Vorige week maandag nam hij in Restaurant De Waterman afscheid van de spelersgroep waar hij vier seizoenen zo succesvol mee heeft gewerkt. Hij had mooie woorden voor iedereen die dicht bij de groep staat. Hij nam de groep ook vast mee naar de twee wedstrijden die komen gingen. Eerst AFC uit, op dat moment de belangrijkste, want naar het slot tegen Katwijk wilde de Alblasserdammer nog niet echt kijken. Toch ontkwam hij er niet aan. Aan de hand van harde feiten en getallen maakte hij de groep duidelijk dat zij AFC niet moesten overschatten, maar dat het in Amsterdam wel heel lastig kon worden.
Dat is ook gebleken. Voetballen op gras is voor Kozakken Boys inmiddels lastig. “Dat klinkt vreemd, want uiteindelijk blijft dat de mooiste ondergrond, maar wij zijn het steeds minder gewend. Kozakken Boys speelt nog vijf tot zes wedstrijden op gras, verder speelt alles zich op kunstgras af. Op gras hebben wij de meeste punten verspeeld.”
Dat Kozakken Boys een geoliede machine is, werd zaterdag bij AFC duidelijk. In de persoon van Juriën Gaari ontbrak een belangrijke schakel, waardoor de machine haperde. “Ik zag daarom veel automatismen niet terug”, vertelt Buijs.
