Nieuwenhoorn wint derby van Hellevoetsluis

Ondanks de verdiende, maar geflatteerde 4-1 nederlaag tegen aartsrivaal Nieuwenhoorn, waren het vooral de supporters van Hellevoetsluis die de show stalen. Wat begon met een wandeltocht vanaf het ING Sportpark naar de Rijksstraatweg, werd gevolgd door een ongekende sfeeractie met fakkels, rookpotten en vuurpijlen. Na afloop werd er nog amper gesproken over de wedstrijd, maar ging het vooral over het geweldige publiek van Hellevoetsluis.

Voor de derde keer in een paar jaar tijd stond dè derby van Voorne-Putten op het programma en waar het eerder twee keer in de periode november/december bij Hellevoetsluis gespeeld werd, was het nu de beurt aan Nieuwenhoorn om in de donkere dagen voor Kerst gastheer te zijn. En donker was het, want Nieuwenhoorn had in overleg met de Hellevoeters het aanvangstijdstip van de wedstrijd verschoven naar 17:00 uur. Dat maakte de opkomst van beide elftallen nog imposanter, toen de lucht rood kleurde van de vele fakkels die de supporters van Hellevoetsluis, in overleg met Nieuwenhoorn, mee hadden genomen. Ook de mooie vuurpijlen kwamen tegen de achtergrond van de donkere lucht mooi tot uiting. Veel spelers hadden al vaker in zo’n geweldige entourage een wedstrijd mogen spelen, maar juist zij leken in het begin onder de indruk van het spektakel. Onder druk gezet door Nieuwenhoorn kwam het tegen de wind in amper aan opbouwen toe en alle lange ballen kwamen even snel weer terug. Zelfs alle vrije ballen werden zo bij een speler van Nieuwenhoorn ingeleverd en het was dan ook geen verrassing dat de 1-0 al binnen het kwartier op het (nieuwe) scorebord stond.

Nieuwenhoorn bleef de beter voetballende ploeg, maar Hellevoetsluis kroop wat meer uit de schulp en kreeg via Brian Poelman en Davy Mierop kansen. Poelman’s inzet werd door de doelman op knappe wijze uit de bovenhoek geranseld en de poging van Mierop belande tussen de benen van de keeper zonder dat hij dat zelf in de gaten had. De grootste kans was echter vlak voor rust voor Nieuwenhoorn, toen de nummer 7 vrij voor doelman Ribaric verscheen, maar de bal naast schoot.

Inmiddels kwam de regen met bakken uit de hemel en begonnen de spelers al behoorlijk doorweekt aan de tweede helft. Aanvoerder Frenk van Gelderen, enkele weken afwezig door een blessure, verving daarin Sander van Pelt, om zodoende met de wind in de rug wat meer agressie in de ploeg te brengen. Toch was het eerst nog Nieuwenhoorn dat in de 59e minuut voor de 2-0 zorgde. Een strak ingebrachte hoekschop kon door een speler van Nieuwenhoorn vrij worden ingekopt. Er was nog altijd geen man overboord voor de Hellevoeters, want in de vorige editie stond het ook met 2-0 achter en won het toch nog met 2-3. Die gedachte speelde vast even bij iedereen door het hoofd, toen de rood-witten 2 minuten na de 2-0 al voor de 2-1 zorgden. De mannen van trainer Edwin de Koning zetten aan en 20 minuten lang hing de 2-2 in de lucht. Nieuwenhoorn profiteerde echter van de ruimte die Hellevoetsluis achterin liet en uit een counter bracht de Nieuwenhoornse nummer 7 in de 81e minuut de stand op 3-1.

Hellevoetsluis probeerde het nog wel, maar werd steeds slordiger en wist geen grote kansen te creëren. Nieuwenhoorn strooide daarentegen nog wat zout in de wonden door vlak voor tijd ook nog de 4-1 te scoren. Na het laatste fluitsignaal van arbiter Vreeswijk, die onder deze omstandigheden een uitstekende wedstrijd floot, vloog alles wat Nieuwenhoorn was elkaar in de armen alsof de Champions League veroverd was, wat nog meer eens het belang van deze derby benadrukte. Dat de verhoudingen tussen beide verenigingen echter uitstekend te noemen zijn, werd na afloop maar weer eens bewezen. Al een uur na het laatste fluitsignaal bleek namelijk het tapbier bij Nieuwenhoorn op te zijn. Sympathiek als Hellevoetsluis is reden twee medewerkers van de Hellevoeters even heen en weer om de biervoorraad bij Nieuwenhoorn vanuit de kantine van Hellevoetsluis weer op orde te brengen. Zodoende kon het feest na afloop nog tot in de late uurtjes duren en waar Nieuwenhoorn dan binnen de lijnen won, was het Hellevoetsluis dat buiten de lijnen alle lof kreeg toegezwaaid en de glorieuze winnaar was.