Braziliaanse voetballers hebben vaak namen op hun shirt die anders zijn dan die hun ouders op de burgerlijke stand hebben laten registreren. Het bekendste voorbeeld is Edson Arentes do Nascimento. Die kennen we beter onder zijn voetbalnaam Pelé. Givanildo Vieira de Souza kennen we allemaal als Hulk, Arthur Antunes Coimbra is Zico, Vitor Borba Ferreira is Rivaldo, Marco Evangelista de Moraes is Cafú, Ronaldo de Assis Moreira is Ronaldinho en zo kunnen we nog wel even door gaan. Bij Blijdorp, de zondag derdeklasser uit Rotterdam, is er ook een Braziliaan en natuurlijk heeft die ook een alias. Athos Anselmo Fereika heet hij, zijn voetbalnaam is Bazooka.
Bazooka als naam voor een voetballer; het is het mooiste wat ik in tijden heb gehoord. Wat kun je daar heerlijk over fantaseren. Bazooka moet een speler zijn zo sterk als een beer en een formidabel hard schot hebben. Zo een die tegenstanders onder het gras moffelt en en passant een paar ballen op doel knalt, die dwars door de netten gaan en die ze een uur later nog aan het zoeken zijn. Speciaal voor Bazooka heb ik zondag de reis naar Den Haag ondernomen waar Blijdorp als verliezer van de nacompetitiefinale een herkansingswedstrijd mocht spelen tegen HVV met als inzet een plekje in de tweede klasse. Hoewel ik een prachtige dag heb gehad, waarover later meer, was mijn reis eigenlijk voor niets, want toen de spelers aan de opwarming bezig waren en ik aan voorzitter Frans Bonten vroeg wie van hen Bazooka was, kreeg ik een vragend gezicht als antwoord. ‘Bazooka? Bazooka? Hebben wij bij Blijdorp een speler die Bazooka heet’, vroeg hij aan omstanders. Gelukkig werden we uit de brand geholpen door de Onder 19-trainer Abdelhalim Oulad Ali Lhadj, ook een hele mooie naam trouwens. ‘Bazooka ja, je weet wel, die grote Braziliaan met die baard.’ Frans wist het nog steeds niet, maar Abdelhalim kon me wel informatie verschaffen: ‘Bazooka speelt niet meer bij Blijdorp. Hij is terug naar Brazilië.’
Was ik dat hele eind dus voor niets gereden. Nu kon ik niet zien of de voetbalnaam Bazooka klopt bij hetgeen Athos Anselmo Fereika op het veld laat zien. Bazooka is groot en heeft een baard, het is alles wat ik weet. Is het een woeste baard, zo eentje die zee- en struikrovers vroeger hadden? Ik zal het nooit weten, Bazooka zit allang weer in zijn vaderland. En toch heb ik een leuke middag had, zoals ik eerder al zei. Bij de HVV, de Koninklijke Haagsche Cricket en Voetbal Vereeniging, een club die stamt uit 1883 (!) en in het verre verleden zelfs nog 10 keer landskampioen is geweest en eenmaal de KNVB-beker won, kijk je je ogen uit. Van de oude glorie is op het veld weinig tot niets meer over, maar de entourage vergoedt veel. Alles eigenlijk. Dat begint al als je het complex aan de Van Hogenhoucklaan in de wijk Benoordenhout binnen loopt tussen twee gemetselde palen waarop grote leeuwen staan, hét clubsymbool. Je loopt langs het hoofdveld, dat deze maanden van een voetbalveld omgetoverd is in een cricketveld. Er omheen staan schitterend houten gebouwtjes en een fraaie tribune, alles strak in de verf. Er was een cricketmatch bezig. De thuisploeg speelde tegen koploper Sparta en zou die middag winnen met 124 runs verschil. Hoewel ik in de voetballoze periode af en toe een cricketwedstrijd bijwoon, ben ik doorgelopen. Ik kwam per slot van rekening voor Bazooka nietwaar? In het prachtig gelambriseerde clubhuis werd ik voor het wedstrijdformulier doorverwezen naar de commissiekamer in het fraai rood-witte gebouw aan de overzijde, alwaar ik door Evert Jelgerhuis Swildens, alweer een bijzonder fraaie naam, verwelkomd werd met de opmerking: ‘Hallo Jan, je gaat zeker een column maken over vandaag?’ Totaal verbluft constateerde ik dat ze In Den Haag VoetbalRotterdam kennelijk ook bijhouden.
De wedstrijd zelf, later die middag, had niet zo veel om het lijf. De thuisploeg won met 3-1 en Blijdorpdoelman Koen van Lierop had niet bepaald zijn dag. Bij de eerste twee doelpunten van HVV ging hij zeker niet vrijuit. ‘Die was vandaag beter naar Blijdorp gegaan’, zei er eentje in het thuispubliek ad rem. Dat publiek was trouwens toch wel ludiek. Ze hadden het over spelers die liepen te tukken, repten over ‘klaarblijkelijk’ buitenspel en bijzonder fraai was het dat ze de wissel van Zev Davidson beloonden met een daverend applaus. De 37-jarige Zev, in het verleden een belangrijke speler van HVV 1, voetbalt tegenwoordig in het vierde, maar nu de nood aan de man is, was hij weer van stal gehaald. Als HVV zou verliezen, zou het af moeten dalen naar de tweede klasse maar zover kwam het dus niet. In plaats daarvan blijft Blijdorp derdeklasser. Met Bazooka op het veld zou het vast anders afgelopen zijn.
