Column Jan Schoonen: Jorn Berkelaar (SC Botlek)

Een paar weken geleden liep een potje voetbal tussen Rockanje en SC Botlek uit de klauwen. De wedstrijd was in het kader van een toernooitje bij de vv Hellevoetsluis en ging helemaal nergens om. Toch werden spelers boos op elkaar en op de scheidsrechter. Het voortdurend gehakketak leidde ertoe dat er vroegtijdig afgefloten werd. Mopperend op elkaar zochten de spelers hun kleedkamers op. Zaterdag stonden beide ploegen weer tegen elkaar op het veld. In Spijkenisse ditmaal, voor de competitie. Zowel Botlek als Rockanje had de eerste twee competitiewedstrijden verloren. Beide ploegen hadden dus iets recht te zetten. Het oud zeer van een paar weken geleden plus de wil om eindelijk eens punten in de wacht te slepen; het leken leuke ingrediënten voor spektakel. Ik verwachtte dan ook een beladen en vinnige wedstrijd, maar dat viel alleszins mee en dat had er ook weer mee te maken dat de grootste mopperaars van toen er bij Rockanje ditmaal niet bij waren.

Beide ploegen begonnen tam en pas na 10 minuten moest er voor het eerst een verzorger het veld op. Twan Brobbel van de bezoekers had een spons op zijn been nodig. Een wedstrijd werd het nooit. Dat kwam omdat het afgeroomde Rockanje voor rust onthutsend zwak speelde maar ook omdat er bij Botlek een jongen rondliep die in Hellevoetsluis nog ontbroken had, maar nu de aanjager was. Jorn Berkelaar heet hij en aan hem kleeft een bijzonder verhaal. Jorn heeft namelijk jarenlang niet gevoetbald. Hij is 27 jaar nu en speelde tot 4, 5 jaar geleden bij Spijkenisse. Vaste basisspeler was hij daar niet, maar hij heeft er menig wedstrijdje meegedaan. En niet verkeerd ook. Jorn kon het niveau redelijk tot goed aan. Hij vertrok 4 jaar geleden naar Brielle, om elke week basisspeler te zijn, vermoed ik. Zover kwam het niet. Aan de ene kant zaten telkens weer blessures hem in de weg, aan de andere kant had hij steeds minder zin om te voetballen. ‘Dan liep ik op donderdagavond tijdens de training in de regen en dan vroeg ik me af, wat doe ik hier’, zegt hij daar nu over. Jorn leverde zijn spullen in. Kort nadat hij bij Brielle gestopt was, hing Botlek aan de lijn: ‘Dan kom je toch lekker hier voetballen’. Jorn wimpelde de interesse af. Voetbal kwam zijn neus uit. Het kon hem gestolen worden. Bovendien had hij het veel te druk met zijn werk en met de kleine die er thuis inmiddels gekomen was. Drie jaar lang raakte hij geen voetbal meer aan. Hij onderhield zijn conditie niet. Hij ging niet naar de sportschool. Hij deed helemaal niks meer. Ja, af en toe sloeg hij een balletje op het tennisveld maar ook dan bewoog hij amper.

Maar zie. Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Het begon weer te kriebelen bij Jorn. Zijn maatjes Jordy de Winter, ‘Pielie’ Klaris en Jermaine van Pijkeren voetbalden bij Botlek en hij wilde het weer wel eens proberen. Maar rustig aan, want als je meer dan 3 jaar niets gedaan hebt, dan moet je helemaal opnieuw beginnen, wist hij. Gestaag werkte Jorn aan zijn conditie. Stapje voor stapje werd hij sterker. Hij deed steeds vaker en steeds langer aan trainingspotjes mee. De jongens waarmee hij op het veld stond waren al snel onder de indruk. ‘We hebben er een heel goede speler bij’, zo zeiden ze tegen elkaar.

Zaterdag tegen Rockanje stond hij voor het eerst in de basis en de eerste 45 minuten speelde hij geweldig. Hij joeg op elke bal, was altijd daar waar het nodig was en zorgde er met zijn manier van spelen en met zijn coaching voor dat zijn medespelers de geest kregen. Rockanje werd onder de voet gelopen. Bij de rust stond het 5-0. Jorn scoorde zelf niet, maar hij was de grote animator. In de tweede helft was het minder, veel minder. Het knappe van Rockanje was dat ze er alsnog een wedstrijd van probeerden te maken. Ze bleven sportief en gingen op jacht naar de verdiende eretreffer, die er bijna kwam. Het was dat keeper Kevin Rijsdijk alert was, anders had Jeffrey Burger gescoord. Na een uurtje werd Jorn gewisseld en kreeg een terecht schouderklopje van zijn trainer Arjan Vuik. Hij is nog lang geen 100%, maar als Jorn straks helemaal fit is, hebben zijn medespelers gelijk. Die hebben er inderdaad een hele goede speler bijgekregen.