Perkouw had na 3 nederlagen en 12 tegendoelpunten de oorlogsvlag gehesen. Er moest wat gebeuren. Er is dan ook hard getraind op en veel gesproken over de oplossing. Dit was duidelijk terug te zien op het veld. Een gedreven Perkouw dat goed in de organisatie speelde en vertrouwen uitstraalde.
Met Rick Bogaard die na een periode van lang blessureleed de plaats in nam van de schoolgaande Robin Borst en de in de basis debuterende jongeling Bastiaan Bogaard in plaats van de geschorste Stef de Goede ving deze wedstrijd aan.
BSC was duidelijk naar Berkenwoude afgereisd voor 3 punten en met technisch behendige spelers wist men de verdediging al gelijk op de proef te stellen, Adriaanse en Bogaard hadden hun handen vol aan de kleine maar behendige spits van BSC. Men gaf echter geen krimp.
Perkouw stelde daar een aantal gevaarlijke uitvallen tegenover, waarbij de uitvoering nog in rommeligheid eindigde.
Toch was het BSC wat na 15 minuten de 1-0 mocht aantekenen, goed doorgaan aan de linkerkant van BSC gaf de spits de mogelijkheid om de uitgekomen Vente te passeren met een lob. Alsof dat nog niet genoeg tegenslag was viel kort na deze goal Adriaanse uit met een enkelblessure. Na 20 minuten viel Matthijs Vrolijk in voor de centrale verdediger.
Perkouw kreeg steeds meer grip op de wedstrijd, Smits en Stekelenburg kwamen een aantal maal goed door en ook Mudde had met z’n voorzet gehoopt op meer. Perkouw groeide in de wedstrijd waarbij de verdediging met Plug en Bastiaan Bogaard op de backs gepositioneerd alle duels wonnen.
Nadat Jan Smits een bijna zekere goal afvuurde en de keeper van BSC z’n klasse bewees met een katachtige reactie was het tijd voor de thee.
Met 0-1 ging Perkouw de rust in, waarbij het gevoel overheerste dat er meer in zou zitten, maar dat geduld vanuit een goede organisatie gevraagd zou worden.
Hoe zou Perkouw de 2e helft aanvangen? kan Perkouw het geduld opbrengen en geloven in het feit dat de kansen wel zouden komen of gaat het met meer risico spelen waarbij de afgelopen weken de uitkomst vaak de deksel op de neus betekende.
Het eerste was het geval, een ongelooflijk gedreven Perkouw wat BSC volledig in de tang had de 2e helft, de tegenstander heeft geen enkele kans meer gekregen de 2e helft.
Van Viersen en Rick Bogaard waren onverzettelijk bij balverlies en bij balbezit was de voortzetting prima. Matthijs Vrolijk en Stekelenburg bespeelde de gehele flank van box tot box zoals ze dat noemen, en de Vries waande zich in een speeltuin bij balbezit, de ruimtes werden steeds groter bij BSC en het middenveld was volledig in handen van de geel zwarten.
Het was dan ook Rick Bogaard die dit gat in de 74ste minuut in dook en in alle vrijheid 40 meter vrijuit over het veld mocht bewegen met de bal aan de voet. Hij vond een middenvelder op de 16 meter die een 1/2tje opzette met Smits die genadeloos de 1-1 in de hoek deponeerde.
Perkouw kreeg loon naar werken en een beloning voor het geduld. BSC raakte zichtbaar in de war, niets ging meer goed, de laatste linie en de rest van de groen witte brigade uit Benthuisen ging steeds verder uitelkaar spelen en Perkouw ging hier handig gebruik van maken. Zonder meer risico in het spel te leggen ontstond kans op kans voor Perkouw.
Mudde en Harold Vrolijk werden continue bediend van prima ballen vanuit het middenveld, waarbij Matthijs Vrolijk op het middenveld goed omging met de vrijheid die hij kreeg, de ene voorzet en pass na de andere van zijn voet creëerde kans op kans.
Wederom was Elgar, die deze week een 2e telg in de Mudde Familie mocht begroeten die bijna de 2-1 mocht aantekenen in een 1 op 1 met de keeper, zijn poging ging echter net naast. Ook Roy Stekelenburg kwam een teenlengte te kort om de trekker over te halen.
Uiteindelijk was het dan toch raak. Na een goede voortzetting van Vente op Plug, werd wederom de vrije Matthijs Vrolijk gevonden, met een schitterende voorzet vond hij z’n jongere broer Harold die met kunst en vliegwerk de bal controleerde en twee spelers met een schijnbeweging uitkapte en de bal met links in de linkerbovenhoek krulde. 2-1 in de 89ste minuut.
Waar het elke wedstrijd de afgelopen weken inblessure tijd verkeerd ging was het nu dan ook de vraag, houden we het nu wel droog. Het antwoord kan volmondig worden bevestigd met een ja. BSC ging met een alles of niets poging ten onder aan de overeind blijvende verdedigende organisatie en de uitstekende Scheidsrechter Masschouai floot de 3 punten in de haven met zijn laatste fluitsignaal van de wedstrijd.
Opvallend was het geduld van de gehele ploeg om vanuit een goede organisatie te spelen bij balverlies zonder risico’s te nemen. Niemand liet z’n man lopen, er werd goed overgenomen en bij balbezit werd er steeds vaker de juiste keuze gemaakt. Al met al een topprestatie tegen de nr.3 van de ranglijst waar echt niets op af te dingen viel. Laat dit de opmaat zijn voor een goede reeks met vertrouwen om zover mogelijk van de onderste plaatsen te blijven. Volgende week Hekkensluiter Zevenhoven, waarbij wederom het geduld op de proef zal worden gesteld.
