Op de profielfoto op zijn Facebookpagina ziet hij er patent uit: een fris geschoren koppie, de haartjes netjes in de plooi. Bij SHO op het middenveld loopt een knul die er goed uit ziet. Zo voetbalt hij ook. Rowdy Rijsdijk is een mooie voetballer. Hij deelt geen schoppen uit, maakt geen slidings en duels probeert hij het liefst te ontwijken. Als je hem niet kent, zou je kunnen concluderen dat hij een mooi-weer-voetballer is.
Maar dat is hij niet. Rowdy kan echt wel afzien. In de wedstrijd tegen koploper Rijsoord, afgelopen zaterdag, is hij in de tweede helft in de stromende, koude regen de beste man op het veld. Op dat moment staat het 1-0 en doet SHO er alles aan om die achterstand weg te werken.
Het doelpunt voor de ploeg van Gijs Zwaan was natuurlijk gemaakt door de lepe Mike van Gool, die in de vierde minuut de bal trouwens al in het doel had gewerkt. Met fabelachtige precisie kopte Mike toen een puike voorzet van Ibrahim El Koubai binnen, maar die goal werd geannuleerd omdat hij een paar millimeter buitenspel gestaan zou hebben. Luttele minuten later dwong hij de veelbelovende doelman Michael Termijn tot een wereldredding en kogelde Mathijn Valster de rebound op de lat, maar na een dik half uur viel de treffer dan toch. Mike rondde een voorzet van Darlison Gerardus koeltjes af. Je kon er op wachten, want ondanks een paar speldenprikjes van de bezoekers was Rijsoord veruit de gevaarlijkste ploeg.
Maar in de tweede helft zou alles anders zijn. Terwijl de regen bij bakken naar beneden viel was het Rowdy Rijsdijk die opstond. Voor rust was zijn spel vlak en flets geweest en liet hij zich te veel ondersneeuwen. Na de thee was hij wel aanwezig, dwingend aanwezig zelfs. Mooi was de manier waarop hij bij zijn medespelers de bal op eiste. Dat deed hij door met beide handen strak naar de grond te wijzen. Talloze keren deed hij dat. Hij moest de bal hebben, het liefst in de voeten. Want een diepgaande middenvelder is Rowdy niet. Hij is een spelverdeler en na rust gaat hem dat prima af. Elke keer wist hij een vrijstaande ploegmaat te vinden, ook als er een paar Rijsoordspelers op zijn lip zaten. Rowdy is steeds vaker aan de bal en doet er iedere keer iets goeds mee. De bezoekers krijgen steeds meer de overhand. Koploper Rijsoord zit in de tang en de man die de duimschroeven aandraait is Rowdy Rijsdijk. Hij ziet er verzopen uit, de regen heeft de gel al lang uit zijn haren gespoeld, maar hij wordt beter en beter. Met fraaie, directe passjes zet hij zijn voorwaartsen talloze keren aan het werk. Toch wordt het geen 1-1. Daarvoor is het jonge SHO nog niet uitgenast genoeg. Mogelijkheden voor de bezoekers zijn er wel degelijk, maar het is toch te vaak net niet. Zo is de eindpass regelmatig net niet goed genoeg en is de afwerking niet dodelijk zoals die van Mike van Gool wel is. Maar het veldspel ziet er prima uit en niet voor niets begroet het thuispubliek met opgelucht gejuich de zege van hun favorieten.
Hoewel SHO uiteindelijk dus met lege handen staat, hoeven ze echt niet te wanhopen in Oud-Beijerland. Weliswaar werden de laatste drie competitiewedstrijden verloren en is de ploeg inmiddels afgezakt naar de derde plaats, maar die plek is nog steeds verrassend. Aan het eind van vorig seizoen werd het roer namelijk rigoureus omgegooid. Er werd gekozen voor zelfopgeleide spelers en veel ervaren jongens vertrokken. Van de 17 spelers die trainer Richard Middelkoop zaterdag tot zijn beschikking had, waren er 8 afkomstig uit de eigen jeugd en het drietal geschorsten Ingmar van Bruggen, Dylan de Vroed en Dennis Groosjohan mogen daarbij nog opgeteld worden.
Voor komend seizoen zijn al 13 spelers uit de huidige selectie vastgelegd en de 21-jarige Rowdy Rijsdijk is één van hen. Aan deze knul gaan ze bij SHO nog heel veel plezier beleven. Met de jaren zal hij nog beter worden, want ervaring en routine zal hem doen groeien. En dan ligt de lat hoger. Dan zal hij twee helften dwingend aanwezig moeten zijn.
