Column Jan Schoonen: Nick Walbeek (BVCB)

De wedstrijd tussen degradatiekandidaat Piershil en BVCB, dat met Hellevoetsluis om het kampioenschap van de tweede klasse D speelt, stelde zaterdag kwalitatief niet zo heel erg veel voor. Maar het publiek werd wel getrakteerd op fraaie doelpunten, waarbij vooral de beslissende van Nick Walbeek van groot belang was. De voorzitter en de leden van de technische staf van Hellevoetsluis, die de wedstrijd aandachtig volgden, rekenden stiekem al op puntenverlies van hun concurrent tegen laagvlieger Piershil, maar het liep anders.

De klok op het scorebord stond al een tijdje stil op 90:00  toen arbiter Marcel van Ekelenburg floot voor wild inkomen van een verdediger van de thuisploeg. De bal werd een meter buiten de zestien gelegd, schuin links voor het doel van keeper Peter Konings. Aanvoerder Bruce Godvliet, die de hele wedstrijd amper over de middenlijn geweest was, posteerde zich achter de bal. Hij deed een zestal stappen terug, zorgvuldig en precies afgemeten. Hij ging nog net niet staan zoals Cristiano Ronaldo dat altijd doet als hij namens Real Madrid een vrije trap op het randje van de zestien mag nemen. Terwijl ik er op wachtte dat hij de bal op het doel ging schieten, kwam plots middenvelder Nick Walbeek in beweging. Die had bij die vrije trap tot dan toe een beetje staan kijken en zich volkomen afzijdig gehouden. Niemand die er op rekende dat hij die bal ging nemen; ik niet tenminste. Ik dacht nog dat hij over de bal heen zou stappen om zo de boel een beetje af te leiden zodat Bruce een raketbal los kon laten, maar dat deed hij niet. Nick trapte de bal echt. Met rechts! Op een plek die ideaal was voor een linkspoter. De bal was hard, vloog akelig secuur over het muurtje dat Piershil opgesteld had en verdween in de verre hoek, de arme keeper Konings, die in de wedstrijd een paar mooie reddingen á la Jan Oblak van Atletico Madrid op zijn conto had, kansloos achterlatend.

Het doelpunt betekende de niet meer verwachte winst voor de bezoekers, die als koploper toch wel weinig gebracht hadden, vond ik. Ja, de nummer 7 van BVCB, Evan Blom, was aardig op dreef. Zo leverde hij onder meer een panklare voorzet af die Mitchell Henriks om zeep hielp, maar Evan landde na rust bij een onschuldig duel helemaal verkeerd op het gras en moest met een vermoedelijk gebroken sleutelbeen naar het ziekenhuis vervoerd worden. En Evan was een van de weinige spelers op het veld die af en toe iets leuk deden. Een andere speler die positief opviel was Volkan Unlu, die in de defensie van Piershil altijd de rust en de kalmte bewaarde en heel veel BVCB-aanvallen onderbrak. Maar ook Volkan moest geblesseerd naar de kant, met een hamstringblessure. En dan hadden we nog Martin de Ruiter, eveneens van de thuisploeg. Die gaf na een half uur vanaf links een geweldig fraaie voorzet die iets wegdraaide van de keeper. Het was een bal die je ook op televisie zelden ziet: hard en op de millimeter nauwkeurig. De inlopende Jacco Vink kopte de voorzet snoeihard  tegen de touwen. Het was een mooie goal, maar het was vooral de voorzet die het hem deed. Die was van grote schoonheid.

Het zou veruit het leukste en beste moment van de hele wedstrijd zijn, totdat Nick Walbeek diep in blessuretijd zijn vrije trap in de verre hoek schoot. Nick bezorgde met zijn fraaie trap alsnog de felbegeerde drie punten voor de bezoekers, die zo in de race bleven om het kampioenschap. De uiteindelijke 1-2 van de bezoekers was een beetje sneu voor de spelers van Piershil, doelman Peter Konings voorop, want met hun strijdlust, met hun tomeloze inzet en met die fraaie voorzet van Martin de Ruiter hadden ze toch wel een puntje verdiend. Maar zo werkt het in het voetbal niet en ik weet zeker dat de BVCB-ers daar maling aan hadden. En zeg nou zelf: een man die een vrije trap er zo in kan schieten is ook wat waard. Drie punten, afgelopen zaterdag.