Een kansen morsend Wieldrecht kon een 1 – 3 voorsprong met de rust niet over de eindstreep trekken. Na de rust werden standaardsituaties teveel en een scrimmage vlak voor tijd had zomaar 0 punten op kunnen leveren. Trainer den Dunnen kon geen beroep doen op de zieke Nicky Dijker en de herstellende Terrence Kliphuis (beiden begonnen op de bank). Verder zitten Marco Vrolijk, Tom Vegt en Jeremy de Lijster nog in de lappenmand.
Wieldrecht schoot weer uit de startblokken en dat leverde binnen een half uur een 0 – 3 voorsprong op. Na een kwartier, daarvoor hadden schotpogingen van Mark van Agteren en Richard de Bondt geen resultaat opgeleverd, werd de goed spelende Jens van Vugt in de 16 meter door Jaro Agtendebos van de Fendert vastgehouden. Scheidsrechter van Honk (die de kaarten lang op zak hield) besloot, dat een strafschop voldoende was, waar een rode kaart misschien ook op zijn plaats was geweest. Daan Vegt klaarde zoals gewoonlijk het klusje, 0 – 1.
Slechts 5 minuten later lag de bal weer op de stip. Rechtsback Michael Arends zette te laat een tackel in op van Agteren. Ook hier bleef een kaart uit. Wederom schoot Daan Vegt de bal onberispelijk binnen, 0 – 2.
Zes minuten later moest keeper Bryan Krijnen van de Fendert alweer de gang naar het net maken, toen van Agteren weer goed door ging op links. Hij strandde in eerste instantie op Krijnen, maar in de kluts belandde de bal bij Ferhat Kemaldar, die schoot de 0 – 3 binnen.
De supporters van Wieldrecht kregen het in de vrieskou zowaar warm, zagen enkele supporters van de Fendert maar de kantine in vluchten en hadden het erover, dat Wieldrecht maar eens aan zijn doelsaldo moest werken. Zij kwamen echter bedrogen uit. Vlak voor rust werd een terugspeelbal van Kenan Vleesenbeek door een communicatiefout door keeper Frank Groeneweg niet goed verwerkt. Hij schoot de bal tegen spits Serge Palings aan en de bal belandde in het doel, 1 – 3. Dit was ook de ruststand. Die had, zoals gezegd, veel hoger kunnen, nee moeten zijn.
Wieldrecht had moeten weten, dat in deze competitie na de rust de mouwen worden opgestropen en de tegenstanders met opportunistisch voetbal de aanval zoeken. Ook nu gebeurde dat, al was het een standaardsituatie waaruit de Fendert al in de 6’minuut na rust de 2 – 3 binnenschoot. Het was Mitchell Schilperoord die voortrok en wederom Serge Palings die uit de dekking liep en de bal ineens op zijn slof nam. Toch had Wieldrecht het zichzelf makkelijk kunnen maken, als de kansen werden benut. Maar het vizier van van Vugt, van Agteren, Daan Vegt en Kemaldar stond niet op scherp. Ook in die periode had de voorsprong makkelijk uitgebreid kunnen worden.
De Fendert bleef gevaarlijk in corners en vrije trappen. De lange Palings en Arends konden regelmatig vrij inkoppen. Uiteindelijk bereikte wederom een voorzet van Schilperoord de vrijstaande Arends, die vlak voor tijd de 3 – 3 binnenkopte. Het had daarna in blessuretijd ook zomaar het verlies kunnen betekenen. Een ouderwetse scrimmage leverde echter geen doelpunt op voor de Fendert en moest Wieldrecht nog “blij” zijn met een punt.
Op de een of andere manier zal Wieldrecht zich moeten wapenen om tegen dit soort ploegen de punten binnen te halen. Je ziet in de tweede helft de angst er in sluipen, terwijl je voetballend beter bent. Zonde, want de achterstand op Krabbendijke (die wel zijn wedstrijd won) is inmiddels al 10 punten. Volgende week de uitwedstrijd tegen Noad ’67. Die staat op de laatste plaats. Laten we hopen, dat we dan wel de 3 punten mee terug kunnen nemen naar Dordrecht.
