest hij met zijn ploeg Den Bommel spelen.

Het blijft fascinerend om Johnno te zien bewegen. Je zou denken dat een voetballer met een dergelijke loop er geen hout van kan, maar zo is het niet. Johnno Bakker is, samen met zijn broer, veruit de beste speler van Den Bommel. Maar misschien cultiveert hij zijn bijzondere wandelpas op het veld wel, wie zal het zeggen. Kennen jullie Daan van de Beek nog, die jarenlang aan diezelfde Toldijk bij PFC onder de lat stond en de laatste jaren van zijn carrière bij OVV keepte? Daan zag er ook niet uit. Hij was aan de dikke kant, al behoorlijk op leeftijd en als je niet beter wist, dacht je dat het een makkie was om hem te passeren. Daan heeft mij wel eens verteld dat hij bij het inschieten voor de wedstrijd er met opzet met de pet naar gooide. ‘Want dan denken die spitsen van de tegenpartij dat ik er geen bal van kan’, glimlachte hij. Maar zodra de wedstrijd begonnen was, keepte Daan altijd als een tijger en was vaak schier onpasseerbaar. Ook toen hij de 40 jaar al lang voorbij was.

Zoiets is het met Johnno Bakker ook. Als je hem op het veld ziet lopen, geef je hem geen stuiver. Je denkt al rap dat daar een vent loopt die normaal gesproken achter de kruiwagen loopt. Dat hij zijn blauwe voetbaltenue van Den Bommel beter kan inwisselen voor een werkoverall. Ik volg Johnno al meer dan 10 jaar en elke keer kan ik mijn ogen niet van hem afwenden. Zijn loop alleen al, maar Johnno, die bij Den Bommel al op 16-jarige leeftijd vanuit de B doorgeschoven werd naar de hoofdmacht omdat ze er destijds geen A hadden, kan ook goed voetballen. En daar haal je als toeschouwer ook veel plezier uit. Ik wel tenminste.

Den Bommel is niet zo’n goede ploeg. Het is een verzameling hard werkende, overijverige spelers met niet al te veel voetbalkwaliteiten. De gebroeders Bakker hebben die capaciteiten wel. Het komt er niet altijd uit, niet elke wedstrijd waaraan ze meedoen wordt winnend afgesloten, maar ik durf wel te beweren dat de ploeg vorig seizoen met Wesley en Johnno een heel jaar erbij niet gedegradeerd zou zijn. Maar Wesley stond maandenlang geblesseerd aan de kant en Johnno zat voor zijn studie tot aan de winterstop in Milaan, Italië. Hij studeert chemical engineering and process technology aan de TU in Eindhoven en was een half jaar uitgewisseld met de politecnico di Milano. Hij hield zich daar bezig met de productie van waterstof uit biogas. Als voetballer bij Den Bommel werd hij toen node gemist en uiteindelijk degradeerde de club naar de derde klasse.

Dit seizoen is Johnno er wel altijd bij. Als hij aangespeeld wordt, is hij levensgevaarlijk. Hij is snel op de eerste meters, heeft een passeeractie in huis en hoe snel het ook gaat, overzicht behoudt hij altijd. En hij is dodelijk efficiënt in de zestien meter. Zaterdag tegen GHVV’13 bakte hij er niet veel van, maar bij twee acties droop de klasse er wel degelijk van af. De eerste keer werd hij door Joey Bahnert met een lange vrije trap aangespeeld. Johnno plukte in de zestien de bal uit de lucht en trapte hem in één beweging achter doelman Erwin van Trigt. Het was een weergaloze actie. Alleen deed hij het kennelijk terwijl hij een paar centimeter buitenspel stond, want het doelpunt werd geannuleerd door de goed leidende Wim Wigleven. In de tweede helft scoorde Johnno wel een geldige goal. Ook die was van grote klasse. Hij dribbelde de zestien in, passeerde een paar man en schoot de bal bekeken achter Van Trigt in de verre hoek. Het paste precies. Meer leuks was er zaterdag niet van Johnno Bakker te zien en zijn ploeg trok met een 3-2 nederlaag aan het korte eind. Ja, Johnno heeft wel eens beter gespeeld. Maar al doet hij helemaal niets leuks, als hij alleen al 90 minuten met zijn karakteristieke grote stappen en met zijn schokschouderend bovenlichaam over het veld gewandeld zou hebben, dan had ik het ook al goed genoeg gevonden. Voor Johnno Bakker zou ik elke week naar Den Bommel gaan.

Overig Nieuws

Laat een antwoord achter