Was het het kunstgras, de harde wind of was Zwartewaal gewoon zoekende de eerste 30 minuten. Hoewel Zwartewaal niet echt onder druk kwam te staan is het pas het laatste kwartier dat er iets van een tactiek te herkennen viel bij de blauw witten. Zwartewaal wist toen beter om te gaan met Poortugaal die veelal de lange bal speelde. Iets meer geduld en op het juiste moment onderscheppen wat in de 37ste min resulteerde in een splijtende pass van Michael van Maurik op Jesper Heijndijk die de sluitpost van Poortugaal kansloos liet met een bekeken trap in de verre bovenhoek.
Ongetwijfeld is er in de rust het eea besproken want toen de tweede helft begon zag je dat Zwartewaal wist waar het mee bezig was. Er werd samen gespeeld, initiatief genomen en men wist als team te anticiperen op het spel van Poortugaal. Na keurig combinatie spel voor de 16 van Poortugaal wist Michael van Maurik al in de 47ste min het goede begin te verzilveren en 0-2 op het scorebord te noteren. Er was rust in de verdediging, controle op het middenveld en gevaar in de aanval en ondanks dat Poortugaal nog wel aandrong was Zwartewaal geen moment in gevaar. Dat het maar 0-2 bleef mocht zelfs verwonderlijk genoemd worden gezien de kansen die Zwartewaal creëerde. Rick Abrahams twee maal rakelings langs en de kopbal van Michael van Maurik die op wonderbaarlijke wijze door een Poortugaal speler voor de lijn weg gewerkt werd zijn zeker het vermelden waard.
Ondanks het druilige weer konden de spelers, technische staf en de aanhangers tevreden en met de dik verdiende 3 punten terugkeren naar de Sluisweg.
