‘Je moet een verhaal maken met Mark Hoks’, werd me ingefluisterd. ‘Die gozer is 42 jaar en speelt bij BZC Zuiderpark weer in een eerste elftal’. Dus de telefoon gepakt en hem gebeld. Als we de reden vertellen waarom we bellen en hem zijn leeftijd meedelen, reageert hij meteen: ‘Ik ben nog lang geen 42, hoor; in mei word ik 41. Maar aan een interview wil ik wel meewerken. Kom maar langs.’
Een paar dagen later spreken we elkaar. Het is sinds Rozenburg geleden dat Mark weer in een eerste elftal speelt. Bij die club was hij verzeild geraakt omdat Leo Dekker, die hij als trainer bij IJVV De Zwervers had meegemaakt, er trainer werd en hem vroeg of hij ook naar Rozenburg wilde komen. ‘Ik speelde daar een paar seizoenen en daarna ben ik terug naar IJVV Zwervers gegaan, waar ik met een paar vrienden lekker in het derde elftal ging voetballen. Dat heb ik een paar jaar met plezier gedaan. Aan het einde van vorig seizoen zijn we met jongens zoals Dennis Brouwer, Sito Hato en Poi Heiland naar BZC Zuiderpark gegaan, dat was vooral op het initiatief van Carli Wessels. We gingen bij BZC Zuiderpark bij de veteranen voetballen en dat was leuk, omdat het vooral jongens waren die elkaar goed kenden en waarvan de meesten lekker konden ballen.’
‘Toen Ferry Seton trainer werd bij BZC Zuiderpark begon hij gelijk aan mijn kop te zeuren. Ik ken Ferry nog van de jeugd van SC Feyenoord. ‘Kom lekker in het eerste voetballen, joh. Ik weet dat je het nog kan’, bleef hij maar zeggen. Ik heb welgeteld drie wedstrijden bij de veteranen gespeeld en heb toen de stap gemaakt. Ik denk dat ik nu een wedstrijd of 10 in het eerste achter de rug heb, in het begin als laatste man, later als nummer 6. Het is leuk. Er zijn veel jongens die hoog gevoetbald hebben en het spelletje snappen. Jongens als Benjamin Martha, Eldrick Cristina en Bryan Perreira hoef ik natuurlijk niets te vertellen in het veld maar ik probeer op mijn manier wel belangrijk te zijn voor het elftal: veel praten, coachen, andere spelers sturen. Ik ben op mijn leeftijd natuurlijk niet meer de snelste en zal dat ook niet worden, maar op deze manier probeer ik toch van waarde te zijn. Op dit niveau kan ik het nog wel aan en zo slecht gaat het niet, want we hebben al een periodetitel op zak. Heel leuk allemaal en voetballen in het eerste elftal is mooi, maar ik laat er niet alles meer voor. Ik ga niet meer alles opzij zetten voor de voetbal. Ik train op donderdag altijd mee en op dinsdag ook meestal, maar ik kies soms ook voor andere dingen. Pas geleden ben ik een weekendje weggeweest. Toen verloren ze met 4-3 van Poortugaal. ‘Dat kwam omdat jij er niet bij was’, zeiden ze. Maar ik kies voor me zelf. Ik ga nu op vakantie, maar als ik terug kom wil ik wel knokken voor mijn plekkie in de ploeg. Het seizoen maak ik zeker af. Mooi is dat ze me nu al vragen of ik volgend seizoen ook nog in het eerste blijf voetballen. Zover is het overigens nog niet. Ik kijk het gewoon van week tot week aan en zal later wel kijken wat ik ga doen.’
