Bij het Ouddorpse WFB is hij zijn 4e seizoen ingegaan. Bij zijn 2 vorige clubs OHVV en AGE was hij ook 4 seizoenen als trainer werkzaam. Harry Rusken uit Hellevoetsluis is een standvastig mens, loyaal aan de clubs waar hij werkzaam is. En daarna ook. Nog altijd gaat hij regelmatig langs bij zowel OHVV als bij AGE. De contacten die hij bij beide clubs had zijn nog altijd warm. Hij komt er graag. Dat is nu ook het geval in Ouddorp bij WFB, dat ondanks de degradatie naar de vierde klasse niet is uitgekeken op de Hellevoeter.
’Er is geen kritischer publiek dan dat van WFB maar daar houd ik wel van’, steekt Harry van wal. ‘Ik werk graag met harde hoofden om me heen. Daarmee bedoel ik dat ik graag tegengas krijg. Ik houd niet van meelopers. Wel van kritische mensen. Dat houdt mij namelijk scherp, dat maakt mij sterker. Zo kan ik heel goed overweg met Patrick van Dam, mijn assistent bij WFB. We hebben dagelijks telefonisch contact met elkaar en met appjes maar we zijn het lang niet altijd met elkaar eens. En dat is prima zo.’
‘We kwamen gewoon tekort in de derde klasse’, gaat Harry nog even in op de degradatie van vorig seizoen. ‘Er waren zeker 6 goede ploegen in de derde klasse en met de rest hebben wij het uit moeten vechten. Maar dat lukte dus niet. We waren gewoon niet goed genoeg en me verschuilen achter spelers die ik miste, dat wil ik niet. Ik ben niet blij dat we gedegradeerd zijn, maar ik ben wel blij met de indeling van dit seizoen, met heel veel ploegen in de directe omgeving. Ik kijk er echt naar uit.’
Bij WFB voelt hij zich ondanks het stapje terug naar de vierde klasse erg op zijn gemak. Hij heeft het er prima naar zijn zin en zal er alles aan doen om dit seizoen weer tot aansprekende resultaten te komen. ‘Maar minstens net zo belangrijk vind ik de dingen er om heen’, vervolgt Harry. ‘Ik wil graag alles weten van de club waar ik trainer ben. Ik wil weten wat er speelt, ben daar erg geïnteresseerd in. Ouddorp is een toch wel gesloten gemeenschap en WFB is daar een mooie afspiegeling van. Hoewel ik er al vier jaar werkzaam ben, ben ik nog altijd een buitenstaander en zal dat ook altijd blijven, maar ik voel we me wel geaccepteerd. Ik voel me er ook thuis. Ik drink zelden of nooit en als ik thuis een krat bier heb staan dan moet ik de houdbaarheidsdatum in de gaten houden, maar ik heb wel de sleutel van de kantine bij WFB. Na de donderdagtraining draai ik diep in de nacht het licht uit en doe de deur op slot. We praten dan over van alles en nog wat. Dan moet je natuurlijk niet aankomen met hoe de rechtsback zich op moet stellen. Nee, het gaat dan over andere dingen. Er wordt veel gelachen. WFB is een hechte vereniging, de sfeer is er altijd opperbest.’
Sfeer en goed met elkaar omgaan is belangrijk voor Harry Rusken, net zo belangrijk als het training geven. Hij is altijd op zoek naar plezier en passie. Hij heeft de beschikking over een selectie van meer dan 40 spelers. ‘Daarvan zitten er meer dan 10 in de continu en die zijn dus niet altijd beschikbaar. Maar dat weet ik ruim van tevoren en daar kan ik met de planning en met mijn voorbereiding op trainingen en wedstrijden dus rekening mee houden. Ik weet alles van mijn spelers. Dit jaar zijn er 8 jongens van de A bijgekomen en we hadden er vorig jaar al een paar jonge gasten bij. Hoe gaan zij zich houden? Hoe gaan zij zich ontwikkelen? Hoe gaat de groepsdynamiek? Dat in goede banen proberen te leiden, dat maakt het trainerschap leuk, spannend en uitdagend. Ik plan alles, wil bij alles een vinger aan de pols hebben. Toeval daar doe ik niet aan.’
