Er is een tijd geweest dat er in het eerste elftal van NSVV een stuk of 8 Bestebreurs voetbalden. Het waren niet allemaal broers, maar familie van elkaar waren ze allemaal wel. Neven, achterneven; je kent dat wel. De één was beter dan de ander, maar ze konden allemaal aardig tegen een balletje trappen. Tegenwoordig is er nog slechts 1 Bestebreur actief bij NBSVV: Sjoerd. Die houdt in zijn eentje de familienaam in ere en dat gaat hem goed af.
Zaterdag tegen Rockanje was Sjoerd Bestebreur een van de weinige spelers op het veld die er nog iets van bakte. Als in de derde klasse D de nummer 14 tegen de nummer 13 moet voetballen moet je niet met al te hoge verwachtingen naar zo’n duel afreizen. Dat deed ik dan ook niet, maar toch viel het niveau zwaar tegen. Het was niet veel soeps wat het publiek voorgeschoteld kreeg. Het was flipperkastvoetbal, afgewisseld met lange halen gauw thuis en tussendoor ging er ontzettend veel mis. Er vonden onverklaarbare dingen plaats. Zoals een vrije trap voor Jeffrey Burger van de bezoekers op een kansrijke plek, niet ver buiten de 16, aan de zijkant van het veld. In plaats van gevaar te stichten met een leep balletje in de doelmond, gaf Jeffrey het leer zoveel vaart mee dat hij over alles en iedereen heen aan de andere kant van het veld nabij de cornervlag over de achterlijn verdween. Of wat te denken van Pieter Vogelaar van NBSVV die een bal met niemand in de buurt een meter of 10 verderop pardoes over de zijlijn trapte? ‘Zuinig spelen’, mopperde zijn keeper Lars van de Erve luidkeels en dat was wel humor omdat eigenlijk niemand zuinig speelde. Binnen een paar seconden was de bal telkens weer bij de tegenstander en die leverde hem even later ook weer in. En zo ging het 90 minuten lang.
De wedstrijd was trouwens al vreemd begonnen, want scheidsrechter Jeroen Achterberg dronk voor de wedstrijd in de bestuurskamer na zijn koffie een glas lauw water en vroeg in de rust niet om sportdrank of om thee, maar om een glas heet water. ‘Dat is goed voor je lichaam’, beweerde hij met een stalen gezicht. Van warm water ga je kennelijk ook beter fluiten, want op het veld kon je hem niet op veel fouten betrappen in tegenstelling tot de voetballers van NBSVV en van Rockanje, die dus voortaan vooraf ook wel lauw of warm water mogen gaan drinken. Ze deden zo veel dingen verkeerd, dat het zelfs amusant werd. Wat te denken van Lars van de Erve, de doelman van de thuisploeg? Die ging tot afgrijzen van zijn trainer Denis van Gils een paar keer finaal onder de bal door. ‘GVD. Wat doe je verdomme nou?’, sprong Dennis als door een adder gebeten op van zijn tuinstoel naast de dug-out. Ze hebben bij NBSVV een reclamebord hangen met het opschrift ‘Een vloek mist elk doel’, maar dat heeft Dennis kennelijk nog niet opgemerkt.
Hoe dan ook; ik heb een kostelijk middagje gehad, hoewel het voetbal dus niet best was. Alleen als Sjoerd Bestebreur aan de bal was, werd het echt leuk. Hoewel…, Sjoerd hoeft eigenlijk helemaal niet aan de bal te komen. Als hij wandelt, is het al leuk. Sjoerd heeft namelijk een bijzonder fascinerende motoriek. Als hij wandelt over het veld, en dat doet hij vaak, dan doet hij dat lichtelijk voorovergebogen, een beetje op zijn tenen. Pas op het moment dat je denkt dat hij voorovervalt, zet hij een piepklein stapje. En even later weer een. En weer een. Het is een koddig gezicht. Maar als Sjoerd een bal aangespeeld krijgt, is het meteen helemaal anders. Alsof hij ons allemaal met zijn raar loopje in slaap heeft gewiegd. Pijlsnel op de eerste meters is hij. Zo komt hij na een klein uur voor zijn man en knalt de 2-0 achter de verbouwereerde Rockanjekeeper René van der Meiden.
Het was een mooie goal en dat was de 1-0 eerder ook al. Die was van Kevin de Faria en het was de allereerste keer dat er een combinatie op de grasmat gelegd werd. Meteen was het prijs, dus. Het doelpunt van Kevin de Faria, de duels tussen Delano Diemers en NBSVV-aanvoerder ‘Pita’ Ridderhof, de inzet van alle voetballers; het was leuk, heel leuk allemaal. Maar het allerleukst was om Sjoerd Bestebreur te zien wandelen over het veld. Wat een bijzondere loop heeft de laatst der overgebleven Bestebreurs.
