De situatie voor de wedstrijd was duidelijk, Heukelum moest met drie doelpunten verschil winnen van Pelikaan om de tweede periodetitel te pakken, elk ander resultaat zou in het voordeel van Pelikaan zijn. En het bleek een te zware opgave voor Heukelum te worden ondanks een 1-0 voorsprong met de rust.
Maar Heukelum ging er wel voor. Vanaf de aftrap waren hun bedoelingen duidelijk en dat was om Pelikaan onder druk te zetten met vooral lange ballen. En dat zorgde best wel voor enige onzekerheid achterin bij Pelikaan maar echte kansen of zelfs mogelijkheden kreeg Heukelum niet. Pelikaan was veel gevaarlijker want na 10 minuten raakte Pelikaan uit één scrimmage twee keer de lat. Vijf minuten later kreeg Pelikaan-aanvaller Anouar Saïd een enorme kans. Na een prima aanval verscheen hij alleen voor de keeper, hij had de hoek voor het uitkiezen maar schoot toch de keeper aan. Een grote mogelijkheid om Heukelum mentaal te knakken want dan hadden zij vier keer moeten scoren. Maar het viel de andere kant uit. Na bijna een half uur spelen kwam Pelikaan op achterstand. Na een overtreding van Valeri Silva gaf de goed leidende scheidsrechter een strafschop en dat betekende 1-0 geheel tegen de verhoudingen in. Vijf minuten later nam Sharog Susani een vrije trap en Jordy van Buren kopte goed in maar de keeper redde prima. Net voor rust kreeg Heukelum nog een mogelijkheid in de vorm van een vrije trap op de rand van de zestien. Bart van Muijen werd bestraft voor een vermeende handsbal waarvoor hij ook nog een gele kaart kreeg. Gelukkig ging de vrije trap naast het doel van Jeroen de Veij. Bij een 2-0 zou het toch wel lastig gaan worden maar dat bleef Pelikaan bespaard en zou ook heel erg onterecht zijn geweest want Pelikaan was voetballend veruit de betere.
In de tweede helft was het zaak om te blijven voetballen en achterin alert te blijven, dan zouden de kansen vanzelf komen. En die kwamen ook mede door het lichte voordeel van de wind die Pelikaan nu mee had. Na een paar minuten in de tweede helft kwam de eerste kans. Een corner van Sharog Susani werd door Bart van Muijen net over gekopt. Weer een paar minuten later was het eindelijk raak. Na een uitstekende aanval belandde de bal bij Adilson Dias de Barros en die gaf een prima voorzet bij de tweede paal waar opnieuw Bart van Muijen klaar stond om nu wel de bal achter de keeper van Heukelum te koppen en dat betekende de 1-1. Nu moest Heukelum drie keer scoren om de titel te pakken maar dat was teveel gevraagd. Maar toch gaven zij niet op en dat siert de ploeg uit Heukelum. Na een kwartier waren zij nog gevaarlijk met een afstandsschot wat voorlangs ging. De beslissing viel in de 72e minuut. Een voorzet van de goed spelende Jermain Bebrout werd half verlengd door Jordy van Buren maar doordat de bal weer aangeraakt werd door een verdediger kreeg de keeper de bal niet onder controle en was Anouar Saïd er als de kippen bij om Pelikaan op voorsprong te zetten, 1-2. Geen mooi doelpunt maar dat maakte niet uit, hij telde en de wedstrijd was beslist. Het werd in de laatste 20 minuten nog wel een pittige partij met aanvalsgolven van beide ploegen, soms wat onvriendelijkheden, gele kaarten, blessures en nog een beste kans voor Pelikaan maar de bal raakte de paal.
Het was een lastige wedstrijd die Pelikaan tot een prima einde bracht. Een zeer verdiende overwinning voor Pelikaan dat voetballend veel beter was maar het soms moeilijk had met het opportunistische spel van de tegenstander. Hiermede werd Pelikaan ook terecht winnaar van de tweede periode. Hoezo terecht? Drie punten voorsprong op de nummer twee, in negen wedstrijden één keer verloren en één keer gelijk. Bovendien is Pelikaan in de ranglijst van de reguliere competitie drie punten ingelopen op koploper Almkerk. Men kan hier spreken van een uitmuntende prestatie van het team inclusief staf. Hiervoor de felicitaties. In ieder geval is Pelikaan nu verzekerd van de na-competitie maar wellicht zit er nog meer in.
Pelikaan: Jeroen de Veij, Adilson Dias de Barros, Bart van Muijen, Achraf Bouchrit, Valeri Silva (60, Erwin van Dis), Stefano Garcia Tavares, Sharog Susani (80, Jesper Nossent), Jeffrey Nossent (85, Jesse de Raad), Jordy van Buren, Anouar Saïd en Jermain Bebrout.
Gefeliciteerd Ron