Achtendertig seconden na het beginsignaal van scheidsrechter Hamer kon de leidsman al naar de middenstip wijzen, de 1 – 0 kon op het conto van Bart Griffioen worden bijgeschreven, zijn harde knal verdween in de linkerbovenhoek van het doel. Keeper Roy Spons kan de bal alleen maar gehoord hebben. Het werkte als een soort roesje, je zag een aantal mensen hun hoofd schudden, zo van wat moet dat wel niet worden vanmiddag! Nog bijkomend van deze schok ging iedereen er dan ook even lekker voor zitten. Een dikke minuut later ging er een soort wekker af, de scheidsrechter wees weer naar het midden. 1 – 1, de wakeup-call van Bergambacht, want toen iedereen nog liep te dromen van een grote overwinning was het Pieter Meijer, de nummer 11 van Bergambacht, die deze droom ruw verstoorde. Het spelletje moest eigenlijk weer opnieuw beginnen.
Af en toe fraai
Aanvallen via veel schijven gingen er richting het doel van de bezoekers en daar waren soms oogstrelende momenten bij. Een forse tackle op de benen van Martijn de Goey door doelpuntenmaker Meijer leverde laatstgenoemde onmiddellijk een gele prent op, de Goey zou uiteindelijk zoveel last hiervan overhouden dat hij gewisseld moest worden. Een overstapje van Gijs Kautz werd niet begrepen door zijn medestrijders en Menno Venhof ’s schot van afstand was uiteindelijk een “oprapertje” voor doelman Pons. Het tevoorschijn toveren van de gele kaart is door sommige scheidsrechters ook tot een sport verheven. Een lichte overtreding in het strafschopgebied op Mike Rijsbergen werd beloond met geel, maar niet voor de dader, nee het was Rijsbergen welke de prent kreeg gepresenteerd, naar verluidt zou dit een Duitse zwaluw geweest zijn. Iedereen die vreesde dat ook Menno Venhof geel zou krijgen nadat hij binnen de “zestien” werd getorpedeerd, kwam bedrogen uit! Niets aan de hand, gewoon doorspelen dus. Uiteindelijk zouden er nog diverse kaarten worden uitgereikt, sommige daarvan voor niemendalletjes. Middenvelders Boers en Straver hadden het zwaar tegen de betere Oudewaterse spelers op dat deel van het veld. Na zo’n half uur kwam toch de verdiende treffer voor de Oudewaternaren, een pass van Walter van der Neut werd fraai afgerond door Mike Rijsbergen (2-1, 33ste min.). Diezelfde Rijsbergen zag een uiterst fraaie solo niet beloond met een treffer en collega Venhof probeerde na een leuke combinatie nog maar eens een schot, de bal vloog net over het doel van de gasten.
Toch nog even spannend
Een poging om weer snel te scoren na het startsignaal van de tweede helft werd verstoord door keeper Roy Pons, hij redde prima op een kopbal van Menno Venhof. Nog immer dominerend leek het elftal van trainer Akkermans op weg om meer afstand te nemen van hun opponenten. Onder die druk was het verdediger Jesse den Hartog die poogde in zijn eigen doel te scoren, gelukkig voor hem gleed hij de bal net naast de paal ten koste van een corner. Uit deze corner kwam toch de derde Oudewaterse treffer, het was Venhof die de bal binnen knikte ( 3-1). Een boogballetje van invaller Nick van den IJssel kon zelfs met uiterste krachtsinspanning niet meer door Gijs Kautz worden afgerond en ook een stiftballetje van Venhof vond geen genade in de ogen van de Bergambachtse goalie Pons. Tot tweemaal toe werd de Oudewaterse doelman Kay van den Heuvel belaagd door Henk ter Harmsel, verreweg de matigste voetballer op het veld. Bij de eerste keer kwam de doelman nog met een mazzeltje goed weg, maar bij het tweede moment was een “uitglijder” van genoemde sluitpost voldoende om de 3 – 2 aan te tekenen. De Bergambachters die in feite nog niet zo veel hadden laten zien roken nu bloed en togen met zijn allen richting het doel van de FC. hetgeen soms tot min of meer hachelijke momenten leidde. Gelukkig voor de Rood-wit-blauwen duurde dit niet al te lang en klonk het eindsignaal als een bevrijding.
FC Oudewater: Kay vd Heuvel, Walter vd Neut, Mike Snel, Joost Miltenburg, Djardo Boele, Martijn de Goey ( Roy de Jong), Bart Griffioen ( Nick vd IJssel), Mike Rijsbergen, Gijs Kautz (Marc Oosterwijk), Menno Venhof, Laurens de Vor.
