Raymon Schimmel bij sv Charlois van trainer naar verenigingsmanager: ‘Wij moeten onderscheidend zijn’

Trainers zijn passanten. Ze zijn een paar jaar bij een club en vertrekken dan naar elders. Zo niet Raymon Schimmel, die sinds het ontstaan van de fusieclub sv Charlois in 2014 drie jaar trainer was van de zaterdagselectie en nu voor het tweede achtereenvolgende seizoen in een heel andere functie bij de club aan de Oldegaarde actief is. Raymon is als betaalde verenigingsmanager bezig voor sv Charlois en is in die functie als een vis in het water.

‘Toen ik hier trainer was, bemoeide ik me al met meer zaken dan alleen het voetbal’, kijkt hij op zijn periode als trainer terug. ‘Ik ben een verenigingsman, heb me altijd betrokken gevoeld bij de cluborganisatie. Als trainer heb ik het hier goed naar mijn zin gehad en ik keek altijd verder dan alleen maar het eerste elftal. We hebben goed gepresteerd: kampioen geworden en het jaar daarop hebben we ons in de derde klasse weten te handhaven, maar na drie jaar trainer te zijn geweest wilde ik toch wat anders. Omdat sv Charlois meer wil zijn dan alleen maar een voetbalvereniging en ook een bindende rol in de wijk wil spelen, sociaal-maatschappelijk betrokken wil zijn, komt er best wel veel op het pad van deze club. Ik wil hierbij van dienst zijn en de club had daar wel oren naar. Want ik kan mijn ervaring aanwenden als medewerker van de KNVB en medeorganisator van voetbalclinics, open dagen en dergelijke activiteiten. Ik ben bij de KNVB onder meer zeven jaar Combinatiefunctionaris Voetbal geweest, heb gewerkt voor Rotterdam Sportsupport en Players United, organisaties die voetbalverenigingen op allerlei gebied bijstaan en die begeleidende activiteiten organiseren. Dat doe ik nog altijd, voor het Nederlandse elftal en voor Fox Sport ondermeer en al die kennis komt nu van pas in mijn functie als verenigingsmanager van sv Charlois. Want de club wil meer zijn dan alleen een voetbalvereniging. Wat kunnen wij voor de wijk doen? Waar wil je als vereniging voor staan? Wat is je DNA? Wat hebben wij de mensen nog meer te bieden dan alleen maar voetbal? En waar wil je met het voetbal naar toe? Welk niveau streef je na voor de selectie? Voor de jeugd? Het zijn die dingen die ingevuld moeten worden en daar houd ik me allemaal mee bezig.’

‘Ik ben voor 36 uur in de week verenigingsmanager, sta naast het bestuur. We hebben hier jarenlang Frans van Helden gehad als technische man. Maar Frans ging stoppen en er werd uitgekeken naar een opvolger. Samen met Ronnie Nouwen, oud-profvoetballer van Excelsior en John Blom, jarenlang actief bij Oude Maas, ben ik de VTC, de voetbaltechnische commissie gaan vormen. Ons doel is niet om zoveel mogelijk jongens van buiten naar onze club te halen, maar om intern de lijnen zo uit te zetten, dat we onze eigen spelers op gaan leiden. Dat er een goede doorstroming komt van de jeugd naar de selectie en dat de selectie ook betrokken wordt bij de jeugd. Heel mooi is dat nu ongeveer 10 jongens van de selectie iets voor de jeugd doen, het is ook mooi dat er in de jeugd een paar jonge scheidsrechters opgestaan zijn, die wedstrijdjes willen fluiten. Dat is een mooi begin, maar we streven naar nog meer. Zoiets moet ‘gewoon’ worden hier, we moeten ook hierin naar continuïteit streven.’

‘Mijn werk bij sv Charlois is breder dan alleen het voetbaltechnische terrein. De club wil sociaal-maatschappelijk betrokken zijn bij de wijk waarin de club gehuisvest is en van waaruit veel leden van onze club afkomstig zijn. Die wijk is  niet rijk; veel mensen  moeten goed op de centjes letten. Daarom hebben wij een eigen kledinglijn gecreëerd waarbij we niet meer afhankelijk zijn van sportwinkels of van kledingbedrijven, maar alles in eigen beheer hebben. Zo kunnen we de prijs laag houden en komen we de mensen dus tegemoet.’

‘We willen de club toegankelijk maken voor iedereen. Maatschappelijk gezien willen we een meerwaarde zijn. Er wordt in het clubhuis geklaverjast en gebridged. Elke week wordt er gesjoeld en maandelijks is er een bingo. Dat zijn overigens allemaal sv Charlois-getinte activiteiten, maar het zijn wel andere dingen dan alleen voetbal en ook niet-leden zijn dan welkom. In de kantine is een heel groot scherm opgehangen, zodat mensen hier naar wedstrijden van Feyenoord of van de Champions League kunnen komen kijken. Daar wordt goed gebruik van gemaakt en dat zorgt voor binding, voor samenhang en dat levert mogelijk weer nieuwe leden op. De club is booming, we zijn met meisjes- en damesvoetbal begonnen, er wordt aan walking football gedaan. Onlangs was er een heel groot toernooi walking football hier. En we denken aan frame-voetbal, dat is voetbal voor mensen die lichamelijke beperkingen hebben en gekluisterd zijn aan rolstoelen. We hebben dit jaar voor het eerst een open dag georganiseerd, waarbij we activiteiten hadden als lasergamen, snelheidsmeters en pannaveldjes. En heel belangrijk is dat we als vereniging moeten leren te luisteren naar de wensen van de leden. Heel vaak is het zo dat er gedaan wordt wat het bestuur zegt, maar wij willen het omdraaien. De behoefte komt van de leden en wij moeten daar als club op inspelen. Onlangs was er hier een avond waarin de jeugdleden konden aangeven wat ze graag zouden willen. Wij moeten daar als vereniging op anticiperen, daarbij eventueel ondersteuning zoeken bij de KNVB en bij Sportsupport. We hoeven als sv Charlois niet de beste te zijn, maar we moeten wel onderscheidend zijn; daar gaat het om.’

Hij wordt voor 36 uur betaald, maar wekelijks is hij vaak  langer in de weer bij sv Charlois. ‘Mijn salaris wordt betaald door de club’, zegt Raymon, die zich na het afscheid meteen weer over zijn laptop buigt, want het werk moet wel doorgaan. ‘Klaar ben ik hier nog lang niet. Ik ben dan ook van plan om nog een tijd hier te blijven en als het bestuur dat ook vindt, komen we daar best uit’, lacht hij.