Koploper SC Feyenoord ontving zaterdag op Varkenoord Brielle, de nummer 2 van de eerste klasse B. Op 9 december vorig jaar was die wedstrijd afgelast omdat het veld die dag onbespeelbaar was, maar omdat de grasmat er ondanks de vorst nu prima bij lag, kon het nu wel doorgaan. De nummer 1 tegen de directe achtervolger; een potje voetbal om reikhalzend naar uit te zien.
We kwamen zaterdag van een koude kermis thuis. Geen sprankelend spel, nauwelijks geslaagde acties en evenmin veel technische hoogstandjes. Al bij al zwaar onder de maat gezien de stand van beide ploegen. En toch was de wedstrijd boeiend, al was het alleen maar vanwege de nimmer aflatende strijd, de totale beleving die de voetballers toonden. Scheidsrechter Gommans, nauwlettend gadegeslagen door zijn coach Martin van den Herik, had zijn handen er vol aan, maar was niet kinderachtig, zeker in het begin van de wedstrijd niet. Zo ontspon zich een wedstrijd op het scherpst van de snede waarbij niet op een ledemaat meer of minder gekeken werd. Maar grof werd het nooit, hoewel de irritaties af en toe hoog opliepen. Daar is niks mis mee, ook ik wil graag strijd en passie zien, maar voetballend was het zaterdag allemaal wat minder en daar gaat het toch ook om.
Neem nou een speler als Junior Obiku, de zoon van Feyenoordcoryfee Mike, die altijd present is als zijn zoon de wei in moet. Junior was lang totaal niet in beeld. Vastgeplakt aan de linker zijlijn ging de strijd grotendeels aan hem voorbij. Ja, af en toe was hij even aan de bal, maar veel kon hij niet uitrichten. Het veld was compact en alles en iedereen zat er meteen bovenop. Het strijdtoneel bleef lange tijd beperkt tot het gebied rond de middencirkel en daar was het vaak flipperkastvoetbal in de kleine ruimte. De enige speler die nog af en toe een beetje rust in het spel kon brengen was Alex van Dommelen, de aanvoerder van de bezoekers. Alle andere spelers jakkerden en joegen over het veld en Junior zag het van een afstandje aan, nauwlettend in het oog gehouden door zijn directe tegenstander Marvin Godschalk en centrale verdediger Marcel van den Berg daar niet ver vandaan. Na 20 minuten kon hij een voorzetje afleveren op Joris van Eijk maar verder werd hij voor rust weinig in het spel betrokken. En toch toonde Junior één keer zijn ontegenzeggelijke klasse toen hij er met een soepele beweging langs flitste en binnen een halve meter op volle snelheid lag richting vijandelijk doel. Maar hij werd teruggefloten door arbiter Gommans omdat hij zich afgezet zou hebben op Marvin Godschalk.
Bij die ene actie zou het voor rust blijven. Na rust kregen we door een snelle goal van verdediger Matthew Jones een andere wedstrijd. Matthew kon trouwens ongehinderd opstomen; de rode loper werd door de Briellenaren nog net niet uitgerold. Het snelle doelpunt betekende dat Brielle moest komen. Gaandeweg de wedstrijd gebeurde dat meer en meer, zeker nadat Marcel van den Berg door zijn trainer Stanley Rieborn naar voor was gedirigeerd. Zo ontstond in de defensie van de bezoekers iets meer ruimte en kon Junior meer leuke dingen doen. Junior Obiku, die ondanks zijn prille leeftijd al zeker vier jaar in het eerste elftal van SC Feyenoord staat, is een fascinerende speler. Minutenlang zie je hem niet, en dan pats boem is hij weg. Hij is stijf links, speersnel op de eerste meters en aan de bal is hij beresterk want met zijn brede, gespierde lijf is hij niet makkelijk van de bal te krijgen. In de tweede helft leverde hij twee keer een prima voorzet af maar beide malen deed Adair Veiga Lopes daar te weinig mee. Zelf kreeg Junior na een knappe combinatie met invaller Victor de Blok ook een grote kans, maar die schoot hij met zijn zwakke rechterbeen naast.
Diep in blessuretijd zag hij vanuit de dug-out Jeffrey Duijnstee via Jordy Dobber de gelijkmaker scoren. Zou hij ook gezien hebben dat scheidsrechtercoach Van den Herik met handgebaren kort daarvoor al duidelijk maakte dat de wedstrijd afgeblazen moest worden? Dat gebaar was wel het meest bijzondere van de dag. Terug naar Junior Obiku. Die kwam zaterdag niet helemaal uit de verf en toch was hij bij nagenoeg elk gevaar van de thuisploeg betrokken. Hij is en blijft een onberekenbare, onvoorspelbare voetballer, die elke seconde in staat is een wedstrijd te beslissen.
