In België zijn de afgelopen weken diverse prominenten uit de voetballerij opgepakt door de politie. Het federaal parket is bezig met twee onderzoeken, één naar witwassen en één naar matchfixing in de hoogste Belgische profcompetitie. De bekende voetbalmakelaars Mogi Bayat en Dejan Veljkovic zijn opgepakt in het kader van het witwasonderzoek. Via dit onderzoek is het parket waarschijnlijk de matchfixingaffaire op het spoor gekomen. Enkele sportbestuurders en voetballers zijn inmiddels gearresteerd voor verhoor, enkele van hen zijn alweer vrijgelaten in afwachting van een proces dat zeker komen gaat. Ook scheidsrechters Vertenten en Delferière zijn door de politie meegenomen. De scheidsrechters zouden goede vrienden zijn van Veljkovic, de makelaar die verdacht wordt van matchfixing.
Ik krijg altijd de kriebels als ik dit soort berichten lees. Scheidsrechters zijn immers gewenst neutraal. ‘Dat doe je toch niet?’ is ook de gedachte die in mijn vriendenkring van fluitisten leeft. In het verleden zijn Dick Jol en Serdar Gözübüyük bijvoorbeeld ook al eens verdachten geweest in zaken waar mogelijk sprake was van spelbeïnvloeding. Dat maakte een heleboel los in ons voetballand. Ik weet het nog goed, het was niet de leukste tijd en iedereen had er wel een mening over. Ik heb er echter geen woord van geloofd. En wel omdat ik naar de feiten keek: alles was gebaseerd op beweringen van mensen die er belang bij hadden dat deze arbiters onderuit gehaald werden. En als men kwaad wil, dan ben je als scheidsrechter ook meestal weerloos.
Toen er in Duitsland ook zo’n matchfixing zaak kwam als waar nu sprake van is in België (de zaak Robert Hoyzer), en waarvan de feiten vast zijn komen te liggen dat de uitslagen van wedstrijden en spelmomenten tijdens de reguliere speeltijd door de arbiter van dienst beïnvloed zijn, moest ik ook wel bekennen dat er toch scheidsrechters zijn die het niet zo nauw nemen met fairplay en eerlijkheid.
En ook in ons amateurvoetbal zou daar zomaar sprake van kunnen zijn.
Een deal is daar immers zo gemaakt. Voor een paar kratjes bier een overwinning kopen. Heb het wel eens meegemaakt bij een vereniging waar degradatie alleen nog maar voorkomen kon worden door in de laatste wedstrijd twee punten te pakken. Begin jaren negentig, een andere tijdgeest, dat wel. De gasten hadden het seizoen al afgesloten met een zesde plek op de ranglijst. Promotie zat er niet meer in, dus een afspraak over de uitslag was zo gemaakt. Er werd openlijk over gesproken, zo gewoon vond men dit. Ik luisterde er in de bestuurskamer vol verbazing naar, net als een toevallig daar aanwezige rapporteur. Had net een beginnend arbiter beoordeeld en kwam er een bakje koffie halen. Hij vroeg of de scheidsrechter van dienst er al was. Toen ik mijn hand opstak gaf hij met een gebaar aan dat ik even met hem mee moest komen. Buiten op het terras vroeg hij of ik gehoord had wat men eerder gezegd had. Ik knikte. ‘Wat ga je hier nu aan doen?’, zei hij. ‘Niets’, antwoordde ik. ‘Gewoon mijn ding doen. Ik ben scheidsrechter en zal gewoon waar nodig de regels toepassen. Het is niet aan mij om het spelletje te spelen. Ik mag het slechts leiden.’
Dat deed ik dus ook. Het werd een dutwedstrijd. 3-0 na tien minuten, de keeper en de verdediging van de gasten zagen er niet goed uit, zacht gezegd. En 80 minuten slaapvoetbal. Er werd niet meer gescoord, aangevallen of verdedigd. Tientallen achterballen en inworpen. Saai, saai, saai. Na afloop de thuisclub blij, en de gasten aan de gratis pils.
Vier dagen later lag er een brief van de KNVB op de mat. De rapporteur had gerapporteerd. ‘Óf ik een verklaring over de wedstrijd wilde indienen.’ Dat heb ik gedaan, heb één en ander verklaard zoals ik hierboven heb beschreven. Heb er nooit meer wat van gehoord. Altijd gedacht dat de KNVB er wel wat tegen zou ondernemen. Maar niets dus.
Wat als het vandaag de dag zou gebeuren? Zou men dan kwesties als deze anders aanpakken? Er wordt nog steeds gegokt op wedstrijden. Clubs organiseren eigen toto’s. Eigen weddenschappen. Dan werk je matchfixing in de hand. Hoor de KNVB hier niet over. Waar hoor je de KNVB trouwens wél over? Wedden dat men alleen maar iets wat niet door de beugel kan gaat aanpakken als men het eigen imago ingedeukt ziet worden? Oepz.
Egbert Egberts fluit wekelijks wedstrijden in het amateurvoetbal. De leidsman schrijft over zijn persoonlijke ervaringen, mooie personen en gebeurtenissen in dat door ons zo geliefde amateurvoetbal. Vragen en/of opmerkingen? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
