Mario Papavoine (RVVH): ‘Een lijkwade heeft geen zakken’

Vorig weekend was er een groot pupillentoernooi bij zijn vereniging RVVH. Alles was in kannen en kruiken, maar op het laatste moment moesten twee vrijwillige kantinemedewerkers vanwege persoonlijke omstandigheden verstek laten gaan. Een probleem, maar niet voor voorzitter Mario Papavoine. Die sprong zelf bij en heeft heel de dag als een soort ordonnans rondgelopen. Op een gegeven moment stond hij zelfs tosti’s te bakken, tot groot jolijt van de rest van de kantinemedewerkers. Meehelpen waar nodig en tussen de mensen staan; het is Mario Papavoine ten voeten uit.

‘Ik ben een voorzitter BOZ’, zegt hij. ‘Voorzitter behalve op zaterdag. Ik hou er helemaal niet van om in de bestuurskamer pootjes te geven en loze gesprekjes te voeren voor en na de wedstrijden. Ik ga veel liever rond op de werkvloer en steek dan bijvoorbeeld de mensen die in de keuken staan en drie dagen tijd nodig hebben om de baklucht uit hun kleren te krijgen een hart onder de riem. Ik ben er voor iedereen en iedereen kan me aanspreken, maar voor formele gesprekjes ben ik op wedstrijddagen niet te porren.’

Zo is hij altijd al geweest. ‘Ik kom uit een heel eenvoudig milieu en weet heel goed de betekenis van het gezegde wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd. We hadden het thuis niet breed, maar ik heb wel geleerd wat delen is. En als je niet kunt delen, dan kun je ook niet vermenigvuldigen’.

Zelf heeft Mario 14 jaar bij LMO gevoetbald totdat hij door zijn toenmalige werkgever drie jaar op Cyprus gedetacheerd werd. Dat zouden er eigenlijk vijf zijn, maar twee jaar eerder dan beoogd keerde hij terug omdat zijn vader inmiddels het bijkans failliete stuwadoorsbedrijf Van Pelt Schreijer VOF overgenomen had. Mario en zijn tweelingbroer namen het later over van hun pa en voeren nu de bedrijfsnaam VH Stuwadoors- en Controlebedrijf Van Pelt Schreijer. ‘VH staat voor voorheen’, verduidelijkt hij. Als mededirecteur van dat bedrijf zou hij een onverwachte entree maken bij RVVH. ‘De twee zoontjes van mijn partner zwommen in het zwembad de Fakkel. Ik zette de auto altijd op de parkeerplaats hier. Toen zij wilden gaan voetballen, dacht ik aan Slikkerveer, maar zij wilden perse naar RVVH. Omdat ik mijn auto daar altijd had geparkeerd. Ze waren daar nog niet lang bezig of ze mochten bij een thuiswedstrijd van het eerste elftal optreden als pupillen van de week. Als vader was ik die dag in de bestuurskamer aanwezig maar de stemming was wat bedrukt. Wat bleek? Er was die week een grote clubactie, waarbij de vereniging die de meeste loten verkocht had 1500 euro zou krijgen. Het bestuur was erg teleurgesteld omdat ze plus minus 28 verkochte loten tekort kwamen om die prijs in de wacht te slepen. Op een bierviltje heb ik toen geschreven dat ze die 1500 euro aan mij konden belasten. Toen wisten ze daarna al snel de weg naar me te vinden.’

Het duurde niet lang of Mario werd sponsor van RVVH, iets wat hij altijd al was bij LMO. En nog steeds. Hij werd zelfs hoofdsponsor en op de vraag wat iemand met een eigen zaak bezielt om geld in een voetbalclub te stoppen is hij duidelijk: ‘Ik ben van het delen. Als het mij goed gaat, wil ik dat het anderen ook goed gaat. In mijn ogen zijn mensen die voor de belastingen uitwijken naar onder andere België armoedzaaiers. Ik heb geen grote, luxe auto. Ik heb geen jacht, geen tweede huis in Spanje. Ik betaal hier netjes belasting en omdat wij God op onze blote knieën moeten bedanken dat we in dit land geboren zijn, vind ik ook dat ik iets verschuldigd ben aan de BV Nederland. Dus geef ik een paar sportclubs en maatschappelijke doelen jaarlijks een financiële bijdrage en ben ik hoofdsponsor van RVHH en LMO. Wat is daar mis mee? Moet ik het dan allemaal maar oppotten? Een lijkwade heeft geen zakken, hoor.’

Hij vertelt dat het spelersbudget de laatste paar seizoenen met een derde is verminderd. ‘In de Topklasse, een paar jaar geleden, hadden we de beschikking over 90.000 euro voor selectiezaken. Spelers, materiaal, busreizen, de hele rataplan. Komend seizoen in de eerste klasse zal dat 67.000 euro zijn en de bedoeling is dat we dat nog verder gaan afbouwen. Dat komt omdat het steeds moeilijker is om geld binnen te halen en ook omdat de kantine-inkomsten afnemen omdat de mensen minder geld hebben om uit te geven. Wil je in het linkerrijtje van de derde divisie spelen, dan moet je qua begroting rond de anderhalve ton zitten. Wij willen de lat niet meer zo hoog leggen. Wij willen dat RVVH een stabiele eersteklasser wordt, met wellicht af en toe een jaartje in de hoofdklasse. De selectie zal voor 80% moeten bestaan uit jongens met een verleden in de eigen jeugd en/of vereniging. Voor komend seizoen hebben 3 van de 23 spelers van de A-selectie geen RVVH-verleden en van de B-selectie, tweede en derde elftal, 4 van de 38 niet. Wat dat betreft zijn we dus al heel goed bezig.’

Mario werd van hoofdsponsor tevens voorzitter en bekleedt die functie inmiddels 11 jaar. Hij is bij RVVH een vis in het water. Toch zal hij in 2019 op de algemene ledenvergadering van eind oktober, begin november, samen met zijn overige bestuursleden zijn zetel beschikbaar stellen. ‘Het wordt tijd dat anderen de boel over gaan nemen’, vindt Mario. ‘Wij zijn niet meer de jongste en het wordt tijd voor een nieuwe, frisse wind. Mensen verwijten mij wel eens dat ik veel te veel doe en daar hebben ze misschien wel gelijk in, maar ik vraag bijna nooit of ze willen helpen. Ik heb veel liever dat mensen zich aanbieden om dingen te doen, want zo zit ik zelf ook in elkaar. Straks is er een kans dat zij de dingen kunnen gaan doen.’ Hij lacht er om , maar het zit hem wel een beetje dwars, de afnemende animo bij heel veel mensen om iets voor een vereniging te doen. ‘Gelukkig zijn er nog die bij ons belangeloos veel werk verzetten, maar dat is toch een te kleine groep. We zouden er graag meer willen hebben. Maar RVVH is een gezonde vereniging en de boel staat op de rit hier. Als ik straks geen voorzitter meer ben, zal ik me nog bezighouden met technische zaken, met de infrastructuur en proberen andere sponsors binnen te halen. Want helemaal terugtreden, nee, dat voorlopig niet, want ledigheid is des duivels oorkussen.’

3 REACTIES

  1. haha, dit is echt Mario mooi stuk Mario en ik ben blij dat wij nog steeds goed samenwerken. Gr.Lydia (vv.Rijsoord)