Vorig seizoen zag het er rond deze tijd zo mooi uit. Samen met zijn toenmalige assistent John Lopes Cruz was hij er toen in de voorbereiding al vlot uit. Arjan Vuik, de nieuwe trainer van SC Botlek wilde zijn ploeg 4-4-2 laten voetballen. Dat zag hij helemaal zitten, maar het pakte niet goed uit in de competitie.
‘De ploeg was 4-3-3 gewend en wist met de andere speelwijze weinig raad’, blikt Arjan terug. ‘Middenvelders als Quincy de Lobel, Jorn Berkelaar en Jermaine van Pijkeren snappen het wel, maar het pakte anders uit. Dat lag niet alleen aan die drie jongens, heel de ploeg had moeite met de invulling. We hadden vorig seizoen een aantal spelers hoger ingeschat. Het liep gewoon niet. In de omschakeling bijvoorbeeld. Bij balverlies stonden te veel jongens voor de bal, tactisch stond het te ver uit elkaar en met de ruimte op de flanken werd te weinig gedaan. Dan moet je het anders gaan doen, zeker als de ploeg signalen afgeeft het systeem niet zo leuk te vinden. We hebben het er samen over gehad en kwamen uit op 4-3-3. Daar voelde de groep zich veel fijner bij. De resultaten vielen misschien wat tegen, maar toch hebben we na die omzetting veel wedstrijden prima gevoetbald. Al bij al kunnen we toch positief terugkijken op het afgelopen seizoen, vind ik. Er werd in veel fases prima gevoetbald, kansen werden er genoeg gecreëerd, maar je moet ze dan wel maken. Daar waren veel tegenstanders toch iets effectiever en ja, dan loop je achter de feiten aan.’
‘Dit jaar moet het anders gaan. En dat kan, daar ben ik van overtuigd. Er zit namelijk muziek in de ploeg nu’, gaat hij verder. ‘Er zijn jongens gestopt of naar elders vertrokken, er zijn er een paar nieuwe bij en we hebben een aantal jonge spelers doorgeschoven. Met de conditie zit het wel snor. Daar is de trainingsopbouw mede op gebaseerd. We gaan dit seizoen gewoon verder met 4-3-3 hoewel we voorin niet bepaald erg breed in de spelers zitten. Maar dit systeem is vertrouwd. De looplijnen zijn duidelijk, aan de zijkanten wordt het beter ingevuld en het is allemaal makkelijker coachbaar. Ook onderling. De sfeer in de groep is goed en de spelers stralen plezier uit. Ik denk dat we dit jaar een hechtere groep hebben dan vorig jaar. De onderlinge acceptatie is prima en de betrokkenheid eveneens. Spelers willen er echt voor gaan en het is een heel goed signaal dat een jongen als Kevin Michilsen heeft aangegeven dat er activiteiten voor de spelers georganiseerd moeten worden en dat hij daar het voortouw in wil nemen. Dat is prima. Het vergroot de onderlinge samenhang alleen maar.’
‘SC Botlek is ingedeeld in een hele leuke klasse, met veel aantrekkelijke tegenstanders’, vindt Arjan, die als trainer bij de club nu aan zijn tweede seizoen begonnen is. ‘Het heeft hier met al die jonge jongens misschien nog wel tijd nodig en daarom wil ik de lat niet hoog leggen. Maar als je talenten in huis hebt, moet je ze gebruiken, vind ik. Maak je acties maar, probeer dingen uit op het veld! Als je ook maar leert dat je daarin niet moet overdrijven, dat je na een paar keer balverlies ook zuinig bent. Er zijn veel goede ploegen in onze derde klasse, de competitie is sterk, maar toch moeten we proberen voor een prijsje te gaan. Ik zie dat wel zitten.’
